อาหารหลากหลายถูกนำมาวางอยู่ตรงหน้าของมาหยา โดยคนที่ทำเป็นธนู ส่วนคนที่เอามาเสิร์ฟเป็นภรรยาของเขาแม้อาหารจะหลากหลายแต่ก็เป็นเพียงอาหารง่าย ๆ ที่ทำได้ในเวลาอันรวดเร็วเมื่อเสร็จเรียบร้อยธนูกับภรรยาก็มานั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามของมาหยาแต่ว่ามาหยากลับดูไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ที่เป็นแบบนี้
"ตาธนู~ มานั่งข้างแม่สิลูก มาป้อนแม่หน่อย"
เพียงฟ้านึกขำอยู่ในใจ ถึงกับต้องให้ป้อนเลยงั้นเหรอ เธอเหลือบสายตามองไปที่สามีที่มีสีหน้าหน่ายเล็กน้อย แต่ก็ยอมทำตาม อันที่จริงเธอไม่ได้จะว่าอะไรสามีของเธอนักหรอกก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างเรื่องคุณแม่ที่มีอายุมากแล้วก็มักจะชอบอ้อนลูกกันทั้งนั้น เพียงแต่ว่า
แม่ของเธอไม่ได้เป็นอย่างนี้น่ะสิ แม่ของเธอกับแม่ของสามีอายุอานามก็พอๆ กัน แต่เธอก็ไม่คิดหรอกว่าทั้งสองคนที่อายุใกล้เคียงกันจะแตกต่างกันมาถึงขนาดนี้
"คุณแม่ครับ คุณแม่โตแล้วนะครับ"
"เมื่อก่อนแม่ก็ป้อนข้าวแกกับตาธันทุกวันทุกม
