Jacintha's
Suot suot ang puting shirt nito ay nakaangat sa vanity ang aking mga paa habang binabasa ang nakalakip na sulat ng may ngiti sa aking mukha. Siguro ay ku g may makakakita sa akin ay aakalaing nababaliw na ako sa kakangisi. Mula ng gabing iyon ay nagbago ang lahat sa aming dalawa and I like this version of us.
Umayos ako ng upo at tininganan ang velvet box at binuksan uyon. Nahagip ko kaunti ang aking hininga sa nakikita.
Isang jewelry set. Floral Vine green at white crystal rhinestone necklace na may glamorosang perlas na pormang bulaklak kasama nito ay ang matching earrings at bracelet. Para sa akin ito, galing kay Jorge.
Bumaba na ako sa kusina. Nais nitong magkasama kaming mag breakfast ngayon. Nakita ko itong sinisimsim ang kape niya habang nakatunghay sa tablet nito. Hinawakan ko ang kamay niya dahilan para maramdaman niyanang presensya ko, napangiti ito. Uupo na sana ako sa tabi g upuan ng hilahin ako nito paupo sa kandungan niya.
"Did you like it?", sabay halik nito sa aking leeg.
"I love it, thank you"
"Are you enjoying the view?"
"Looks like your peeling me bare, wanna take a lick?".
"Jorge?"
"What? Man is up because of you. I am eating, but I'm hungry for something too, Mi Hermosa"
Umarko ito papunta sa mga labi ko at tukuyan na nga akong hinalikan. Ipinasok pa nito ang dila, napungol ako at naigapang ang mga kamay sa buhok nito. Dama ko sa ibaba ang umbok nito, mas lalo pa tuloy akong napaungol. "f**k!", mahinang daing nito sa gitna ng halik namin.
"Umm", napatigil kami sa boses na aming narinig. Daling niyakap naman ako ni Jorge, di ko na nagawang makatayo at itinago nalang ang aking mukha. Hindi naman ako lantad, pero kung sinuman ito ay nakakahiya!
"P-pasensya na p-po", he cleared his throat.
"Mali ang timing naming dalawa ni Wes. Sa Pacific nalang niyo ho tayo mag-usap"
"Okay then", iyon lang ang tanging naisagot ni Jorge.
"Sino?"
"Rin and Wes" , kaswal nitong sabi, inaayos ang suot kong damit. Hinampas ko ang dibdib ni Jorge.
"Okay then? Nakakahiya!", dapat talaga ay hindi ko na ginawa. Di man lang sumagi sa isip ko na maaring sila ang makakita.
Nakakahiya!
Kinuha nito ang mga kamay ko at hinagkan ito ng magkabilaan.
"It's alright. We are husband and wife. This is natural"
"Oo, natural ito, pero sa kama hindi sa mesang pinagkakainan", turo ko pa sa pancakes at itlog sa mesa.
"Well, we're technically eating one ano--"
"Stop it! Wag muna ako asarin!", natawa itong muli, natigil ako.
"What?"
"Nangiti ka..."
"Mesmerized?", Inarko nito ang ulo at itinaas ang isang kilay. Nilamukos ko iyon ng aking kamay.
"Kapal mukha porket gwapo. Oo na!", ngayon ay kaming dalawa na ang natawa. Ipinulupot ko ang aking mga binti sa bewang nito at mga kamay sa leeg.
"Tapusin natin ito sa itaas", sabi nito sabay karga sa akin sa itaas.
Kakapasok palang agad namin ay pinatuwad na agad nito sa likod ng solo chair na anduon at mabilis na pinasok.
"Ah f*****g tight, Mi Hermosa", dama ko ang laki nito sa aking puwerta sa posisyon ko ngayon. Malaki, buhay at agresibo.
"Aah, hngh"
"Gusto mo iyan di ba? My c**k inside your cunt. I can f**k you all day all night, you can't stand like before"
"Aaah!", umulos ito ng malakas at tinamaan ang masarap na parte ng nasa loob ko.
Gusto ko pa. Ibayo mo pa.
"Please.."
"Please what, Mi Hermosa? The last time you plead you didn't answer, now, say it", ipinaikot nito ang kamay sa aking buhok. Napaliyad ako at ngayon ang kamay nito ay naglakbay sa aking bibig, inilalabas masok ang kanyang hintuturo.
