bc

PROMISES LOVER

book_age18+
200
FOLLOW
718
READ
HE
doctor
sweet
bxg
bold
campus
city
musclebear
bodyguard
like
intro-logo
Blurb

คำสัญญาระหว่างเรา... มันไม่เคยเปลี่ยนแปลง

‘รัก’ มากแค่ไหน ที่ตรงนี้ก็ยังเป็นคุณ

พันธะสัญญาสมัยเด็ก ทำให้เราสองคนต้องแยกจากกัน จวบจนทุกวันนี้เธอก็ยังไม่เคยพบเจอกับเขา

และเขาก็ไม่เคยพบเจอกันเธออีกเลย... แม้ว่าสุดท้ายโชคชะตาไม่ช่วยพวกเขาสองคน

แต่พวกเขาก็ยังคงรักษาคำสัญญาที่ว่า 'สักวันหนึ่ง เราคงจะได้เจอกันอีกครั้ง'

'หมอดินแดน' ผู้เชี่ยวชาญด้านอายุรกรรมและรักษาโรคทั่วไป ได้เจอกับ 'เอวา' ลูกสาวมาเฟียตระกูลดัง ทั้งที่หมอดินแดนไม่เข้าใกล้ผู้หญิงคนไหน แต่พอเป็นเอวา กลับดึงดูดเขาและทำให้เขาได้ลืมสัญญาเมื่อวัยเด็กไป 'เตชินทร์' บอดี้การ์ดหนุ่ม แอบชอบเอวาแต่เพราะสถานะที่ต่างกันทำให้เขาเลือกที่จะเก็บซ่อนความรู้สึกนี้เอาไว้ในหัวใจ 'เจค' เด็กหนุ่มมหาลัยปีหนึ่ง ชีวิตของเขารันทดและต้องอยู่กับความจน เจอกับเอวาที่เป็นเสมือนนางฟ้าที่คอยช่วยเหลือเขาอยู่เสมอ แต่จะรู้ไหมว่าเด็กหนุ่มที่เย็นชาไม่เคยหวั่นไหวกับใคร แต่พอเป็นเอวา เขากลับรู้สึกอยากปกป้องเธอ

ความสัมพันธ์ของทั้งสามจะลงเอยแบบไหน? พันธะสัญญาที่ว่ามันคืออะไร... ฝากติดตามด้วยนะคะ

chap-preview
Free preview
PROMISES LOVER :: INTRO [30%]

PROMISES LOVER


คำสัญญาระหว่างเรา... มันไม่เคยเปลี่ยนแปลง

‘รัก’ มากแค่ไหน ที่ตรงนี้ก็ยังเป็นคุณ


ก๊อก ก๊อก ก๊อก

สองเท้าที่เพิ่งจะก้าวออกจากห้องน้ำเป็นอันหยุดชะงัก สายตาทอดมองไปยังประตูไม้ลวดลายประดับสวยงามมือซ้ายกุมปมผ้าขนหนูสีขาวที่ห่อหุ้มร่างกาย ฉันได้แต่เดินสาวเท้าไปหยุดตรงประตูมือขวาที่ว่างก็กำไปที่ลูกบิดเพราะภายหลังประตูบานนี้ฉันไม่คิดจะกลัวอะไรถ้าไม่ใช่พ่อมาเคาะประตูก็คงจะเป็น...

“คุณเอวาครับ คุณ...!”

เตชินทร์ บอดี้การ์ดหน้าหล่อ หุ่นล่ำอายุสามสิบห้าปี คนที่พ่อของฉันไว้ใจให้ดูแลฉันตั้งแต่อายุเพียงแค่สิบขวบ

สายตาคมมองฉันไล่มาถึงหน้าอกที่ยังมีหยดน้ำ เขาก็เบนหน้าหนีไปอีกทางด้วยความเขินอายจนฉันอมยิ้ม

“มีอะไรคะ?” เอ่ยปากถามแต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงไม่ยอมที่จะหันมามอง

“คุณท่านเรียกหาครับ”

