หลังจากที่ได้ทราบเรื่องแล้วธนูกับเพียงฟ้ารีบตรงดิ่งไปที่โรงพยาบาลทันทีเมื่อไปถึงโรงพยาบาลก็เห็นว่ามาหยาแม่ของเขากำลังเดินไปเดินมาอย่างกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องฉุกเฉินไม่รู้ว่าเกิดเหตุแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไงธนูเห็นสีหน้าของแม่ไม่สู้ดีนักเขาจึงรีบเดินเข้าไปหาแม่ทันทีด้วยความเป็นห่วง
"คุณแม่ครับ"
"ธน~ ธนูมาแล้วเหรอลูก คุณพ่อ ไม่รู้ว่าคุณพ่อจะเป็นยังไงบ้างเข้าไปในห้องฉุกเฉินตั้งนานแล้วคุณพ่อยังไม่ออกมาสักที"
มาหยาถึงแม้ว่าจะดูไม่ค่อยลงรอยกันกับธนิตแต่ว่าในตอนนี้ก็เปรียบเสมือนเพื่อนคนเดียวที่เธอมี เมื่อเขาเกิดเรื่องเธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าเธอรู้สึกเสียใจหากว่าเขาเป็นอะไรไปขึ้นมาแน่นอนว่าเธอเฝ้าอ้อนวอนภาวนาอยู่ในใจขออย่าให้เขาเป็นอะไรไปเลย เธออยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขาทุกวันนี้แค่ลูกไม่มาหาเธอก็เหงาจะแย่อยู่แล้วหากธนิตไม่อยู่อีกคนหนึ่งเธอจะใช้ชีวิตได้อย่างไร
"คุณพ่อไม่เป็นอะไรหรอกครับคุณแม่ถึงแม้ว่าตอ