"Fu-f**k me, like a f*****g s-slut aah!", umungol ito na lalong nagpaliyad sa akin. Tinanggal nito ang suot kong shirt pati ang kanya.
"Okay then scream my name like an obedient slut. As I f**k this core deep and burning", ungol nitong bulong sa aking tenga. Pabilis ng pabilis ang pagbayo. Ang isang kamay nito ay nasa aking tiyan dahil sa lakas ba naman ng pagbayo nito ay nahahampas na ako nito sa solo chair na iyon.
"Ah, Jorge! Jorge"
"Yes Jacintha, moan, Mi Hermosa"
Wala na akong ibang nagawa kundi ang mangunyapit, umungol at mapaliyad sa sensasyong nadarama. Ilang beses na ko nang narating ang sensasyon ngunit wala pa rin si Jorge. Mahigpit akong napahawak sa solo chair na tumatagilid na dahil sa paggalaw nito at ng sa isang ulos ay dinatnan na ito ng sarap na iyon ay naibaon lang nito ang ulo sa aking leeg at nang mailabas nang lahat sa akin ay naupo sa solo chair na iyon at mahigpit akong niyapos ng di man lang tinatanggal ang kanya sa akin.
Pareho kaming nakatagilid ng upo doon di pa rin nito tinatanggal ang p*********i sa loob ko.
"That was glorious, Mi hermosa", hinahagkan hagkan ang aking balikat. Hinawakan ko ang mukha nito at nangiti saka ako nito hinagkang muli.
~~
"Gusto ko nang mint chocolate", napatigil ako sa pagtitipa ng laptop bigla kasi akong nag crave, baka malapit na ang time of the month ko. Bumaba ako at nagtungo sa ref at binuksan iyon. Nadismaya naman ako ng isang maliit nalang na cup ng mint choco ice cream ang andun. Kinuha ko na iyon at bago kainin ay inamoy-amoy. Magpapabili nalang ako bukas nito. Isasara ko na sana ang pintuan ng ref ng pagtalikod ko ay gulat kong nakita si Cillian sa may island counter. Nasa ice cream na nalaglag ngayon ang pansin nito.
"Iyon na ang huli...", malungkot kong sabi sa mahinang boses. "Un-- Mr, Cillian"
"Uncle Cillian. Sorry. Hindi ko intensyon ang gulatin ka. Let me make it up to you and by you more"
"Hindi na ho kailangan"
"I insist...", pumilit pa nito.
"Sige ho, kung iyon ang gusto niyo"
Hindi ko akalaing sa loob ng isang Kmart pa kami magkakasamamg dalawa ng Uncle Cillian. Hinahanap nito ngayon ang mint choco na flavor habang ako naman ay nakatingin lang sa kanya. Wala itong sinabi kong anong pakay niya at nagpunta siya sa bahay pero ano man iyon siguradong di iyon magugustuhan ni Jorge. Kahit kailan naman kasi ay alam kong hindi ito boto sa akin. Ayos lang iyon, di ko rin naman ito pinagkakatiwalaan. Tusong tao ito; Oo at utang na loob ko ang pagdala niya sa akin sa Pacific pero naging kapalit rin naman niyon ang kalayaan ko na nakatali na sa kanila.
"Is this enough?", pinuno lang naman nito ang shopping basket ng choco mint. Tumango lang ako at nagpasalamat. Binayaran na iyon sa counter at lumabas na kami. Dumistansya ako rito, naghihintay kami sa sasakyan.
"I don't like you for Jorge", ganito ba talaga ito ka walang hiya at basta basta nalang nitong iniusal ang disguto sa akin? Huh.
"Karapatan niyo ho iyan at di ko kayo mapipilit". Pinipilit kong maging mahinaon at respetuhin ito pero sinasadya talaga nitong sagarin ako.
"Pero wala kayong karapatan magbigay ng opinyon sa mga bagay bagay sa aming dalawa ni Jorge. Uncle ka lang"
"Bastos ang bibig mo babae"
"2023 na ho, may freedom of speech kayo, ganun din naman ako", nagsukatan kami ng tingin. Hanggang sa dunating ang sasakyan at pumasok na kami sa loob. Walang nagsasalita ng bigla itong sumenyas at sumarado ang harap namin.
