Ang tunog ng dahan-dahang pagpihit ng hawakan ng pinto ay tila isang malakas na kulog na yumanig sa aking buong pagkatao. Ang aking mga kamay na hawak ang lumang dokumento ay biglang nanginig, at ang papel ay gumawa ng marahang kaluskos sa gitna ng nakabibinging katahimikan ng silid-aklatan. Gustuhin ko mang itago ang folder o ibalik ito sa ibabaw ng mesa, ang aking mga kalamnan ay tila ba naging yelo. Hindi ko maigalaw ang aking mga paa.
Isang pamilyar at mabigat na presensya ang pumasok sa silid. Ang amoy ng gabi, ng mamahaling pabango na may kaunting timpla ng tobacco, ang agad na pumuno sa aking pandinig at pang-amoy. Hindi ko na kailangang lumingon upang malaman kung sino ang nakatayo sa aking likuran. Ang dambuhalang anino na gumapang sa sahig patungo sa aking kinatatayuan ay sapat
