Ang paglipas ng mga araw sa mansiyon sa Tagaytay ay naging parang isang marahang agos ng ilog ang tahimik, paulit-ulit, ngunit may kaunting panganib na nakatago sa ilalim ng malinaw na tubig. Isang buwan na ang nakalilipas mula nang ipagtapat ko kay Lander ang tungkol sa buhay na bumubuo sa loob ng aking sinapupunan. Sa loob ng isang buwang iyon, naramdaman ko ang kabuuang pagbabago sa takbo ng aking mundo. Ang malawak na mansiyon na dati ay itinuturing kong kanlungan ay dahan-dahang nag-iba ng anyo sa aking paningin. Ito ay naging isang gintong hawla, at ang bawat marangyang bagay na ibinibigay sa akin ay tila mga tanikala na nagpapanatili sa aking pagkakakulong.
Nakatayo ako sa gitna ng malawak na hardin, suot ang isang maluwag na bestida na gawa sa mamahaling puting seda. Ang tela ay s
