🖤 Bad boyfriend 🌾

ตอนที่11 ไม่ชอบ

จนตอนนี้เวลาผ่านไปเนิ่นนานกว่าพวกนั้นจะเดินมาพายุก็ฟุบหลับไปแล้ว ส่วนฟ้าใสก็ขอตัวไปเข้าห้องนํ้า เหลือเพียงฉันที่ยังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะ

สามหนุ่มหล่อวิศวะเดินมาโดยนำทีมมาจากเวกัสที่เดินเสยผมมาและฟุบนั่งข้างฉันทันทีส่วนดินและคินก็หาที่นั่งข้างพายุที่กำลังนอนอยู่

"ยังไม่เสร็จนะ เหลือต่ออีกหน่อยรอได้รึเปล่า"

"อื้ม รอได้สิ อ่านํ้าดื่มหน่อยสิ"

"เอางี้มึง จบนี้กินชาบูกันหิวมาก เดี๋ยวกูเลี้ยงเองครับผม"ฉันทำปากมองบนใส่ไอ้คนพูดโม้ก่อนที่ดินเองจะขยับเข้ามาทางฉันและกอดคอไว้อย่างแน่น

"อ๊ะ!! ไอ้เชี้ยดิน กูเจ็บนะ"

"มึงกวนกูก่อนอ่ะ น่ามันเขี้ยวชะมัด"มือหนายกขึ้นมาบีบจมูกฉันเป็นว่าเล่นและหยอกล้อกันไปจนเสียงถอนหายใจของคนข้างกายดังออกมาอย่างเห็นได้ชัด

"เป็นไร หึงหรอไอ้กัส"

"หึงเชี้ยไร"ยังไม่ทันที่พวกเราจะได้คุยกันต่อจู่ๆ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาทางพวกเราและนั้นไม่ใช่ใครนอกซะจากเพื่อนร่วมห้องของเวกัสนั้นเอง คนที่เคยมานอนห้องเวกัสเผื่อมีอะไรกัน

ไม่รู้ทำไมฉันถึงได้เจ็บหัวใจมากนักยิ่งเห็นผู้หญิงคนนี้ ภาพวันนั้นคอยตอกยํ้าฉันมาตลอดเวลาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

"กัสคะ เมเอานํ้ามาให้ เมเห็นกัสเหนื่อยๆ เลยไปซื้อมาให้ค่ะ ดื่มหน่อยนะ"

"ขอบใจ"เวกัสรับนํ้าของเธอคนนั้นมาและรีบเปิดฝายกดื่มทันทีและวางไว้ข้างขวดของฉันที่ให้เขาเมื่อก่อนหน้านี้และมันตั้งวางไว้อยู่

เธอยิ้มแก้มบานและเดินส่ายสะโพกออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่รู้ว่าเขาจะทำไงต่อแต่ตอนนี้ฉันยังคงนิ่งและจ้องขวดนํ้าของตัวเองที่มันยังคงเท่าเดิม ไม่ว่าก่อนหน้าจะยังไงตอนนี้ก็เท่านั้น

แต่ยังไม่ทันไรมือหนาของคนอีกฝ่ายก็รีบคว้าไปดื่มและล้างหน้าล้างตาเขาทันที และนั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกซะจากดิน ฉันอ้าปากค้างมองเขาไปแต่ก็ไม่กล้าว่าอะไรมาก ก่อนที่จะฉุกคิดและพุ่งเข้าไปโอบคอมันไว้พร้อมกับขยี้หัวของดอย่าว่าเล่น

ดินทำให้ฉันรู้สึกดีมากขึ้นกับสิ่งที่เวกัสได้ทำลงไป เขาสนใจฉันมากในตอนที่เวกัสเมินเฉยใส่ฉันตลอดเวลา

"นี้แหน่ แกนี่มัน"

"อะไรวะ หัวกูยุ่งหมดเลยไอ้เดม"

"กลับมานั่งดีๆ!"เขาพูดออกมาอย่างเสียงแข็งและลากให้ฉันกลับมานั่งที่เดิม การกระทำของเขาเป็นเป้าสายตาของพายุและคินเป็นอย่างมาก

"เพื่อนกูมันก็เล่นแบบนี้ประจำ มึงจะห่วงในฐานะอะไรมิทราบครับไอ้คุณเวกัส"พายุเอ่ยถามอย่างเปิดประเด็น ฉันเข้าใจที่มันเป็นห่วงความรู้สึกรักข้างเดียวของฉัน

แต่ในตอนนี้ที่เขาโมโหอยู่นิดๆ มันก็อาจจะทำให้เขาเปิดเผยความจริงออกมาได้ทั้งหมด แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรและเอาแต่จ้องมองฉันอย่างนิ่ง

