Trying to Unlove You

Chapter 1

This is my last day at this university I just need to say goodbye to my friends before my departure.

I rolled my eyes because I am being dramatic again parang hindi na ako babalik dito tsk! i will just handle our business there while I'm studying bakit may pag paalam pa ako nalalaman.

i saw my friends at the cafeteria so i walk towards to them.

"Girls!" i said happily

"oh haisley wow ang aga mo yata" bungad sakin ni Donna kaya napairap na lang ako kahit kelan talaga.

"tss, hindi ba pwedeng maaga lang" sagot ko at naupo sa bakanteng upuan.

"nakakapanibago naman kasi" sabi ni Aya habang naka kalumbaba.

"well it's because i have something to tell you guys. sinabi lang sakin to last night so don't get mad to me" sabi ko sa kanila

pinangunahan ko na sila mga OA pa naman sila mag react.

"what it is?" tanong ni andra at may katabi syang guy.

wait sino naman to?

fling?

"but first sino ka?" tanong ko sa lalaki kaya napatingin ito sakin.

"I'm Geige " sagot nung lalaki

"and why are you here? girls talk to dapat kanina ka pa umalis" mataray kong sagot

hindi nya ata inaasahan na mag tataray ako of course I am Haisley Marie the bratty of this university.

"ghad haisley chill" sabi ni Andra at tumingin sya sa tabi nya at may ibinulong pagkatapos nun tumayo ang lalaki at umalis na.

"okay start sabihin mo na ang sasabihin mo" sabi ni Sunny

umupo ako ng maayos at tinignan sila isa isa bago ako mag salita.

"I'm going to Davao" sabi ko at sabay sabay nagsitaasan ang mga kilay nila

"and?"

"I'm going to Davao because my parents decided that i should handle our business there" sabi ko

kumunot noo nila na parang wala silang naintindihan sa sinabi ko.

"what about your study?" tanong ni Aya

"iyon na nga eh sabi ng parents ko doon ko itutuloy habang hawak ko ang business" sabi ko

"oh!.. we will miss you girl you know hindi na kumpleto ang barkada natin pag wala ka" sabi ni Donna

"bibisitahin nyo naman ako diba" sabi ko sa kanila

"yeah of course" sagot ni Sunny

akala ko mahabang dramahan pa ang gagawin namin pero hindi naman pala basta nag promise sila sakin na bi-bisitahin nila ako doon.

alam nilang ma bo-bored ako doon they know I'm city girl kaya malaking challenge sakin ito.

tatlong baggage ang dala ko kaya tinulungan ako ng bodyguard namin hanggang makapasok ako sa airport. Sana nga private plane na lang ang ginamit ko ang kaso gagamitin ni kuya iyon ngayon kaya wala akong nagawa kundi mag first class na lang.

buong byahe nakinig lang ako ng music at hindi na naidlip dahil saglit lang naman ang byahe ko ilang oras lang naman.

ano kaya mangyayare sakin sa Davao, sana naman hindi maging boring dahil kundi baka bumalik na ako ng manila ng wala pang one week.

nakarating na ako ng Davao ilang oras maka lipas at ngayon nandito ako sa labas ng airport at inaantay ang sundo ko hindi ko pa naman alam ang itsura ng susundo sakin ang sabi na lang ni mommy may pupunta sakin at Aciel ang pangalan.

napatingin ako sa ibang tao na busy mag lagay ng mga gamit nila sa taxi at yung iba may inaabangan.

"hey miss are you Haisley Marie Salvador?" napatingin ako sa lalaking nag tanong ng pangalan ko

he's handsome meron pa lang ganito sa probinsya but of course he's stranger so why would i entertain him but he looks gentle naman.

nagtaas ako ng kilay sa kanya ganon na ba ako kasikat para malaman nya ang pangalan ko?

" do i know you?" tanong ko baka kilala ko pala to hindi ko lang matandaan baka nagkita kami sa bar sa manila.

"I'm Vendict " sabi nya

ano naman kung sya si Venedict

"sorry but I don't talk to strangers" mataray kong sabi sa kanya at doon ko nakita ang pagka amused nya sa sinabi ko.

"hahaha yeah, and by the way ako nga pala ang susundo sayo" sabi nya sakin

kumunot ang noo ko sa sinabi nya

i thought Aciel ang pangalan ng magsusundo sakin.

"sorry but I think you're not Aciel sya kasi ang mag susundo sakin sabi ng parents ko"

"yup i know about that meron lang inasikaso si Aciel sa rancho kaya hindi sya ang naka sundo sayo"

what!? gaano ka importante ang rancho kaysa sakin

napairap ako dahil doon ang init init na nga tapos ganito pa.

"okay, where's your car?" tanong ko para maka uwi na ako sa casa de salvador at gusto ko ng magpahinga.

"nandoon pa hindi kasi ako maka pag park kanina dito kaya doon ko sya na ipark sorry kung medyo malayo"

"what! do you think i can still manage to walk in this kind of situation? nagugutom na ako at pagod sa byahe look at my luggage ang dami!" iritado komg sabi

hindi ba nag iisip tong lalaking to paglalakarin nya ako ng malayo habang dala dala tong bagahe ko

"sorry miss hindi ko alam.. and base sa ugali mo masyado kang mataray at hindi maka intinde ng sitwasyon. pinakiusapan lang ako na ihatid ka tapos ito ang matatanggap ko" sabi ng lalaki

nanunumbat ba tong lalaking to.

"well mag commute na lang ako" sabi ko at hinila ang gamit ko

mag co-commute na lang ako baka magka utang na loob pa sa kanya I don't even ask him na sya pumalit doon sa Aciel na iyon.

"hindi naman gaano malayo yung sasakyan maglalakad ka lang naman ng kaunti" sabi nya sakin at inagaw ang gamit ko.

wow! really after he said earlier tsk!

"wait! what do you think you are doing. ... hey! give me my luggages" sabi ko habang hinahabol sya ang bilis nya kasi maglakad.

pinagtitinginan na kami ng mga tao kaya tumahimik ako. kaya wala akong ginawa kundi sundan sya.

i really don't like this kind of man masyadong pa epal.

inilagay nya kagad sa campartment iyong luggages ko at ako naman sumakay na sa passenger seat. of course hindi sa tabi nya asa naman yang lalaking yan.

"you really make me look like I'm your driver" sabi nya pagkasakay nya sa driver seat ng mapansin nya wala ako sa tabi nya.

"why would i seat beside you mister? we are not close and I don't even know you" mataray ko paring sabi sa kanya.

hindi ko alam bakit lumalabas ang katarayan ko o siguro ganito talaga ako.

he didn't response to what i said I'm thankful for that at least tahimik na ayoko ng makipag talo sa kanya.

after one hour i think nakarating na kami sa Casa De Salvador our Mansion here in Davao kanina habang palapit kami sa mansion nadaanan namin ang rancho at maraming farmers ang naroon.

i sighed this is it self. ito na ang simula mo sa buhay probinsya. no bar, no night out,no friends what a lonely me.

pagkababa ko ng sasakyan ng Venidict na iyon may lumapit na mga kasambahay para mailabas ang bagahe ko.

tinignan ko ang mansion namin ang style nya ay masyadong sophisticated dahil iyon ang gusto ng lola ko.

"thanks" sabi ko sa lalaki at tinalikuran ko na sya.

don't judge me okay i know how to say thanks kahit ganito ugali ko.

"marunong ka pa lang mag thank you akala ko puro panget na ugali lang ang meron ka" pahabol nya sakin.

he's really trying to annoyed me.

i just ignore him masyado akong pagod para pansinin pa ang sinasabi nya and I'm used to it kahit sa manila ako ganon na ang sinasabi sakin.

Sinabi ko sa mga kasambahay na mamaya na nila iakyat ang mga gamit ko dahil gusto ko munang mag pahinga. kaya ang una kong ginawa pag pasok ko ng kwarto ko ay humiga kagad at iyon nga dahil sa pagod nilamon na ako ng antok.

Nagising lang ako ng may marinig akong kumakatok sa pintuan ko.

what the! even here may istorbo parin.

"what!?" iritadong sigaw ko para marinig ng kung sino man ang kumakatok.

"Miss pinapatawag po kasi kayo ni Sir Aciel" sagot ng kasambahay.

what?

bakit ako tinatawag nun hindi ba pwedeng pagpahingahin muna nya ako? and how dare him to disturb my sleeping.

"okay" sagot ko at inayos ang itsura ko bago bumaba.

this is what i hate eh yung naiistorbo ako.

pumunta ako sa living room at may nakita akong matangkad na lalaki na nakatalikod sakin. well kahit nakatalikod sya i saw how defined his muscle hindi ko talaga akalain na may ganito sa probinsya o baka dahil sa trabaho. nagkibit balikat na lang ako sa mga iniisip ko bakit ba ako nag aaksaya ng oras.

"how dare you to disturb me Mister?" bungad ko sa kanya

naupo ako sa may mahabang couch at inaantay syang lumingon sakin.

ano to pa suspense? feeling gwapo?

What. The. Fck!

He looks so good even in just a simple shirt. he's damn god. His perfect jaw line, and his eyes is so dark o ganon talaga mata nya? masyado syang malalim kung tumingin. His eyebrows is so thick! o'sige sya na he also have a kissable lips at bagay na bagay ang kulay nya sa kanya. ayoko ng moreno type pero ngayon bigla ko na lang nagustuhan iyon.

umayos ako ng upo at hindi sya tinignan.

"First thing you did when you arrived here is to rest?" he asked

why it looks like i did something wrong.

"why? hindi ba pwedeng mag pahinga kahit saglit?" inis kong tanong

he's not parents kaya wala syang karapatan kwestyunin ako.

"two hours lang ang flight papunta dito Miss Salvador at baka nakakalimutan mo?" sabi nya

"what now eh sa pagod ako. pwede ba don't mind my business" sabi ko

"you are my business Miss you know what your parents told you right? I am the one who will guide you" sabi nya

tch. so what! naiirita talaga ako

"tss. okay so ano na?" tanong ko

"Dapat kanina mo to gagawin pero anong oras na umuwi na lahat ng trabahador kaya bukas ng umaga sasama ka sakin. you will supervise them lahat ng ginagawa nila dapat alam mo." sabi nya na ikinagulat ko.

"what is that even my job!? i am the owner tapos ganon?" tanong ko

"paano mo hahawakan ang business mo kung hindi ka mag sisimula sa simula? you should know about that hindi iyong porket anak mayaman ka kailangan sa taas ka na kagad. hindi ka magiging effective manager para sa kanila kung hindi mo sila kikilalanin. you are their manager so you should do everything for them" mahabang sabi nya na ikina simangot ko.

how dare him to lecture me inside of our mansion.

really dad ito ang sinasabi nyong gagabay sakin parang gusto ko na lang bumalik ng manila kahit gwapo pa sya anong akala nya madadaan nya ako sa pagiging gwapo nya eh ang sungit sungit naman nya.

"tsk okay" simple kong sabi alangan may sabihin pa ako. sige na sya na ang perfect.

"you can now go back to your room" sabi nya sakin

Agad ko naman syang tinalikuran pag kasabi nya nun ayoko rin namang makasama sya kaya bumalik na ako sa kwarto ko at inantay na makatulog ulit.

~~~~~~~~~~~~

AN: What do you think in this chapter guys?