"What would it cost me then?", tanong nito ng deritso lang ang tingin. Kunot ang noong napabaling ang aking ulo.
"To make you leave him",
"Totoo ho ba kayo?", di na maipinta ang ekspresyon sa mukha ko ngayon.
"Do you really want nothing, Jacintha? Iyong matagal mo nang ninanais na kaya mong ipagpalit ang lahat makuha mo lang iyon?".
"Oo, minsan... pero hindi na ngayon. I have Jorge now, pamilya ko na siya. Kaya pasensya na ho, oo, tempting ang offer ninyo pero hindi ko iyan magagawang tanggapin"
"Kahit na ang pundasyon ng pagmamahal na sinasabi mo ay puno ng kasinungalingan? Could you even handle the truth?".
Mahina ang pagkakasabi nito sa huli kaya hindi ko iyon masyadong narinig.
"Anong---"
"Jorge will always choose the Pacific. You are just a wife. I am giving you the benefit of the doubt, I advise you to take it"
Huminto na ang sasakyan na tila nagsisilbing hudyat, kung saan sa paglabas namin ay handa akong harapin ang anumang kapalit ng pinili ko. Si Jorge o ang kalayaan ko.
"Mananatili, ako sa tabi niya", hamon ko sa mga salita nitong alam kong wala namang laman. Siguradong minamanipula lang ako. Nakakatawa lang isipin na ilang buwan lang ang nakakaraan ay gustong-gusto ko nang umalis rito pero ngayon ay ito at pinipili ang buhay na ito.
Tiim ang mga bagang at naningkit ang mata nito na tila nawalan ng buhay at disappointed sa desisyon ko. Maigi kong naikuyom ang aking palad upang pigilin ang ano pa mang emosyon na magpapasama pa lalo ng tensyon sa aming dalawa ng Uncle Cillian.
"I will have the ice cream delivered at your home", wika nito. "You may go, now. Jorge must be waiting. We will see each other later", pinagbuksan na ako ng pinto ng sasakyan at lumabas na at naglakad papasok ng Pacific at sinusubukang alisin sa isipan ang nangyari.
Kakapasok ko pa lang ay nakita kong papalabas na nang Pacific si Jorge kasunod si Niko at lima pa nitong mga tauhan. Nagulat ito ng makita ako at minadali ang paghakbang patungo sa akin saka nito pinagapang ang kamay sa aking pisngi.
"Anong ginagawa mo rito?"
"Gusto lang kitang kamustahin", ipinalibot ko ang aking tingin at hinawakan ang kamay nito, "It's been a while since nagpunta ako ng Pacific", tumango lang ito sa akin at ibinaba ang kamay niya sa akin.
Pinasadahan ako nito ng tingin. "You look good it will do. We need to go", naglakad na kami palabas.
"Saan tayo pupunta?"
"Grandma Sol's place. Tumawag siya kanina, she wants to have lunch with us.
Naupo na kami sa mesa tanging ang Uncle Cillian, si Jorge, ako at amg Grandma Sol lang ang anduon.
"Are we expecting someone?", tanong ni Jorge. May isang plato pa kasi sa tabi ng lola sa gilid ng Uncle Cillian.
"Oo, ang lunch na ito ay napakaimportante sa Pacific. So we must be in our utmost behavior at tapusin ito ng naayon to have him on our side"
"Him? Mag-aasawa ka ba ulit, Mama'",
"No Cillian!, pero Oo, there will be a union happening", nakangiti nitong wika.
Tango lang ang naging tugon namin ng magsalita itong muli.
"Here he is..", sabay ang mga tingin namin sa pintuan ng dining at laking gulat namin ng iniluwa nun ang taong di namin inaasahan. Nagulat ako, pero deritso lang ang mukha ni Cillian pati na si Jorge. Are they expecting this?
"Felixto, thank you for joining us!", lumapit ito at hinalikan naman ng matandang lalaki ang kanyang kamay.
"My pleasure, Soledad", nangiti ito sa amin.
"Ikatutuwa kong makasama sa tanghalian ninyo"
Lumapit na ito at nakipagkamay sa Uncle Cillian. Ganuon rin kay Jorge pero hindi agad nito iyon kinuha.
