บทนำ

269 Words
ทันทีที่เขาปรากฏกายเข้ามาใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาคุ้นตากลับฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ แต่การแต่งกายของเขาแปลกมาก ..ไม่เห็นรู้เลย คุณเมฆาเปลี่ยนเป็นชุดครอสเพลย์ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนมาส่งยังใส่ชุดสูทหรูราคาแพงอยู่แท้ๆ ที่ทำให้ตกใจคงเป็นผมที่เกล้าขึ้นครึ่งหัวแล้วครอบกวานเอาไว้ ส่วนอีกครึ่งกลับยาวสลวยสีน้ำหมึกทิ้งตัวลงจนถึงกลางหลัง " คะ..คุณเมฆา ที่แท้คุณก็ตามมาช่วยฉันโล่งอกไปทีค่ะ " กายสูงจับจ้องร่างบอบบางตรงหน้าด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ เพียงคลาดสายตานิดเดียวกลับแอบไปเปลี่ยนอาภรณ์แล้วนัดพบผู้อื่นเช่นนี้ ชายหนุ่มเคลื่อนกายโดยการย่างสามขุมเข้าหาสตรีผู้นี้ " โอ๊ย! " คว้าข้อมือเล็กเอาไว้แล้วบีบอย่างแรงด้วยบังเกิดโทสะ " ข้าเคยบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าให้เลิกหนี ! " " ฉัน.. " " คราวนี้เป็นชู้คนใด รีบกล่าวออกมาข้าจะได้ไม่เสียเวลาค้นหา " น้ำเสียงเหี้ยมคาดคั้น มือที่จับเอาไว้ก็บีบแรงโดยไม่สนใจว่าเจ้าของข้อมือจะรู้สึกเจ็บหรือไม่ " คุณเมฆา ปล่อยฉันนะคะ ชู้อะไรคุณบ้าหรือเปล่า! " หญิงสาวตวาดแหว และพยายามที่จะรั้งข้อมือที่แสนเจ็บของตนเองออกมาจากการจับกุมของเขา แต่กลายเป็นว่าถูกรั้งร่างลอยหวือเข้าหากายสูงจนใบหน้ากระแทกเข้ากับอกกว้าง " ชู้ก็คือชู้ เหตุใดข้าต้องขยายความ กลับเรือน ! "
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD