Ang katahimikang namayani sa pagitan namin pagkatapos kong bitawan ang mga salitang iyon ay mas mabigat pa sa anumang parusa na naranasan ko sa aking nakaraan. Walang galaw, walang kurap, at tila walang hininga na lumalabas mula kay Lander. Ang kanyang mga kamay na kanina lang ay buong lambing na humahaplos sa aking buhok ay dahan-dahang bumaba sa kanyang gilid. Ang mukha na nagpakita ng labis na pananabik kanina ay tuluyang naging isang malamig na pader na gawa sa bato. Ang matatalim niyang mata ay nakatitig sa aking mukha, tila ba sinusuri kung ang mga salitang binitawan ko ay isang masamang biro o isang patibong na sinasadya kong ilatag para sa kanya.
Napalunok ako, ang aking kanang kamay ay nanatiling nakapatong sa aking tiyan. Pakiramdam ko ay unt-unting nauubos ang hangin sa loob ng
