🖤 Bad boyfriend 🌾

ตอนที่10 ข้อตกลง

ฉันรีบลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีและเดินออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุดก่อนที่จะมีใครคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจับแขนฉันไว้

"ไปกับฉัน! ยัยนี้จะไปกับกู เจอกันที่ห้าง"พูดจบเขาก็ลากฉันให้เดินไปตามเขา ตลอดทั้งทางเสน่ห์ของไอ้คนตัวสูงก็ทำเอาสาวๆ ในคณะต่างพากันจับจ้องและซุบซิบนินทากันยกให้

"เหอะ!!"

"เป็นอะไรครับ!"ฉันไม่ได้ตอบกลับเขาก่อนที่เราทั้งสองจะเดินมาถึงที่รถและเข้าไปนั่งตามล็อคเดิม

แต่ยังไม่ทันที่รถจะออกจู่ๆ คนบ้าอย่างเวกัสก็พุ่งเข้ามาจูบฉันทันที มือเรียวบางพยายามผลักเขาออกแต่ผลักเท่าไหร่เขาก็ไม่ยอมออกจนฉันอ่อนตัวลง

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ~~~

"อื้ออออ"

"หึ!! มีผัวอยู่แล้วแต่กลับให้คนอื่นเรียกว่าผัวเมีย แบบนี้มันน่าโดนดี ใช่ไหมครับ"

"ฉันกับดินก็เล่นกันแบบนี้นานแล้วนะ ว่าแต่แกเหอะเมื่อไหร่จะเลิกทำแบบนี้กับฉันสักที ฉันไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ของแกนะเว้ย"เขาหันมาจ้องมองฉันอีกครั้งด้วยสายตาที่ไม่พอใจและบีบข้อมือของฉันอย่างแรง

"โอ๊ยยย เจ็บนะเว้ยทำบ้าไรวะ!!"

"บอกกี่ครั้งแล้ว ว่าอย่าพูดคำหยาบ ไม่ฟัง???"ฉันถอนหายใจออกไปเฮือกหนึ่งก่อนที่จะนั่งกอดอกมองเขาตอบกลับไปเช่นกัน

"รีบไปสิ เดี๋ยวเพื่อนก็รอหรอก"

"เย็นนี้กลับพร้อมกันนะ เดี๋ยวฉันจะเธอพาไปกินของอร่อยๆ เข้าใจนะครับคุณเมีย"จะด่ากลับก็ด่าไม่ได้ จะทำอะไรก็ไม่ได้ฉันจึงต้องหันหน้าไปมองด้านนอกหน้าต่างและร้องกรีดดังในใจเพียงเท่านั้น

"ไม่พอใจอะไรกันครับ แค่นี้เมียไม่พอใจต้องอยู่บนเตียงก่อนไหมน้าาาาเมียถึงจะพอใจ"

"นี้ ไอ้......."เวกัสเลิกคิ้วให้กับฉันและพยายามเข้าเคลื่อนตัวเข้ามาหาฉัน ฉันจึงทำได้เพียงใช้มือปิดปากตัวเองและนั่งแอบไปกับประตูรถอย่างเลือกไม่ได้

"บอกไม่ฟังแล้วสินะ"

"รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวเพื่อนก็รอนานเอาอ่ะ"

@ห้างg

พอมาถึงห้างฉันและเขาก็พากันเดินเข้าไปหาร้านที่นัดกับเพื่อนไว้จนเจอและพากันไปนั่งที่ที่เหลือที่ว่างอยู่ซึ่งได้นั่งข้างกันไปอีก

"ฉันสั่งให้ละนะ กว่าจะมา"

"เอ่อนี้ไอ้เดมแล้วเรื่องละครที่จะไปถ่ายเอาไง เรื่องบทไอ้ฟ้าจัดการเสร็จละ"

"ฉันยังไม่รู้เลยว่ะ เอาเป็นว่าเราจะไปถ่ายงานที่ต่างจังหวัดกันโอเครไหม"ฉันพูดออกมาและนั่งเล่นโทรศัพท์ไปก่อนที่เสียงของใครคนหนึ่งจะพูดแทรกออกมา

"ฉันไม่โอเคร"

"แกเป็นบ้าอะไร ฉันไปทำงานนะแล้วอีกอย่างนะฉันพูดกับเพื่อนไม่ได้พูดกับแก"

"แต่ฉันพูดในฐานะผัวไง"ฉันไม่รู้ว่าเพื่อนๆ จะคิดยังไงกับคำพูดของเวกัส แต่ถ้าสำหรับฉันแล้วคงจะมีข้อสงสัยไม่น้อยที่ทำไมจู่ๆ คนอย่างเวกัสถึงได้เรียกแทนตัวเองว่าผัว

"ถึงขั้นเรียกแทนกันแบบนี้ ไม่ใช่ว่าได้กันแล้วนะ"

"ไม่ใช่! มึงพูดเชี้ยไรวะ กูไปก่อนนะ"พูดแค่นั้นฉันก็รีบเก็บของและลุกขึ้นทันที ไม่ได้โกรธที่เพื่อนพูดแต่กลัวว่าความลับจะถูกเปิดแค่นั้น

"เห้ยยเดี๋ยวดิไอ้เดม"

"กูตามไปเอง เจอกันที่มหาลัย"ฉันไม่รู้ว่าจะเดินไปที่ไหนหรือจะกลับยังไงแต่ขอให้ออกมาได้แค่นั้นก่อนที่ใครคนหนึ่งจะเดินตามมาและคว้าแขนของฉันเอาไว้

"เป็นอะไร ที่เพื่อนพูดมันคือความจริงไม่ใช่หรอ เธอหัดยอมรับได้แล้วนะเดม"

"แกอยากให้เพื่อนรู้ขนาดนั้นเลยหรอกัส แกว่ามันไม่น่าอายไปหน่อยหรอ เราเป็นเพื่อนกันนะเว้ย"

"ไปคุยกันที่รถ"เมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าท่าทีฉันจะไม่ได้แล้วจึงลากพากลับมาที่รถเพื่อเคลียร์กัน ขืนปล่อยไว้แบบนั้นฉันได้โวยวายมากกว่านี้แน่

พอมาถึงที่รถเขาก็เอาแต่จ้องหน้าฉันแต่ก็ยังคงไม่ยอมพูดอะไรออกมา

"แกจะเอายังไง ฉันไม่ยอมปล่อยแกไปแน่เดม ถ้าแกไม่พอใจเรามาทำข้อตกลงกันก็ได้"

"ข้อตกลงอะไร"

"ข้อตกลงระหว่างเรื่องของเราไง แกจะเอายังไงก็ว่ามาระหว่างที่เราสองคนยังมีอะไรด้วยกันอยู่"ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดยังไงดี แต่ถ้าให้เขาเลิกยุ่งกับฉันก็คงไม่ได้แน่ๆ เพราะเขาพูดมาขนาดนี้แล้ว

"ฉันพูดก่อน ข้อตกลงของเราแต่ก่อนยังไงก็คงเหมือนเดิม แต่ฉันอยากจะเพิ่มสักหน่อย"

"อะไร"

"แกห้ามไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นนอกจากฉัน ระหว่างที่เรามีอะไรกันแกห้ามไปมีความสัมพันธ์ห่าเหวอะไรกับคนอื่นเด็ดขาด และแกต้องยอมให้ฉันเอาแกทุกวัน แกทำได้ไหม"ฉันพยักหน้าตอบกลับเวกัสไปและพยายามเช็ดนํ้าตาเพื่อเรียกสติของตัวเองให้กลับมาอยู่อย่างเดิม

"แกอย่าบอกเรื่องของเราให้กับใครเด็ดขาด แล้วก็อย่าทำตัวหวงก้างฉันต่อหน้าคนอื่น ห้ามยุ่ง ห้ามแสดงตัวเป็นเจ้าของฉัน แกทำได้ไหม"

"ได้ไงวะเดม"ฉันนั่งเงียบไปทันทีเพาะคนอย่างเขาทำไม่ได้แน่ๆ เวกัสเป็นคนหวงของแค่นี้เขาทำไม่ได้แน่ๆ

"อ่าๆๆ ฉันจะทำตัวเป็นเพื่อนบอกต่อหน้าทุกคนก็แล้วกัน แต่ถ้าอยู่ด้วยกัน2คน แกต้องทำตัวเป็นเมียที่ดีกับฉัน ส่วนฉันจะทำตัวเป็นผัวที่ดีกับแก โอเครไหม"ฉันพยักหน้าและชูนิ้วก้อยให้กับเขาเป็นคำสัญญาก่อนที่ไอ้คนหน้ามึนของฉันจะยื่นหน้ามาหอมแก้มฉันทันที

ฟอดดด

"แกทำอะไร"

"ก็ทำตัวเป็นผัวที่ดีไงครับ"แก้มทั้งสองข้างค่อยๆ แดงกํ่าขึ้นจนผิดสังเกตจนคนตรงหน้าถึงกลั้นยิ้มไม่อยู่

"แล้วระหว่างนี้....แกอย่าไปยุ่งกับใครได้ไหมกัสแกไม่อยากใช้ของร่วมกับใคร ฉันก็เหมือนกัน"

"ได้สิครับ แค่นี้กัสทำได้ครับ"

"ถ้าแกยุ่งกับคนอื่น เราสองคนขาดกัน!"ฉันพูดออกมาอย่างเด็ดขาดและจริงจังแต่ไอ้คนตรงหน้าก็หัวเราะและขับรถออกไปจากตรงนี้ทันที

เขาขับรถพาฉันไปร้านอาหารญี่ปุ่นที่พวกเราชอบไปกินด้วยกันเพื่อหาอะไรรองท้อง

ระหว่างนี้ความสัมพันธ์ของพวกฉันก็คล้ายกับแฟน ฉันเลยไม่อยากจะตัดใจจากเขาเลยเพราะอยากเก็บโมเมนต์ดีๆ นี้ไว้ถึงแม้อาจจะเป็นแค่เวลาสั้นๆ หรือยาวๆ แต่ฉันก็ไม่อยากเสียมันไปเลยจริงๆ

@มหาลัยA

"มึงทำไรเพื่อนกูปะเนี่ย เป็นอะไรไหมเดม"

"ไม่เป็นอะไร งั้นฉันไปก่อนนะกัส เย็นนี้เจอกันที่คณะแก"ฉันเอ่ยออกไปและกำลังจะเดินออกไปพร้อมเพื่อนๆ แต่เวกัสกลับวิ่งเข้ามาประชันชิดฉันและก้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหู

"อย่าลืมมาเชียร์กันนะครับที่รัก"เขาส่งยิ้มแค่นั้นก่อนที่จะเดินกลับไปขึ้นรถทันที ตอนนั้นหน้าฉันร้อนแผ่วจนไม่รู้จะทำไงก่อนที่สายตาเพื่อนๆ จะพากันจ้องมองแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"แกกับเวกัสนี้ยังไงกัน"

"ไหนบอกจะตัดใจไงวะ ไหงเป็นแบบนี้เดม"

"ไม่มีอะไรหรอก ปะไปเรียนกันเถอะเดี๋ยวอาจารย์ก็มาแล้วเนี่ย"ฉันลากเพื่อนๆ ขึ้นตึกเรียนทันทีเพราะกลัวพวกนั้นจะเอาแต่ถามฉันเรื่องเขาจนต้องหลุดปากพูดออกมาแน่ๆ

ฉันไม่อยากให้เพื่อนๆ รู้เรื่องน่าอายของฉันและเวกัสเลยแต่ถ้าถึงตอนนั้นแล้วเพื่อนๆ รู้ความจริงฉันก็พร้อมที่จะไม่ปิดบังความจริง

แต่ฉันก็เลือกที่จะพูดออกมาทั้งหมดแค่นั้น ฉันอายก็จริงก็ในเมื่อทุกคนรู้ฉันก็พร้อมต่อสู้และไม่โต้กลับหรือโกหกพวกเขาต่อแน่ๆ

พอเลิกเรียนเสร็จพวกฉันก็พากันไปที่คณะของเวกัสพร้อมกันทั้งสามคน พวกเรายืนมองเพื่อนอยู่ข้างสนามที่ตอนนี้มีเหล่าวิศวะพากันยืนเรียงเป็นแถวอยู่กลางสนามที่แดดร้อนระหุพร้อมกับพวกรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ที่แดดด้วย

ถึงแม้คนจะเยอะมากสักแค่ไหนแต่ออร่าแสงสว่างของเวกัสก็เจิดจรัสเอามากๆ

"ผมบอกให้ก้มหน้าลงไป!!!! ทำไมมากันแค่นี้!!!"เขาดีก็จริงแต่ความดุของเขานั้นก็แฝงความเท่อยู่ในตัวเสมอ ฉันหลงรักผู้ชายคนนี้เข้าเต็มอกอีกแล้วสินะ

"ไอ้กัสแม่งน่ากลัวสัส"

"นั้นดิ แต่ก็อาจจะมีคนหนึ่งไม่กลัวก็ได้"พวกเพื่อนหันมามองฉันที่ยิ้มกรุ้มกริ่มมองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังออกคำสั่งอยู่

แต่เมื่อเวลามันผ่านไปนานพวกเราก็เดินพากันไปนั่งที่ต้นไม้แถวๆ นั้นและนั่งทำงานด้วยกันไป ฉันก้มหน้าทำงานอย่างใจจดใจจ่อและมีแอบเหงยหน้าขึ้นมองเวกัสเป็นพักๆ ได้