Enero 8, 1988
Minamahal kong nobya,
Sacorro, una sa lahat ay gusto kong malaman mo na mahal pa rin kita at labis akong nangungulila saiyo. Ilang taon na kitang hindi nakikita ngunit mas lalo lamang na tumibay at lumalim ang nararamdaman ko. Walang araw at gabi na hindi ko pinagmasdan ang iginuhit kong mukha mo. Kung paano ko iyon naiguhit ay dala na ng pagsusumamo ko. Kahanga-hangang kamukha mo iyon gayong hindi naman ako magaling sa larangang iyon. Siguro ang aking puso ang nagguhit sa litrato mo dahil saulo niya kahit iyong napakaliit na nunal sa iyong kaliwang balikat. Hindi man kita iyon sa litrato ay naaalala ko ang aking sarili na nakangiti habang naiisip iyon. At hindi man kita sa litrato pero kabisado ko pa rin ang iyong amoy na hinahanap-hanap ko. Ang natural mong amoy na nakapa