"เธอนัดมันมาหรอ??"ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะหันไปมองตามเขา และนั้นคือที่ทิวเขาที่โผล่มาที่มหาลัยของพวกเราและเดินมาพร้อมกับฟ้าใสที่กลับมาจากห้องนํ้า

ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีกับเหตุการณ์ในตอนนี้ก่อนที่เพื่อนๆ ของเขาจะเรียกพวกเขาให้กลับไปคุมพวกน้องปี1ต่อ

"ถ้าเธออ่อยมันฉันเอาเธอตายแน่"คำขู่ของเวกัสที่เอ่ยออกมาแม้ว่าจะกระซิบแต่ทว่ามันก็ทำให้ชวนขนลุกเช่นกัน

"สวัสดีครับน้องไมล์เดม พอดีพี่ติดต่อน้องไม่ได้น่ะครับเลยเป็นห่วง"

"พอดี .....หนูไม่ค่อยสบายอ่ะค่ะพี่ทิวเขา เดมต้องขอโทษด้วยนะคะ"

"ไม่เป็นอะไรครับ แต่รู้ว่าน้องปลอดภัยพี่ก็หายห่วงครับ แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่เอ่ยพี่ขอนั่งด้วยนะ"ฉันไม่รู้จะปฏิเสธเขายังไงดีแล้วในตอนนี้แต่ก็ต้องยอมปล่อยเขาไป

การกระทำของฉันถูกจับจ้องโดยเวกัสทุกฝีก้าวจนเขาไม่มีสมาธิในการคุมน้องๆ เลยด้วยซํ้าจนกระทั่งเวลามันผ่านไปเนิ่นนานและนี่ก็คํ่าแล้วพี่ทิวเขาเลยขอกลับบ้านไปก่อน

หลังจากนี้ได้ไม่นานเด็กวิศวะก็ต่างพากันแยกย้ายกันกลับบ้านรวมถึงพวกเราก็ด้วย

พอพวกนั้นมาถึงพวกเราก็ต่างพากันเก็บของจนกระทั่งมือหนาของเวกัสก็พุ่งเข้ามาจับข้อแขนของฉันเอาไว้อย่างแน่น

"เจอกันที่ร้าน ปะเธอไปกับฉัน"ฉันได้แต่เงียบและเดินตามเขาไปและวันนี้เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาลากฉันออกมาแบบนี้ไม่รู้ว่าวันๆ หนึ่งต้องมาคอยทะเลาะคอยระแวงกันอีกสักกี่ครั้งกี่หน

"ว่าไง"

"อะไร เรื่องพี่ทิวฉันกับเขาไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว ส่วนเรื่องดิน ฉันกับมันก็เล่นกันแบบนี้ตามปกติ"

"ฉันไม่ชอบ!"คำพูดของเขาไม่ใช่แค่ประโยคบอกเล่าแต่มันคือประโยคที่แฝงไปด้วยคำสั่ง ฉันถอนหายใจกับการกระทำของเขาเล็กน้อยไม่รู้ว่าควรจะทำไงต่อไปดีกับเรื่องนี้

"เรื่องไอ้ดินช่างแม่ง ส่วนไอ้นั่นของเธอฉันขอสั่งห้ามยุ่งกับมันอีก ห้ามเข้าใกล้หรือพูดคุยกับมันอีก"เขาออกคำสั่งออกมาอย่างเด็ดขาดและนั่งพูดซุบซิบอยู่คนเดียวที่ที่นั่งของเขา

ฉันไม่ได้สนใจอะไรเขาเลยและนั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ของฉันไป แต่ไอ้คนบ้าอย่างเขาที่หวาดระแวงพอเห็นฉันยิ้มให้กับโทรศัพท์เขาจึงยื่นตัวเข้ามาดูว่าฉันทำอะไรอยู่

"นี้แกหวาดระแวงเกินไปละ ทำตัวให้มันเหมือนกับเพื่อนหน่อย"

"ผัว!!!"

"ผัวบ้าอะไร สถานะของฉันกับแกมันคือเพื่อนเว้ย เข้าใจไว้ด้วย"เขาทำหน้าไม่พอใจออกมาและขับรถออกไปทันที ฉันไม่ได้คิดที่จะสนใจอะไรเวกัสเลยและก้มหน้านั่งเล่นโทรศัพท์ต่อไป

@ร้านชาบู

หลังจากที่มาถึงฉันและเวกัสก็พากันเดินเข้ามาในร้านและเดินไปหาเพื่อนๆ ทันที ฉันเลือกที่จะเดินเข้าไปนั่งข้างๆ ดินที่มีที่ว่างอยู่ ส่วนเวกัสก็นั่งอยู่ตรงข้ามฉันเพราะมันเหลือที่ว่างเพียงเท่านั้น

