โจทย์รัก

สองขาเรียวสวยในรองเท้าส้นสูงสีสุภาพขนาดห้านิ้วรับกับกระโปรงยาวเสมอเข่าเดินฉับ ๆ เข้าไปในอาคารเรียนที่ตั้งอยู่ภายใน Tun University เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวใส่เข้าไปในกระโปรงอย่างเรียบร้อยในอ้อมแขนกอดแฟ้มเอกสารบางอย่างเอาไว้ ใบหน้าสวยยิ้มอย่างดีใจก้าวขาเข้าไปในลิฟต์ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามอย่างตื่นเต้น และเมื่อประตูลิฟต์เปิดออกเธอก็เดินตรงไปทางด้านฝั่งซ้ายมีโต๊ะของเลขานุการตั้งอยู่ และทันทีที่เห็นใบหน้าสวยของเธอเลขานุการสาวก็รีบหยัดกายลุกขึ้นโค้งตัวเล็กน้อยต้อนรับเธอ "สวัสดีค่ะคุณเพียงฟ้า มาหาท่านผู้อำนวยการเหรอคะ" "ฉันมาสมัครเป็นอาจารย์ค่ะ คุณเลขา" "อ่อ งั้นเชิญคุณเพียงฟ้ากรอกใบสมัครแล้วเข้าสัมภาษณ์งานกับท่านผู้อำนวยการได้เลยค่ะ" เลขาสาวกุลีกุจอเตรียมใบสมัครให้กับภรรยาของท่านผู้อำนวยการ เธอชอบภรรยาของท่านมากเพราะสดใส ร่าเริง และใจดี อีกอย่างก็ไม่ถือตัวด้วย ถ้าได้มาเป็นเพื่อนร่วมงานกันก็คงดี อีกอย่างเธอเคยเจอมาเยอะก่อนที่จะมาทำงานที่นี่ภรรยาของเจ้าของมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่มักไม่ทำตามขั้นตอน และวางอำนาจอย่างเห็นได้ชัดแต่กับคุณเพียงฟ้าไม่ใช่เลย "ฟ้ากรอกใบสมัครเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ" "งั้นคุณเพียงฟ้าโปรดรอสักครู่นะคะ ดิฉันขอนำเอกสารไปให้ท่านผู้อำนวยการพิจารณาก่อนค่ะ" เพียงฟ้าพยักหน้าให้เป็นคำตอบ เธอตั้งใจอย่างมากที่จะได้ทำงานในสถานศึกษาที่เธอเรียนจบมา เธออยากจะเป็นอาจารย์ที่ดี มีเงินใช้เป็นของตัวเองโดยไม่แบมือขอเงินจากสามี "คุณเพียงฟ้าเชิญเข้ารับการสัมภาษณ์ได้เลยค่ะ" "ขอบคุณนะคะ คุณเลขา" เพียงฟ้าโค้งตัวให้อย่างนอบน้อม ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ยืดตัวแล้วเดินไปที่หน้าประตูห้องผู้อำนวยการ ป้ายหน้าห้องบ่งบอกว่าชายหนุ่มในห้องเป็นใคร 'ศ.ดร.