Kinagat ko ang labi ko at yumuko. Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Kung noong hindi ako nakakaalala ay sigurado akong may nararamdaman ako sa kaniya, ngayon, hindi na.
Hindi ko alam kung sino na ang laman ng puso ko. Naguguluhan ako. Ngumiti siya ng makita ang ekspresyon ng mukha ko pero alam kong blangko ang ngiting iyon. Gusto kong tanggalin ang sakit na nararamdaman niya pero hindi ko alam kung paano. Maging ako kasi, hindi alam kung ano ba talaga ang nararamdaman.
Ayoko na siyang saktan pa lalo at alam kong masasaktan ko siya kapag sinabi kong mahal ko siya pero hindi naman ako sigurado. Panandalian lang ang kasiyahang maibibigay ko kung gagawin ko iyon. Nagulat ako ng tumayo siya at kinarga ang anak ko... anak namin.
"Umuwi ka lang sa akin, Hera. Iyo