“ฝากบอกพ่ออีกยี่สิบนาที เอวาลงไปค่ะ” ตอบกลับเขาที่พยักหน้าจนฉันต้องเอื้อมมือที่ว่างคว้าปลายคางเขาให้หันมามองกัน เลิกคิ้วขึ้นมองเตชินทร์ “เขินอะไร? คุณเห็นฉันมาตั้งแต่เด็กๆ นะ”

“ก็ตอนนั้นคุณยังเด็ก ตอนนี้คุณโตเป็นสาวแล้ว”

“ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลยนี่คะ? ฉันก็เหมือนเดิมทุกอย่าง”

เตชินทร์ไม่พูดอะไรก่อนจะค่อยๆ ดึงมือฉันออกจากปลายคาง สีหน้าของเขาดูจริงจังจนฉันไปไม่เป็นเลยล่ะ

“ทีหลังคุณห้ามเปิดประตูให้ผม ขณะที่ยังแต่งตัวไม่เรียบร้อย ตกลงไหมครับ?” กลอกตาพลางพยักหน้ารับ นับวันเขายิ่งทำตัวเป็นพ่อคนที่สองของฉันไปแล้วนะเนี่ย พ่อจริงๆ ยังไม่เห็นจะบ่นเลย... บ่นเป็นตาลุงข้างบ้านไปได้

ปิดประตูลงและเดินไปยังตู้เสื้อผ้าเพื่อตรงไปทำงานยังห้องเสื้อของตัวเองที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ฉันชื่อ ‘เอวา’ อายุยี่สิบห้าปีเป็นลูกสาวคนเดียวของมาเฟียใหญ่อัตพล ทรัพย์บุญโชคที่มีกิจการส่งออกอะไหล่รถและอะไหล่เครื่องบิน ร่ำรวยจากการทำงานด้านนี้ส่วนฉันก็เป็นรองประธานของบริษัทเสื้อผ้าแบรนด์ที่ตัวเองทำอยู่ชื่อว่า Ava’R ความหมายก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ เพียงแต่ว่าฉันอยากมีตัวเองอาร์เข้ามาด้วยเฉยๆ

พ่อของฉันร่ำรวยและมีอิทธิพลมากดังนั้นการมีบอดี้การ์ดส่วนตัวไม่ใช่อะไร พ่อแค่อยากให้ฉันปลอดภัยจากใครก็ไม่รู้ที่พ่อไม่เอ่ยชื่อแต่ฉันก็เข้าใจดีนะเป็นลูกสาวมาเฟียจะมีคนปองร้ายก็คงไม่แปลก เตชินทร์ถึงได้มาดูแลฉันอยู่ตลอดไม่คาดสายตาด้วยซ้ำ ตามติดยังกับเงาและฉันก็รู้สึกดีนะที่พ่อเลือกเขามาดูแลฉันเพราะเหมือนฉันได้มีพี่ชายไง

เสื้อเชิ้ตชีฟองสีขาวถูกสวมท่อนบนบางเบาให้เห็นชั้นในสีดำชัดเจนปลดกระดุมลงมาสองเม็ด ทรวงอกของฉันดันล้นทะลักออกมาคัพซีก็แบบนี้รู้สึกหนักไหล่ฉันชะมัดหยิบกระโปรงทรงเอเอวสูงสีดำสั้นเลยเข่าแนบลำตัวแหวกข้างทางซ้าย เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยผมสีดำน้ำตาลปะบ่าฉันก็ปล่อยไว้แบบนั้นหวีหน้าม้าซีทรูให้เข้าที่เข้าทางก็หยิบกระเป๋าสะพาย Gucci อันที่จริงก็อยากจะออกแบบกระเป๋าตัวเองเหมือนกันนะ แต่เอาไว้ทีหลังแล้วกันอย่างน้อยก็มีแพลนที่จะทำแล้ว

“มอนิ่งค่ะพ่อ” คล้องแขนกอดลำคอแกร่งที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะอาหารตัวยาว ฉันก็กดแนบริมฝีปากลงบนแก้มสากพ่อที่กำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่เป็นอันหยุดชะงักและยกมือลูบศีรษะฉัน

