ต้าเหลียง
หลินฟางซียืนมองประตูหน้าจวนด้วยใจเต้นรัวเร็ว ทั้งตื่นเต้นและกลัวจนตัวเกร็ง วางตัวไม่ถูกว่าต้องทำอย่างไรหากต้องเจอแม่และพี่ชายของเจ้าของร่าง
“เจ้าอย่าได้หวั่นไป ข้าจะอยู่ข้างๆ เจ้าเอง” ชินอ๋องอยากจะยื่นมือไปจับมือนางไว้ แต่ก็ทำไมได้ เมื่อผู้คนต่างยืนมองเต็มสองข้างทาง
“หลินเอ๋อร์ลูกแม่” สตรีรูปร่างอรชรกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามากอดนาง
ด้านหลังนั้นคือชายหนุ่มร่างกำยำ หากเดาไม่ผิดเขาคงจะเป็นพี่ชายของเจ้าของร่าง แต่พระเจ้าช่วย!!!! หากไม่ใช่พี่ชาย นางคงยกให้เขาเป็นสามีอันดับสองไปแล้ว ถึงจะหล่อไม่สู้ชินอ๋อง แต่ก็หล่อเหลาเอาการมากทีเดียว
“คารวะชินอ๋องเพคะ // คารวะชินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”
ฮูหยินใหญ่หลินเสี่ยนหลิวกับหลินเจียวโจวทำความเคารพชินอ๋อง ใบหน้าเรียบนิ่งทรงอำนาจนั้น ทำเอาทุกคนถึงกับวางตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าชาตินี้จะมีวาสนาได้ใกล้ชิดพระองค์
“ตามสบาย” ชินอ๋องตอบรับเสียงเรียบทรงอำนาจ
“เชิญ..
