"Hey, are you okay?" tawag sa akin ni Ken. Nakatulala na pala ako. Hindi ko dapat ipinapakita sa kaniya na nawawala ako sa aking sarili.
"Yeah! Where are we?"
"Are you really, okay? You're spacing out." kulit niya sa akin pero binigyan ko lang siya ng isang matamis na ngiti.
"Nothing, iniisip ko lang naman yung kasal ni kuya. I really can't believe that he's getting married." palusot ko na sana lumusot. Knowing Ken? Tignan ka lang niya sa mga mata mo may malalaman at malalaman siya. Yumuko ako at tumikhim naman siya.
"Oo nga, that fvcker! Biglaan nalang ikakasal. Naunahan pa tayo, two years palang sila magkakilala ni Loraine." naiiling na sambit niya. Now I feel guilty for not accepting his proposal.
This can't be, ano to? Panandaliaang kasayahan tapos biglang mawawala nalang? Another