ธนู ธรรมธัช' จะเป็นใครไปได้ล่ะ ก็สามีของเธอไง ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ "ขออนุญาตค่ะ ท่านผู้อำนวยการ" "เชิญ" น้ำเสียงนุ่มนวลเปล่งออกมาพร้อมกับมือใหญ่ที่วางปากกาหมึกเจลลงบนเอกสาร มืออีกข้างขยับแว่นที่สวมใส่อยู่เล็กน้อย แล้วถอดออกพร้อมกับระบายยิ้มเมื่อเห็นว่าคนที่มาเป็นภรรยาที่รัก อันที่จริงเขาระบายยิ้มตั้งแต่เห็นชื่อเธอในเอกสารการสมัครงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแล้วล่ะ "เชิญครับคุณเพียงฟ้า" ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง เขาเคยตกหลุมรักเธอยังไง ทุกวันนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้นศาสตราจารย์หนุ่มที่รับช่วงต่อการดูแลมหาวิทยาลัยแห่งนี้แทนน้องชายผู้มุ่งสู่ด้านสีเทาอย่างเต็มรูปแบบ แม้ช่วงหลัง ๆ จะเจอกันน้อยลงเพราะน้องชายกับแม่ของเขาไม่ลงรอยกันเหมือนอย่างเคย แต่เพราะเขายังเป็นลูกจึงต้องคอยอยู่ดูแลแม่ที่มีเพียงคนเดียวในโลกนี้อย่างดีก็เท่านั้น "สวัสดีค่ะท่านผู้อำนวยการ ดิฉันเพียงฟ้า ธรรมธัช มาขอสมัครงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยค่ะ" ใบหน้าสวยที่มีแต่รอยยิ้มประดับอยู่ พร้อมกับดวงตากลมโตที่มีแพขนตางอนสวยจ้องมองไปที่ลำคอของชายหนุ่มตรงหน้า ใครจะกล้ามองหน้าเขาตรง ๆ ล่ะ มองหน้าทีไรเธอก็เสียตัวทุกทีเลย "จะมาสมัครงานที่นี่ มันจะยากหน่อยนะครับคุณเพียงฟ้า เว้นแต่เพียงว่าคุณจะยอมจ่ายใต้โต๊ะ" เพียงฟ้าเม้มปากแน่นเธอกลืนน้ำลายลงคอพร้อมอมยิ้มไปด้วย ลมหายใจเริ่มติดขัดก่อนจะเบิกตากว้างเมื่ออยู่ ๆ ร่างของเธอก็ลอยลิ่ว เธอถูกแขนแกร่งของสามีอุ้มขึ้นแล้ววางลงบนโต๊ะทำงานของเขา พร้อมกับผนังกระจกห้องทำงานของเขาที่ค่อย ๆ ปิดมืดลงพรางสายตาจากคนด้านนอก "พะ พี่ธนู" "มาสมัครงาน ต้องเซ็กซี่เบอร์นี้เลยเหรอครับ หืม" ริมฝีปากหนาก้มลงประทับที่ลำคอระหงของคนตัวเล็ก เพียงฟ้าปล่อยมือออกจากแฟ้มเอกสารที่ถือมาด้วยส่งผลให้มันร่วงลงพื้น แต่ก็ไม่ได้มีใครสนใจสิ่งที่หล่นลงไป ศาสตราจารย์หนุ่มแทรกตัวเองเข้ากลางหว่างขาเรียวของคนตัวเล็ก มือหนาข้างหนึ่งรูดกระโปรงที่เธอสวมมาด้วยความเชื่องช้าจนกระทั่งมันขึ้นมากองอยู่ที่เอวบางของเธอ "ดิฉันเพิ่งรู้นะคะ ว่าสมัครงานที่นี่ต้องสัมภาษณ์แบบนี้" เธอพูดจาค่อนขอดสามี แต่เขาก็ตอบเธอมาอย่างหน้าตาเฉย "ปกติคุณเลขาจะเป็นคนสัมภาษณ์ครับแต่กับที่รักพี่จะต้องสัมภาษณ์ลึกหน่อย" นิ้วหนาคลึงแผ่วเบาผ่านแพนตี้ตัวบางให้สัมผัสที่ปุ่มกระสันขณะที่คนตัวเล็กได้แต่แยกขาออกกว้างตามความต้องการของสามี