ฟาริดารู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นเฉียบสาดโครมเข้าที่ใบหน้าจนมันชาดิก ความมั่นหน้ามั่นใจในความงามของตนถูกทำลายย่อยยับกับคำว่าห่วยแตกที่เขามอบให้ ริมฝีปากสั่นระริก ตรงจุดที่เชื่อมประสานยังคงกระตุกเยือกไม่หายจากอารมณ์หวามไหว
แต่เขากลับบอกว่าเธอมันห่วยแตกเนี่ยนะ
มนัสวินเบือนหน้าหนีทันทีเมื่อเห็นหยาดน้ำตาใส ๆ ไหลรินจากดวงตาคู่งามทั้งสองเงียบ ๆ เขาคิดว่าอีกฝ่ายจะลุกขึ้นอาละวาด ไม่ก็ร้องไห้ฟูมฟายตามนิยายที่เอาแต่ใจ
หากขืนอยู่ต่อไม่แน่ว่าภาพตรงหน้าอาจทำให้เขาใจอ่อน แล้วทุกอย่างที่ทำไปก็จะสูญเปล่า ชายหนุ่มจึงรีบตัดใจลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยไม่สนใจร่างงดงามเปลือยเปล่าที่ยังนอนช็อกอยู่ตรงนั้น
ชายหนุ่มอยากให้เธอลิ้มรสความจริง ไม่ใช่อยู่กับฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าเขาเป็นของเธอ และตามติดก่อกวนใจกันเหมือนที่ทำในวันนี้
“จะนอนคร่ำครวญไปถึงไหน”
“พี่ม่อน...”
ฟาริดาเขยิบตัวนั่งบนเตียงโดยมีผ้าห่มพันกายก
