บทที่ 36 ความลับของพินทุอร
'แกมันใช้ไม่ได้เลย ไม่มีอะไรสู้กะทิได้สักอย่างเดียว ขนาดมันไม่มีพ่อมีแม่ยังมีพร้อมทุกอย่าง เรียนก็เก่ง หัวก็ดี อนาคตก็ไกล แล้วดูแกซิมีอะไรบ้าง เรียนมหาวิทยาลัยก็เรียนไม่จบ ไม่ได้เรื่องเลย!'
คำพูดของบิดามารดาที่ติดการพนันจนมีบ้านขายบ้านมีรถขายรถยังคงดังก้องอยู่ในหู ย้ำเตือนให้พินทุอรรู้สึกต่ำต้อยมากขึ้นไปอีก
แต่เหนือกว่าความต่ำต้อยนั้นคือความรู้สึกเกลียดที่มีต่อกันทิชาญาติผู้น้อง ขอเพียงแต่ไม่มีเธอ การเปรียบเทียบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงไม่ตายไปพร้อมกับพ่อแม่ในป่าซะ จะย้ายมาอยู่แอ่งนางนกเป็นหอกข้างแคร่ของเธอทำไม
'พี่อร รีบตามมาสิคะ'
คนที่เกลียดแสนเกลียดหันมากวักมือเรียก ทั้งที่ตนเองก็กำลังจับมือวิ่งเล่นอยู่กับสรัล ชายหนุ่มที่พินทุอรกำลังหมายปองอยู่ ทั้งสองเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ชั้นอนุบาล เรียกได้ว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันเลยก็ว่าได้ เมื่อก่อนน
