JENNY'S POV:
NANGANGATAL ang kamay ko na maingat hinubad ang shirt ni ninong. Lasing na lasing nga ito at bakas pa sa mga mata niya ang pamumugto. I know why he cried. At hindi ko maiwasang makadama ng guilt na umiyak siya dahil sa akin.
It's not my intention to hurt him. Hindi ko lang din kasi alam kung paano sasabihin sa kanya na siya ang asawa ko. Na matagal na kaming kasal. Nainis lang din kasi ako kanina sa sinabi niya na kahit wala siyang special na pagtingin kay Aurora, pakakasalan niya ito kung papayag si Aurora!
“I'm sorry, Sai. For keeping you waiting. I'm sorry din. . . hindi na ako nagparamdam pa. That is my family's condition e. That's the only way para malaya kitang mabalikan,” usal ko na marahang hinaplos siya sa pisngi.
Nangilid ang luha ko habang pinagmamasdan siyan