"มาก็ช้า อ่ากูสั่งนํ้าโค้กมาให้ แดกซะ"

"กูอยากแดกเหล้าอ่ะ ไม่มีหรอปกติพวกมึงก็สั่งมาไม่ใช่ไง"ฉันหันไปพูดกับเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่เพราะที่นี่เป็นร้านประจำของพวกเราและปกติที่นี่จะจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วยและพวกเราไม่เคยพลาด

"แดกมันเข้าไปเหล้าอ่ะ มึงได้ตายพอดีหัดดื่มบ้างนํ้าหวานอ่ะ"

"กูไม่ตายง่ายๆ หรอก กูจะคอยเป็นเจ้ากรรมนายเวรมึงแบบเนี้ย ให้มึงกระอักเลือดตายเลย"

"พวกมึงก็รู้ว่าแม่งอยู่ด้วยกันแล้วชอบทะเลาะกัน พวกมึงก็ให้มันนั่งข้างกันอีกเนาะไอ้พวกเวร มึงช่วยห้ามเพื่อนมึงกับเมียมึงดิไอ้กัส"คินพูดเอ่ยออกมาและหันไปจ้องมองเวกัสที่นั่งนิ่งเงียบอยู่แล้วตั้งแต่ที่เข้ามา

แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจและนั่งกินอาหารบนโต๊ะต่อไปเรื่อยๆ พร้อมกับไอ้ดินที่ถึงแม้จะชอบชวนทะเลาะแต่ก็คอยตักนู้นตักนี้ให้บ้าง

"แล้วพวกมึงจะไปถ่ายหนังกันวันไหนอ่า"

"พวกกูคุยกันแล้วน่าจะเดือนหน้าว่ะ จะไปถ่ายกันที่ทะเลและโรงเรียน แต่ตอนนี้ติดเรื่องค่าใช้จะ....."

"กูจ่ายให้เอง เดี๋ยวกูจะไปด้วย ใครจะไปก็บอกจะได้เหมารถให้"พวกเราพากันหันไปมองที่เวกัสอย่างเป็นตาเดียวกันเพราะไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะตามไปด้วย

ถึงจะรู้ว่าทางบ้านเขาจะมีฐานะที่รํ่ารวยมากแต่ว่าค่าใช้จ่ายต่างที่จะไปมันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อยฉันเลยไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขามากนัก

"ไม่เป็นไรแก ฉันพอมีเงินทุน"

"เก็บเงินเธอไว้เถอะ ฉันจ่ายเองจะได้ไปเฝ้าด้วย โอเครนะ"ฉันทำได้เพียงพยักหน้าตอบกลับเขาเพียงเท่านั้นก่อนที่พวกเราทั้งหมดจะก้มหน้ากันกินชาบูต่อแล้วพูดคุยกันไป

เขาทำตามที่พูดเอาไว้ว่าจะไม่แสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าเพื่อนๆ และเขาก็ทำ ดินพยายามพูดเล่นและตักของให้กับฉันอยู่ตลอดเวลา

"มื้อนี้กูจ่ายเอง ถือว่าเลี้ยงเมียจ๋าด้วย เนาะเมียจ๋าให้เค้าเลี้ยงเนาะ"

"ไอ้บ้า ใครเมียมึง เลี้ยงใช่ปะงั้นกูกลับก่อนนะ ปะกัสกลับเหอะ"พอจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วนั้นพวกเราก็พากันแยกย้ายกันกลับบ้าน

ฉันและเวกัสพากันเงียบอยู่ตลอดทั้งทางไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ฉันก็ไม่ได้เลือกที่จะถามและนั่งอยู่ในที่ที่ของฉันไป

พอมาถึงฉันก็เดินนำเข้าห้องมาและกำลังจะเปิดประตูห้องนอนของตัวเองแต่ทว่าจู่ๆ มือหนาของคนตัวสูงก็ลากฉันเข้าห้องเขาทันที

ร่างสูงผลักฉันลงเตียงอย่างแรงและขึ้นคล่อมฉันเอาไว้ก่อนที่จะก้มตัวลงมาพรมจูบฉันอย่างหื่นกระหาย

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ~~~

"วันนี้เค้าทำตัวเป็นสามีที่ดี เมียจ๋าต้องยอมเค้านะครับที่รัก"คำพูดอันน่าหอมหวานของเขาพูดปลอบล้อมฉันให้จนมุมและยอมคล้อยตามเขาไป

จนในคํ่าคืนนี้ฉันก็คงต้องยอมเขาอีกตามเคยด้วยอารมณ์ที่ร่วมด้วยกับเวกัส