Ang kapirasong pahayagan na hawak ko ay tila naging isang piraso ng naglalagablab na uling na unt-unting sumusunog sa aking natitirang katinuan. Ang aking mga mata ay nakatitig pa rin sa bilog na kulay pula na nakaguhit sa paligid ng mukha ng lalaking nakatayo sa gilid ng kalsada, ilang metro lang ang layo mula sa nawasak at nagniningas na sasakyan ng mga Montero dalawampung taon na ang nakararaan.
Ang mukhang iyon ay walang pag-aalinlangan na ang mukha ng lalaking kasalukuyang natutulog sa kabilang silid ng mansiyong ito. Ang matatalim na mata, ang matigas na linya ng panga, at ang mapagmataas na tindig at lahat ay kay Lander. Ngunit ang pangalang nakasulat sa ibaba ng larawan bilang isa sa mga susing saksi na rumesponde sa aksidente ay hindi Lander Montero.
"Lucas Valerius."
Nang maba
