Ikalawang araw ko palang dito sa isla ay ramdam ko ang mainit nilang pagtanggap sa akin, lalo na ng lola niya. Siguro nga ay dahil sa nagpakilala akong kaibigan ni Arthur. Paano na lang kaya kapag naging kami ulit? Hehe.
Syempre, para naman hindi ako mag-mukhang pabigat dito ay tumutulong ako kahit sa paglilinis at pagluluto man lang. Dito ko rin matutunan kung paano gumawa ng champoy. Mamaya raw magsisimula silang balatan ang isang katerbang sampaloc at nag-boluntaryo akong tumulong.
I stretched my arms and yawned. Kinuha ko ang itim na manipis na pamuyod na nasa pulso ko at itinali iyon sa magulo kong buhok. Lumabas ako ng cottage at pinagmasdan ang paligid. Pansin kong kaunting turista lang ang pumupunta rito. I'm wondering why but that would be better, I think. The less people know
