Deniz
-SÜRMENE (Deniz)- Bölge sessizdi. Sessizlik dağlarda farklı olurdu. Şehirdeki sessizlik boşluktu, yokluktu. Dağdaki sessizlik ise doluydu. Dopdoluydu... Rüzgar, böcek sesi, uzaktan gelen bir kuş, ağaçların arasından sızan keskin hava... Hepsi bir aradaydı. Buna alışmıştım. Yıllarca tek başıma bu tür sessizliklerin içinde beklemiştim. Ama bu bekleme farklıydı. Bir şeyler ters gidiyordu ve bunu hissediyordum. Göğsümün ortasında, kaburga kemiklerinin tam arkasında adını koyamadığım bir ağırlık vardı. İçgüdü müydü, korku muydu yoksa yıllarca sahadaki deneyimimin getirdiği o altıncı his miydi bilmiyordum. Ama bir bok vardı. Ve bu hisse güvenmeyi öğrenmiştim. Yine de emir demiri keserdi. Diğer ajanlarla buluşma noktasına gidene kadar bunları düşünüp durdum. Düşünürken aklım gitti. Gitme
- Writer
