Chapter 3

2159 Words
"BADTRIP naman!" Napaungol si Jax matapos punasan nang tissue ang ulo niya sa baba. Paano paulit-ulit na naglalaro sa utak niya ang magandang katawan ni Aubrie at ang amoy nang nitong naiwan ata sa ilong niya kahit dalawang araw na ang lumipas. Ala una na wala siyang nasisimulang trabaho. Nakita niya kasi ito kanina na pasakay sa lift. At talaga namang maganda ito kaya hindi siya nakapagpigil na pagnasaan ito. Pero naasar siyang hindi man lang siya nito tinapunan ng tingin. Inayos niya ang sarili saka isinara ang zipper nang slacks niya. Noon naman kumatok ang assistant niya. "Come in." Aniya saka bumukas ang pinto. Pumasok doon si Mrs. Constantino na hindi maipinta ang mukha. Dahilan upang mapakunot noo siya? "Yes?" The middle-age woman fixes her thick eyeglasses. "I have been meaning to ask, did you perhaps...." she paused. " did you change my approved candidate for MS?" Her lips pressed halatang nagpipigil sumigaw sa inis. "Why would I do that?" Naguguluhang tanong niya. May inilapag ito sa mesa. The moment he saw Aubrie picture napalunok kaagad siya. "Wha---what is this?" "Siya ang pumasa sa evaluation para sa promotion pero sabi ni Mr. Tan you change your mind gave the position to the other candidate." Napasandal pa siya dala nang pagkagulat. Pagdating sa manpower ay ipinapaubaya niya kay Mrs. Constantino ang desisyon dahil 'yon ang gusto nang abuela niya bago ito nagretiro. At sa nakalipas na limang taon, alam niyang tama ang desisyon niyang sundin ang gusto nang matanda. "And now they're trying to change the approved marketing campaign." Dagdag pa nito. "What? Nasaan si Mr Tan?" "Sa meeting room with the---."mabilis siyang tumayo bago pa matapos ni Mrs. Constantino ang sinasabi. "He's doing it again does he? I can never trust that old man." Halos hilahin niya ang elevator upang makababa sa 26th floor, kung nasaan ang meeting room. His mad that someone was trying to mock him just right before his nose. Pero iba ang sinasabi nang utak niya. He wanted to see Aubrie. Kaya malutong s'yang napamura saka natawa. Naipasok pa niya ang kamay niya sa bulsa nang slacks niya kung saan naroon ang ID ng masarap niyang empleyada. Dapat ay iniwan na lang niya sa security o sa HR ang ID para maibalik dito but for some reason he just couldn't. Napaungol na naman siya nang manikip ang pantalon niya. "Tang ina Jax behave! Huwag kang malibog." Sermon niya sa sarili. Pero paglapit niya sa meeting room, mula sa salamin kitang kita niyang nakatayo si Aubrie na namumula ang mukha, napadako ang mata niya sa sout nitong blouse it was a long sleeve white blouse at nakabutones nang maayos pero ang utak niya tagos ang titig niya sa sout nito. Isang malalim na paghinga ang pinawalan niya bago nang pasyang pihitin ang doorknob at nang mapatigin si Aubrie sa direksyon niya. Kitang kita niya ang inis sa mukha nito. His imagination went wild while she was looking angrily habang nagsasalita ito. At gusto niyang mapikon nang saglit lang siya nitong tingnan at parang hindi siya nakita. Dalawang taon na pala ito sa kompanya niya, pero hindi man lang niya ito napansin noon. Well dahil marahil sa rules niya. As much as possible ayaw niyang nakikihalubilo sa mga empleyado niya. But it feels like things had been change dahil sa nangyari. All his wild imagination was thrown outside pero ang kargada niya hindi pa rin makamove on. "Bakit gusto mo pang palakihin ang issue, its been agreed on!" Saad nang isang babae na nakatingala kay Aubrie. "What the---" he was sure that's what he read from her mouth. "WHAT DO you mean papalitan ang concept?" Napaangat nang tingin si Aubrie sa sinabi ni Leslie. Gusto nitong palitan ang approve proposal dahil ito ang napromote. Hindi tuloy niya maiwasang pagtaasan ito nang kilay, pero deadma lang ito. "Well been discussing that earlier before you arrived, Audrie." Nakangiti pang sagot nito. Lihim siyang napamura dala nang inis. Iyon ang ikalawang pagkakataong nalate siyang pumasok sa dalawang taon niya sa Milano's Global. "At nagdecide kayo na hindi man lang tinatanong ang opinion ko." Napatingin siya sa mga naroroon, Shane was raising her brows na umiling pa saka nangsalita nang mahina na. "I told you so." "I'm the new