และตัวเองที่ถูกเขาปลุกเร้าด้วยความคุ้นเคย "เดินทางมาสัมภาษณ์คงเหนื่อยแย่เลยนะครับ เหงื่อออกซะเยิ้มเชียว" ใบหน้าสวยเปลี่ยนสีเพราะความเขินอาย เธอก้มหน้างุดแนบหน้าผากสวยเข้ากับบ่าแกร่ง "นี่ที่ทำงานนะคะ" "ใต้ถุนคอนโดก็เคยมาแล้วไม่ใช่รึไง" ไอ้คนบ้านี่ ธนูปลดเข็มขัดหนังราคาแพงออกแล้วงัดเอาความแข็งแกร่งของตัวเองออกมาชักรูดเบา ๆ ก่อนจะแหวกแพนตี้ตัวบางของคนรักไปด้านข้างแล้วกดความใหญ่โตเข้าไปจนสุดความยาว "อืม" "พี่ธนู~" "ตื่นเต้นจัง" เธอยังหน้าแดงสามีของเธอเป็นคนเอาแต่ใจอะไรขนาดนี้เนี่ย "แค่ได้รู้ว่าที่รักมาทำงานที่นี่ พี่ยิ่งตื่นเต้น" เขาหวังอย่างอื่นล่ะสิ แค่ได้ยินเสียงกระซิบพร่ากับจังหวะการขยับสะโพกของคนตัวสูง เพียงฟ้ายิ่งเขินอายเพราะใบหูของเธอได้ยินเสียงคนด้านนอกที่จะเข้ามาพบสามีเธอแต่คุณเลขาห้ามปรามเอาไว้ ในตอนนั้นเองที่ธนูรู้ว่าภรรยาคนสวยของเขากำลังตื่นเต้นมาก และเธอยิ่งบีบรัดเขาแน่นมากขึ้น "ที่รักครับ อ่า~ น้องฟ้า ซี้ด~ เสียวมั้ยครับ" "ละ ลึก ลึกเกินไปค่ะ" เขาชอบทำลึก ๆ แบบนี้ในตอนแรก ๆ เธอก็ไม่ชอบ แต่หลัง ๆ กลับเสพติดเสียอย่างนั้น ในตอนนั้นเอง ธนูก็กอดรัดเธอแน่นขึ้น มือหนาบีบปากของเธอแน่นแล้วทาบปากตัวเองลงไปบดขยี้ปากเธอในตอนที่ช่วงล่างก็กระแทกเธอหนักหน่วงขึ้น มือเรียวจิกเล็บลงที่แขนแกร่งเป็นการส่งสัญญาณบอกเขาว่าเธอกำลังจะถึงฝั่งฝันแล้ว ธนูที่รู้ใจภรรยารักเป็นอย่างดีก็เร่งส่งเธอให้ถึงสวรรค์พร้อมกับตัวเขาเอง "อือ!" "เด็ดมากเลยครับ อาจารย์เพียงฟ้า" ส่วนนั้นยังฝังลึกอยู่ในกายเธอกับปากของเขาที่จูบเธอจนแทบเปื่อย หญิงสาวต้องตบที่อกแกร่งให้เขาถอนออกไป แต่ชายหนุ่มยังคงดื้อดึงฝังอยู่อย่างนั้น "มันยังตอดพี่อยู่เลย ขออีกหน่อยนะเสียวดี" "คนหน้าด้าน" "คนหน้าด้านคนนี้ ก็เป็นสามีสุดที่รักของคุณไม่ใช่เหรอครับ" เกลียดจริง ธนูค่อย ๆ ถอนตัวเองออกมา แล้วเช็ดส่วนนั้นของเธอจนสะอาดก่อนจะจดการกับตัวเองแล้วหันมาแต่งตัวให้เธอจนเรียบร้อย แม้ใจจะเสียดายที่ได้เชยชมเธอเพียงครั้งเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรเขายังมีเวลาเชยชมเธออีกเยอะมากเลยล่ะ "สรุปคุณจะรับฉันเข้าทำงานมั้ยคะ" "พูดอะไรอย่างนั้น ผมรับคุณเข้าทำงานตั้งแต่คุณมีเชื่ออยู่ในใบทะเบียนสมรสของผมแล้ว"