Chapter XXXXIV
Jessica Marie Padilla's POV
Nakatanaw ako sa bintana, pinapanood ang mga naggagandahang ilaw mula sa mga gusali na nakapaligid sa building nakinaroroonan ko. Ang mga sasakyan na ngayon kitang-kits dahol sa liwanag ng mga ito sa kalsada. Tahimik lang ako, hanggang sa napangiti ako nang mula sa likod ko ay may matipunong braso ang yumakap sa akin. Hindi ko na siya kailangang harapin para makilala siya. Isa lang naman ang kasama ko ngayon, at higid sa lahat ay sa kaniya lang naman nagwawala nang ganito ang puso ko.
"Tell me, what's the problem?" he asked while resting his chin at may shoulder. Niyakap ko ang braso niya at itinikit ang ulo ko sa ulo niya. Hindi ako nagsalita.
Hinalikan niya ang balikat ko bago bumulong. "Jessica, you can tell me. What's the problem?"
Bumunt
