Sibel'den
Araf'ın söylediği her kelime kalbime bıçak saplar gibi acıyordu. Hızla yanına adımlarken gözümden akan yaşlara engel olamıyordum.
" Araf hayır bak sen yanlış anladın be... "
Sözümü kesip kolumu kıracak gibi tutarak yüzünü yüzüme yaklaştırdı.
" El ele gördüm lan! Nesini yanlış anladım. Arkadaşınla anlaştınız mı? O adamı içeri sokmak için ha! SÖYLE!!! "
Kolumu savurarak bırakınca geriye doğru sendeledim. Daha hiddetli konuşacakken kapıdan tıklama sesiyle geriye çekilip" GEL! " Diyerek sinirle bağırdı.
" Araf ne oldu sesini duydum? "
Ezo annemin gelmesiyle sinirli bakışlarını annesine çevirdi.
" Ne işin var senin bu saatte bu katta daye! "
" Sibel'i merak ettim geldiğinden haberim yoktu."
Araf önce bana baktı sonra Ezo anneye " Hasta, gelsin demişsin ne oldu? "
Araf'
