ธนูเงยหน้าขึ้นมองเสียงของคุณแม่ที่ดังเข้ามาพร้อมกับเสียงประตูที่เปิดเข้ามาโดยที่เขายังไม่ได้อนุญาต เขาขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจนักเหตุเพราะว่าคุณแม่ของเขาทำไมถึงตามมาจนถึงที่ทำงานเลยด้วย ชายหนุ่มเลื่อนสายตามองลงไปที่มือของคุณแม่เห็นว่าอีกฝ่ายมีอาหารอย่างที่คุณแม่บอกเอาไว้จริง ๆ เขาจึงกดยิ้มเล็กน้อยผายมือเชิญคุณแม่ให้นั่งลงที่โต๊ะกาแฟ
"เชิญนั่งก่อนครับคุณแม่"
มาหยาเห็นรอยยิ้มของลูกชายแล้วเธอก็รู้สึกตงิดในใจแต่เธอก็ยอมเดินไปนั่งที่โต๊ะกาแฟตามคำเชิญชวนของลูกชายขณะเดียวกันคุณแม่บ้านที่ติดสอยห้อยตามเธอมาด้วยก็จัดการแกะอาหารที่มาหยานำมาด้วยใส่ลงจานอย่างเรียบร้อยแล้ววางเอาไว้บนโต๊ะ
"กินสิลูก อร่อยนะ นี่แม่ลงทุนตื่นแต่เช้ามาทำให้ธนูกินโดยเฉพาะเลยนะ"
"ขอบคุณครับคุณแม่ แต่ว่าปกติตอนเช้าผมจะงานยุ่งเลยจะไม่ค่อยกินอาหารหนักน่ะครับ"
"แต่แม่เอามาแล้วไงธนู"
เห็นทีเขาต้องคุยกับคุณแม่ให้รู้เรื่อง เรื่องการ
