เพียงฟ้าเดินถือถาดน้ำส้มคั้นสดมาถึงก็เสิร์ฟให้กุลนิภา และกุลนิดาแขกของคุณแม่ในขณะนั้นเองที่สายตาของกุลนิดาจ้องมองเพียงฟ้าด้วยสายตาเย้ยหยันราวกับว่าเธอมีอะไรที่เหนือกว่าเพียงฟ้ามากนัก และในขณะเดียวกันมาหยากับกุลนิภาต่างก็กำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติเธอคุยกันถึงเรื่องอดีตต่าง ๆ ที่ผ่านมาระหว่างเธอกับเพื่อน กระทั่งมาหยาเอ่ยปากบอกกับเพียงฟ้าว่าให้พากุลนิดาไปเดินเล่นที่หลังสวนเพราะว่าตรงนี้ผู้ใหญ่จะคุยกันสองคน
"ฟ้าลูก พาน้องนิดาไปเดินเล่นสิไป ตรงนี้แม่จะคุยกับเพื่อนน่ะจ๊ะ"
"ค่ะ คุณแม่"
เพียงฟ้าพยักหน้าชักชวนกุลนิดาให้ออกไปตามคำสั่งของมาหยา ซึ่งกุลนิดาก็ออกไปกับเพียงฟ้าราวกับว่าเธอกำลังรอจังหวะนี้อยู่แล้ว ในตอนที่ทั้งสองคนเดินออกมาด้วยกันเพียงฟ้าก็พาไปเดินเล่นที่สวนซึ่งเธอเห็นว่าที่สวนค่อนข้างร่มรื่น และลมเย็นไม่น่าจะร้อนมากนัก
ภายในห้องรับแขกสองสาวรุ่นใหญ่ต่างก็พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อยทั้