supervisor!" "So!" She haist. "Ladies," agaw attention ni Mr Tan. "Just agreed on it Aubrie, its just a campaign." Baliwalang saad nito na ikinatayo niya. Mukhang nagulat ang mga naroon pero wala siyang paki-alam. "Just a campaign! Pinagpuyatan at pinaghirapan kong gawin 'yon. At wala akong paki-alam kung ikaw ang supervisor. It's my project and it's my say." Ramdam niya ang pag-init nang mukha niya dahil doon. Na lalong nang init nang makita niyang papasok si Mr. Milano pero hindi niya pinasin 'yon. Her blood is boiling to her core kaya bahala na. Saka na siya mag-iisip. "Bakit gusto mo pang palakihin ang issue, its been agreed on." "What tha..." mahinang usal niya. "Well Ms. Campollo, this isn't about the issue it's about my credibility your trying to step on. Gusto mong ipakita sa boung mundo ang basurang ads campaign mo." "Pumayag na raw ang CEO!" Sigaw na sagot ni Leslie sabay tayo. "What did I agreed on!" Naagaw ang attensyon nang lahat sa lalaking ilang segundo nang nakatayo sa may gilid nang pinto. Siya lang kasi ang naka-upo paharap sa pinto. "Sir..." tarantang napatayo si Mr. Tan. Maging si Leslie at ang ilang naroon. Napalunok siya nang magtama ang titig nila ni Mr. Milano. Gusto niyang umiwas pero hindi niya magawa isa pa kapag umiwas siya baka isipin nito apektado siya sa nangyari. "Have a seat." Utos nito sa mga naroon. She remain standing dahil naningas ata ang paa niya sa galit at inis. "Sir!" baling niya dito. Alam niyang walang puso madalas ang CEO nang Milano's pero hindi niya papayagang ibasura nito ang pinaghirapan niya matapos nitong approbahan 'yon. "Talaga bang papalitan ang campaign ads?" Lakas loob ba tanong niya. Pero wala itong sinabi. Naglakad ito palapit sa kanya, dahilan upang mapalunok siya. "Sh*t ang bago niya!" Kung wala lang siya sa harap nang mga katrabaho niya gusto na niyang--- she could feel her face warm. "Focus Aubrie it's not time to think about s*x! Damn it!" Lihim na sermon niya sa sarili. Galit siya pero nagawa pa talaga niyang pagnasaan ang boss niya. He pulled the chair beside her. "Sit down." Mahinang utos nito na halos napakalapit sa tainga niya. Kaya para tuloy siyang nawala sa sarili at sinunod ang utos nito. Silence. He heard his breathing and the paper that had been flipped, everyone eyes was on the man beside her, sa sobrang kaba niya dinampot niya ang water bottle sa tabi niya saka uminun doon. "Sinong may sabi na papalitan ang approved campaign?" Basag ni Mr. Milano sa katahimikan. At ikinabigla niya nang kunin nito ang bottled water niya. Uminum ito doon na ikinagulat niya. Napalunok siya. Nang mapatitig siya sa adams apple nitong gumalaw. "That's my water, Sir." Pero parang hindi man lang siya nito narinig. Dahil sumandal pa ito sa upuan hawak pa rin ang bote. "Ah Sir," si Mr. Tan na tumikhim pa. "Si Ms Leslie ang napromote, its.. just right na ang proposal niya ang mag-air as ads diba." Halata ang pagkalito sa mukha ni Mr. Tan. "Oh!" Tila ungol sa pandinig niya ang usal ni Mr. Milano. Kaya biglang nag-init ang pagitan nang hita niya na hindi niya inaasahan. "Really!" Binalingan siya nito. She remain on her poker face, kahit ang init nang mukha niya. He can't know na nag-iinit siya sa paraan nang titig nito sa kanya. "Walang papalitan. And this sh*t doesn't even pass my standard." Baliwalang saad nito saka itinapon ang proposal ni Leslie. Silently she laugh. Mukhang may pakinabang sa kanya ang kasungitan nang boss nila. Not bad! Sa isip niya. Sige babawasan na niya ang pagtawag niya ditong walking aircon. Malamig lang kasi itong makitungo sa iba pero nag-aapoy pala sa kama. Sukat doon ay muli na naman siyang napalunok. "Mr. Tan meet me in my office." Anang nito saka tumayo. "By the way," nagulat siya nang may dinukot ito sa bulsa nito. Saka inilapag sa harap niya ang ID niya. "I guess that's yours, huwag mo nang iwawala." Iyon lang at lumabas na ito. Sumunod naman si Mr. Tan at Leslie na lumabas pero binigyan pa siya nang masamang tingin bago tuluyang umalis. "Pahiya ang bruha." Si Shane na pasimpling pinalakpakan siya. "Alam mo sure talaga ako na may hukos-focus na ginawa ang bobita eh." Si Gelai na tumango tango pa. "Pero iba rin si Sir nakatingin sa isa d'yan." Si Hope na nakangisi