"The Sovereign Supreme..", anas ni Jorge. Ibinaba muna nito ang kamay.
"The Pacific's Don. You have your Mother's eyes", kumunot ang noo nito. Of all people Mama' pa talaga nito ang binanggit ng isa. Kaya bago pa lumaki ang tensyon ay ako naman na ang nagtaas ng kamay at nagpakilala.
"Jacintha, Jorge's wife. Ikinagagalak ko ho kayong makilala. One of the greatest man in the business", abot tenga ang aking ngiti.
Hindi nito binitawan ang aking kamay at ilang minuto ring nakatitig sa akin. Tila pinagmamasdan nito ang bawat sulok ng aking mukha, lumamlam ang mga mata nito at ginawaran ako ng matamlay na ngiti.
"Nice meeting you, Hija", kalmado ang boses nito.
Maayos na natapos ang lunch. Inviting si Grandma Sol at mukhang totoo naman ang ipinapakitang tuwa ni Felixto sa amin, panay itong tingin sa gawi ko. Kakaiba lang sa isiping minsan naging magkatunggali ang dalawang organaisasyon na kinabibilangan ng mga ito at ngayon ay nagtatawanan nalang sa hapag, habang nagsasalo ng pagkain. Hindi ko maipunto kung ano, pero may kung ano sa buong pangyayaring ito ang iba sa akin.
~~
"Grandma want to merge Sovereign and Pacific, Jacintha. I think, I will consider...", anunsyo sa akin ni Jorge, nasa opisina kami nito ngayon at nakauwi na sa bahay. Bago kami umuwi ay nag-usap muna sila ng Lola.
"Ilang dekada siyang nawala. Tapos biglang andito nalang siya ng galak na nakikipag lunch. Felixto, the Felixto Ravino?"
"I know your doubts. I have mine pero pinagkakatiwalaan ko ang Lola. He was there at the ball, she of all people made the Supreme come out"
"Pero matatag na ang Pacific hindi mo na kailangan ang Sovereign"
"Pacific and Sovereign together is power beyond my reach. At hindi ko basta basta lang na isasantabi ang taong iyon. Their organization can provide extra protection for you", napayakap ako sa sarili.
"Hindi ko nga sabi kailangan iyan. Wag mo ako isama sa--"
"He saved you, Jacintha"
"Ano?"
"Nang na ambush ako ng mga taong bumaril sakin at di ko man lang magawang malapitan ka. He was the one who helped you"
"Siya?"
"Yes, anduon si Kerin. Kahit siya ay hindi makapaniwala, but the lunch, kasama siya, it proves Kerin right"
"Bakit di mo agad sinabi?"
"Kasama natin ang Lola, wala siyang alam sa nangyari at..". napabuntong-hininga ito. "The culprit is within Pacific. It will be too much for a lunch together with the old man, Jacintha at ayoko mag-alala sa security ng Pacific ang Lola. I can handle it"
"Nabaril ka, Jorge!"
"And again I survived! Sa lahat, you knew how cruel this world can be". A shot won't kill me"
Ni hindi ko man lang magawang mag-alala sa sarili kong security lalo nang alam kong ako ang dahilan kung bakit din nangyari iyon kay Jorge. Muli ay naalala ko kung bakit ninaisnais kong makawala sa mundong ito. Gaya ng sabi ni Jorge it was cruel.
"I'm sorry it took me time to tell you. Sinasabi ko ito lahat sa iyo ngayon dahil ayokong maglihim sayo. I will never let you be hurt by anyone Jacintha. Your security is my utmost priority"
"Kaya ko ang sarili ko", ang mga kamay ko ay nakadantay sa mga matipunong dibdib nito.
"I know. You are too precious", nilalaro nito ang aking mata, ilong at mga labi.
"Alam ko", wika ko ng napapikit at nang aking idilat ang aking mga mata ay tila nagliwanag ang itim rin nitong mga mata.
"And you are mine. So please, trust me on this" at tuluyan nang naglapat ang aming mga labi; again I surrendered to him.
Ito ang rason kung bakit di ko pinagsisihang tanggahin si Cillian dahil sa ngayon, si Jorge. He is my freedom, my escape.