“พ่อนึกว่าหนูจะไม่เข้าห้องเสื้อซะอีก” พ่อเอ่ยถามขณะที่ฉันนั่งลงเก้าอี้ด้านซ้ายมือพ่อ มองเตชินทร์ที่ยืนกุมมืออยู่ด้านหลังพ่อฉันก็พยักหน้าให้เขามานั่งด้วยกัน แต่ทว่าร่างสูงก็ปฏิเสธ

“ไปสิคะ เอวาต้องไปตัดเสื้อสูทให้พ่อ”

“สูทพ่อมีเยอะแล้วนะ”

“แต่ที่เอวาทำ พ่อยังไม่มี” ฉีกยิ้มกว้างก่อนจะมองข้าวต้มกุ้งที่แกะเปลือกแล้วส่งกลิ่นหอมแตะจมูก จึงเงยหน้ามองเตชินทร์อีกครั้ง “พ่ออยากได้สีอะไรคะ?”

“อืม ปกติพ่อชอบสีน้ำเงินนะ แต่ถ้าลูกทำพ่อเอาสีน้ำตาลดีกว่า”

“โอเคค่ะ” เพราะวัดตัวพ่อไปเมื่อสองวันก่อนพ่อก็บ่นใหญ่เลยว่าไม่จำเป็นต้องตัดเสื้อให้ท่านก็ได้ แต่ฉันอยากให้ของขวัญพ่อบ้างนี่นา “คุณเตชินทร์ มานั่งทานข้าวกับเอวาสิ”

ใบหน้าหล่อเหลาตกใจทันทีพลางมองสบตากับพ่อของฉันที่หันไปมองด้วยสีหน้ายังไงฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ทว่าเตชินทร์กลับส่ายหน้าไปมาเพื่อปฏิเสธฉันอีกครั้ง

“คุณเอวาทานเถอะครับ ผมทานเรียบร้อยแล้ว”

“แต่ว่า...”

“เตชินทร์บอกแบบนั้น ลูกไม่ควรไปบังคับเขานะเอวา”

ฉันย่นจมูกอย่างไม่พอใจเท่าไหร่ มองสบตากับเตชินทร์ที่เบนหน้ามองไปทางอื่น พอพ่ออยู่เขาเป็นแบบนี้ตลอดเลยแต่พอพ่อไม่อยู่เขาตามใจฉันทุกอย่างเลยนะ ขนาดนั้นกินข้าวร่วมโต๊ะกันเขายังฟังเลยแล้วมาตอนนี้ล่ะ...

เมื่อกินข้าวเสร็จเรียบร้อยฉันก็ออกจากคฤหาสน์ของตัวเองมีการ์ดหลายคนประจำอยู่ตรงประตูบ้านและด้านนอก มองรถหรูสีเทาซึ่งเป็นรถของเตชินทร์คันนี้พาฉันไปไหนมาไหนด้วยตั้งหลายปี ปอร์เช่ 911 สองประตูหรูหราเอาการ ราคาก็แพงหูฉีกสุดๆ

“ทำไมคุณถึงไม่มากินข้าวกับฉัน” หลังจากที่รถหรูแล่นออกจากรั้วบ้านฉันก็หันไปเล่นงานคนตัวสูงที่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถพาฉันไปยังห้องเสื้อและอยู่กับฉันตลอดเวลา แทบจะไม่กระดิกตัวไปไหน

“คุณท่านอยู่ ผมเป็นบอดี้การ์ดจะไปร่วมโต๊ะกับเจ้านายได้ยังไง?”

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

ปราถนารักที่พักพิง

read
8.5K
bc

อุ้มรักซาตานร้าย

read
45.6K
bc

เมียนอกสถานะ

read
12.9K
bc

ทรามสวาท

read
12.6K
bc

รอยแค้นแห่งรัก

read
32.2K
bc

เธอกับเขา...จากดาวคนละดวง

read
3.1K
bc

Love (Un) limit รักนี้ (ไม่) มีจำกัด

read
8.6K
dreame logo

Download Dreame APP

download_iosApp Store
google icon
Google Play