pa. "Nakita ko, nagshare kayo nang water sa iisang bote." Tudyo nito. "Kanino sa akin ba?" Singit ni Shane na excited. Pero ingunuso siya ni Hope. "Gaga kapag nalaman ni Boss na walking aircon ang tawag sa kanya ni Aubrie baka biglang magbago ang isip no na 'yong proposal niya ang itapon." Pag-aasar sa kanya ni Shane. "Oh diba sabi ko sa'yo cool talaga si Sir Jax, at siguradong pandigmaan ang nota, bumabakat eh." Kinikilig na dagdag pa nito. "Oo girl kita ko rin, bakat." Sang-ayon ni Gelai "Oi mga babae may bata dito." Singit ni Hope. "Batang isip o batang height." Si Gelai. "Both!" Ngising sagot ni Hope. Naging tahimik ang boung maghapon nila. Hindi siya pinansin ni Leslie kahit may mga concern ito na gusto itanong kaya parang maghapon lang ata itong busy sa phone nito. MEANWHILE. PALAKAD lakad si Jax sa opisina niya. Kumalma na ng inis niya kay Mr. Tan at dahil sa ginawa nito. He suspend him for two week. How dare him trick him making him believe na kay Ms. Campollo ang campaign proposal na inaprobahan niya. Kaya pinili niyang baguhin ang desisyon ni Mrs. Constantino. Ang mali niya ay hindi niya venirify muna. That time kasi nagmamadali siya para makipagkita sa bagong bebot niyang nakilala niya sa bar a day prior. Hindi na rin naman niya basta-basta mababago ang promotion, kapag ginawa n'ya 'yon siya naman ang mapapahiya. Pero hindi 'yon ang problema niyang malaki. Kundi ang libog na nararamdaman niya para kay Aubrie. Kung puwede nga lang niyang haplosin ang hita nito kanina ginawa na niya. Kaya ayon napa-inum tuloy siya nang tubig. Pero ang ikinapipikon niya ay parang wala man lang epekto kay Aubrie ang nangyari. She look stiff and formal. Maliban lang sa pulang pulang mukha nito. Natagpuan niya ang sariling inutusan ang assistant niya para papuntahin si Aubrie sa office niya. "Great Jax!" wala sa sariling usal niya. Nasa ganun siyang sitwasyon nang magring ang phone niya. "Hay, Hello grandma!" Masiglang bati niya sa kabilang linya. "Bakit hindi ka umuwi kahapon ha." Usig nito. Natampal niya ang noo nang nakalimutan niyang may dinner date pala siyang ipinangako sa abuela. "Oh shoot! I'm so sorry. I was swamped yesterday. Bawi na lang ako grandma." Nilambingan pa niya ang boses. "Ano pa bang magagawa nang matandang tulad ko. Kundi ang mag-antay na maalala nang apo niya." "Lagi naman kitang naalala kaso busy lang ako. I'll promise uuwi ako when I'm free." Pakonsuwelo niya dito. "Whatever! Di bali may ipapakilala ako sa'yo---" "Lola, not today ang dami kong ginagawa lately. Saka maglalaunch tayo nang campaign next month." "Why do you always give me excuses, sa susunod na taon wala na sa kalendaryo ang edad mo apo. Dapat man lang may asawa ka na. Why don't you meet---" "Ako nang bahala sa sarili ko. I promise makakahanap rin ako nang Ms. Perfect." "Walang Ms. Perfect apo, pero may Ms. Right." "Whatever." Panggagaya niya sa ekspresyon nito. Getting married was not part of his plan kahit pa ipilit 'yon nito. Maya maya ay dinig niya ang katok sa pinto niya. "Sige na I'm still busy. I call you later, I love you beautiful." Nakangiting saad niya nang pumasok ang babaing gusto niyang makita, kung may sariling paa siguro ang t*t* niya kanina pa tumayo para pasukin ang magandang babae sa may pinto. Her effect on him was crazy. "Tumikim ka kasi nang bawal." Sulsol nang utak niya sabay lunok. "Pinapatawag n'yo daw ako sir?" Formal na sagot nito. "Ah yes! Please have a seat." Tarantang aluk niya dito. But damn bakit parang siya lang ang nangangati dito ginalingan niya kaya nang husto. "Hindi ba siya nasarapan sa akin?" "Sir?" "Ha! Well..." Silence. "Bakit ko nga ba siya pinatawag?" Mukhang malala na 'to. I'm talking to myself like a dirty sh*t! Tumikhim siya pero bigla itong nagsalita. "About what happened. I'm not sure if its right to say pero pasensya na! I was so wasted." She bit her lip. Kaya napalunok siya. "Let's just forget it happened. Ahm... iyon lang gusto ko lang sabihin." "Amputa bakit parang ako ang lugi!" Sigaw nang utak niya. Insultong malala sa boung existence nang king size niyang alaga ang sinabi nito. Ilang ulit niyang pinaligaya ito tapos gusto nitong kalimutan nila ang nangyari!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD