รวมเรื่องสั้น อีโรติกสุดแซ่บ

มหาวิทยาลัย  "สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน ผมอาจารย์เจษนะ อาจารย์จะมาสอนแทนอาจารย์วิระนะ"  เจษ ชายหนุ่มวัย 29 ปี ผิวคล้ำ หน้าตาหล่อคมเข้ม เขาพึ่งย้ายมาสอนที่มหาวิทยาลัยวันนี้วันแรก  "สวัสดีครับ/ค่ะ" นักศึกษาทุกคนกล่าวสวัสดีดีเขา  "วันนี้อาจารย์มาสอนเป็นวันแรก ขอทำความรู้จักกับนักศึกษาทุกคนก่อนล่ะกัน"  เขาให้นักศึกษาทุกคนในห้องแนะนำตัวเอง เพื่อที่เขาจะได้ทำความรู้จักกับทุกคน  "ซื่อคาร่าค่ะ" นักศึกษาหญิงคนหนึ่งแนะนำชื่อตัวเอง โดยที่ไม่ได้มองหน้าเขาเลย  คาร่า นักศึกษาสาว เธอเป็นห้าวๆ เพื่อปกปิดความอ่อนโยนและอ่อนแอของตัวเอง และเป็นคนที่มีความร้ายในตัว ไม่ยอมใครง่ายๆ แต่ด้วยความที่เธอมีใบหน้าที่สวยและน่ารักจึงทำให้มีหนุ่มๆเข้ามาจีบเธอและยอมเธอทุกคน  เขาจ้องมองเธอตาไม่กระพริบ เมื่อเธอลุกขึ้นแนะนำตัว จนมีนักศึกษาคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงหน้าเรียกเขา  "อาจารย์ครับ อาจารย์เจษครับ"  "อะ ห่ะครับ" เขาได้สติหันไปมองตามเสียงเรียก  "พวกเราแนะนำตัวจนครบทุกคนแล้วครับ" นักศึกษาคนหนึ่งบอก  "โอเคร แนะนำตัวครบทุกคนแล้ว งั้นวันนี้พอแค่นี้ละกัน พรุ่งนี้เราค่อยมาเริ่มเรียนกัน" เขาพูดบอกนักศึกษาทุกคน ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะตรงมุมห้อง  เมื่อทุกคนได้ยินที่เขาพูด ก็ทยอยพากันเดินออกจากห้องไป และมีนักศึกษาสาวบางคนหันไปส่งยิ้มให้เขาระหว่างที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนไป   "ทำไมโลกนี้มันกลมจัง มหาวิทยาลัยมีตั้งหลายที่ ทำไมต้องมาสอนที่นี้ด้วย" เธอเดินเขาไปยืนอยู่ตรงหนาเขา  "ก็โลกมันกลมจริงๆ ฉันถึงได้มาเจอยัยตัวร้ายอย่างเธอนี่ไง" เขาลุกขึ้นจ้องหน้าเธอ  "แล้วทำไม ต้องมาสอนที่นี่ด้วย" เธอกอดอกจ้องมองเขากลับ  "ก็ที่นี่มันไกล้บ้านฉัน ว่าแต่เธอเถอะ ทำไมถึงมาเรียนที่นี่ ไหนบอกว่าจะไม่มาเรียนที่นี่ไง" สายตาคมจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะนั่งลงกับเก้าอี้  "ฉันก็ไม่อยากมาเรียนที่นี่นักหรอก ถ้าอากรไม่บังคับให้เรียนที่นี่" เธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อต้องพูดถึงอาตัวเอง  "อืม ก็ดีแล้วนิ สมแล้วที่เธอทิ้งคนอย่างฉันตามที่อากรของเธอบอก" เขาลุกขึ้นมองหน้าเธอก่อนจะเดินออกไปจากห้อง  เขาเดินออกไปนั่งที่ม้านั่งริมสระหน้าตึก โดยที่ไม่หันหลังกลับไปมองเธอ  . .. .. ริมสระน้ำ  "โธ่เว้ย!! ทำไมกูต้องมาเจอคนใจร้ายที่นี่ด้วยว่ะ ผู้หญิงอะไรหลอกเก่งยิ่งกว่าผี" เขาพึมพำกับตัวเอง  เธอเมื่อเห็นเขาเดินออกมาจากห้อง เธอก็รีบเดินตามเขามาห่างๆ เธอยืนดูเขาอยู่ไกลๆ เพราะเห็นท่าที ที่เขาเดินออกมา ทำให้เธอตัดสินใจที่จะยังไม่เข้าไปหาเขาในตอนนี้  "คาร่าขอโทษนะพี่เจษ ที่คาร่าจำใจต้องทำร้ายจิตใจพี่ในครั้งนั้น" เธอพูดพึมพำพร้อมกับมีน้ำสีใสก็ไหลออกจากดวงตากลมที่จับจ้องไปที่เขา  เธอแอบยืนมองเขาอยู่สักพัก ก่อนจะเดินออกไปหากลุ่มเพื่อนที่กำลังทานข้าวอยู่ที่โรงอาหาร ส่วนเขาเมื่อเริ่มรู้สึกดีขึ้น ก็เดินไปที่ตึก  .. 2 วันต่อมา  "คาร่า ทำไมวันนี้มาสายจังล่ะ" แพม เพื่อนของเธอทักขึ้นเมื่อเธอเดินมานั่ง  "พอดีฉันติดธุระนะแก เลยมาช้า" เธอตอบ ก่อนจะหยิบใบงานยื่นให้แพม  "ทำไม่แกทำรายงานของอาจารย์เจษ เสร็จเร็วจัง"แพมรับใบงานมาเปิดดู ก่อนจะรีบลอกใส่ใบงานของตัวเองอย่างเร่งรีบ  "ฉันก็ทำเสร็จแบบนี้ทุกวิชาอยู่แล้วป่ะ อีกอย่างแกก็ลอกของฉันทุกวิชา" เธอตอบพร้อมกับหัวเราะเบาๆ  "เออ ก็จริงของแก เดี๋ยวฉันรีบบอกให้เสร็จก่อนที่อาจารย์เจษจะเข้ามา ไม่งั้นฉันต้องโดนทำโทษแน่ถ้าไม่มีงานส่งวันนี้" แพมก้มหน้า ก้มตารีบทำงานต่อ  แพมเมื่อทำเสร็จก็รีบส่งใบงานคืนให้เธอ พอดีกับที่เขาเดินเข้ามาในห้องพอดี  "สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน งานที่สั่งไปทำเสร็จกันหรือยัง ถ้าเสร็จแล้วให้เอามาส่งท้ายชั่วโมงเรียนนะครับ" เขาหันไปมองเธอที่นั่งอยู่ตรงกลางห้อง  เมื่อเขาพูดเสร็จก็เริ่มการสอนต่อ จนเวลาผ่านไปเกือบจะหมดชั่วโมง เขาก็ได้สั่งงานใหม่ให้นักศึกษาก่อนจะหมดชั่วโมงและปล่อยทุกคน  "แพม เดี๋ยวแกไปทานข้าวก่อนเลยนะ พอดีฉันจะไปเข้าห้อง แล้วจะตามไป" เธอบอกแพมที่กำลังจะลุกขึ้นเอางานไปส่ง  "ได้ แล้วแกจะให้ฉันสั่งข้าวไว้ให้ไหม" แพมถามเธอ  "ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันค่อยไปสั่งเอง" เธอบอกแพม ก่อนจะลุกขึ้น  "อืม แกก็รีบตามไปนะ ฉันไปทานข้าวก่อนล่ะหิวมาก" แพมพูดก่อนจะเดินเอางานไปว่างบนโต๊ะของเขา แล้วเดินออกไปจากห้องทันที   เมื่อเธอเห็นว่าแพมเดินออกไปจากห้องแล้ว เธอก็เดินตรงไปตรงโต๊ะที่เขานั่ง พร้อมกับเอาใบงานว่างลงบนโต๊ะ โดยที่ไม่มองหน้าเขา  "รังเกียจพี่มากเลยเหรอ ถึงไม่มองหน้าพี่" เขาถามเธอ พร้อมกับเอื้อมมือหนาไปจับมือบางของเธอ  "ปล่อยค่ะเดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดีนะคะ" เธอพยายามดึงมือออก  "ไม่มีใครมาเห็นหรอก ทุกคนเขาลงไปทานข้าวหมดแล้ว" เขาลุกขึ้นเดินไปประชิดตัวเธอ  "ยังไงก็ไม่ควรค่ะ เพราะตอนนี้พี่เป็นถึงอาจารย์ จะมาทำแบบนี้กับนักศึกษาไม่ได้" เธอถอยห่างออกจากตัวเขา  "งั้นก็ได้ งั้นลืมเรื่องอาจารย์กับลูกศิษย์ไปก่อนนะ พี่ขอถามเธอในฐานะแฟนเก่าหน่อยนะ ว่าทำไมตอนนั้นเธอถึงทิ้งพี่ไปคบกับไอ้โจอี้" เขานั่งลงตรงขอบโต๊ะ สายตาคมจ้องมองเธอเพื่อรอคำตอบ