Trying to Unlove You

Friday night and we have a Family dinner kung wala lang family dinner kanina pa sana ako sa bar kasama sila sunny na sumasayaw sa dance floor now i missed them already. dapat ngang nasa bar ako ngayon dahil kakatapos lang ng finals namin para sa first semester eh. masyado akong na stress kaya dapat magsaya ako napunta sa family dinner. Galing pa sa business trip ang mga magulang ko at mga kapatid ko hindi ko sila masisi kung ako lang lagi nandito sa bahay. may kanya kanya ng buhay ang mga kapatid ko may mga kailangan silang ayusin dahil meron na silang sariling business at ako ito buhay estudyante. first year college at excited na dahil ilang years na lang i can do everything i want kaso naisip ko ang mga bagay na ipapagawa sakin ng magulang ko in the future. Anong business kaya ipapahawak nila sakin? sana naman yung madali lang kung pwede lang na yung business na lang namin sa japan ang hawakan ko kaso hindi pala ako nag aral ng japanese. Inantay kong bumaba ang parents ko at ang kuya ko alam ko kailangan muna nilang mag palit. parang makakatulog na ako dahil sa tagal nila buti na lang pag lingon ko nakita kong pababa na sila mom and dad kaya tumayo ako para yakapin sila. i missed my parents kahit lumaki akong spoiled sa kanila hindi ko parin maramdaman yung pagiging magulang nila sakin kaya siguro binibigay nila ang lahat ng gusto ko. "how are you sweetie?" tanong ni Dad pagkatapos yumakap sakin. "I'm doing well po" sagot ko "good let's wait to your brothers " sabi ni mommy kaya tumango ako. dahil siguro sa atmosphere sa bahay kaya ako kinabahan minsan lang kami mag family dinner pag may mahalaga silang sasabihin. tungkol saan kaya? Hindi nagtagal bumaba narin ang dalawa kong kuya kaya sinalubong ko sila ng yakap at ginulo naman nila ang buhok ko. i missed this para akong maiiyak ngayon ganito ba talaga pag hindi mo lagi kasama pamilya mo? para akong nasa ibang bansa na hindi lagi kasama ang pamilya. inalis ko ang mga iniisip ko ngayon at sinubukan maging masaya. i treasure this kind of moment dahil minsan lang talaga kami magka tipon. minsan iniisip ko kung they really care about me at isang beses i bully my schoolmates para lang mapansin nila ako dahil doon na suspension ako ng ilang araw. They just lecture me about that tapos ayun na tapos na kaya kahit kelan hindi ko na ulit ginawa iyon dahil alam kong mali naman talaga ako. minsan nagagalit sila dahil sa night outs ko pero hindi ko sila sinusunod iyon na nga lang kasiyahan ko aalisin pa nila. nagsimula kaming Kumain at hindi nagsalita ang parents namin habang kumakain. of course, sino naman kasi ang magsasalita habang kumakain. kaya pagkatapos naming kumain nag discuss muna si dad about business matter at hindi ako maka relate. "Haisley" tawag ni Dad sakin kaya napatingin ako sa kanya "yes dad" sagot ko "how's your school?" tanong ni dad "okay naman po" sagot ko weird... "patapos naman na semester mo ngayon diba?" tanong ni mommy "opo" "tapos mo na ba lahat ng requirements mo?" "kakapasa ko lang po ng lahat ng requirements ko" sabi ko "good, dahil you will transfer to davao you will continue your study there while you are handling our business." na estatwa ako sa sinabi ni daddy at hindi ko alam kung ano dapat isagot ko. ito na nga sinasabi ko. "but dad" "no buts Haisley we are already decided about this and that's final" sabi ni dad gusto ko pa sana mangatwiran kaso masyado silang seryoso. bakit ngayon pa? pwede naman pagkatapos ko grumaduate hindi ba pwedeng ienjoy ko muna pag aaral ko. "I'm sorry dad bu-" "I said no buts Haisley!" inis na sabi ni daddy sakin kaya napatango ako. tinignan ko ang mga kapatid ko na mukhang sangayon din sa desisyon ni dad but how about my opinions hindi ba kailangan. i hate this.. gusto kong magalit para na nila akong kinokontrol. "the rancho and the resort is the one you will handle. Don't disappoint us Haisley we know you can do this" sabi ni mommy. "but i dont know how to handle a business how can you say na magagawa ko nga to. I'm just a first college student mommy. i dont know kung kaya ko ba" sabi ko i don't want to disappoint my parents pero alam ko ma di-disappoint ko na sila dahil wala akong alam sa business. "there's someone who will guide you there Haisley. He's gonna help you and i trust him for that" sabi ni Daddy planadong planado na pala may tutulong pa nga sakin. na plano na nila pero hindi man lang nila tinanong opinion ko. "He's good in business at may matutunan ka sa kanya kaya sya ang naisip kong tumulong sayo" sabi ni dad "at sino naman ito dad bakit parang tiwalang tiwala naman kayo sa kanya." sabi ko "His name is Aciel" maiking sagot ni daddy na hindi na nasundan dahil nag usap na sila ng mga kapatid ko about sa iba naming business. Pagkatapos ng meeting na iyon umakyat na ako sa kwarto at inisip ang lahat. gusto ko pa nga lumayas ng dahil lang doon kaso lalo ko lang ma di disappoint ang magulang ko kung ganon. Mas mabuti ng ma disappoint sila sakin ng dahil sa business huwag lang ng ganon. I'm spoiled but not in this kind of situation. I don't really know if i am really spoiled pero iyon ang madalas sinasabi sakin na spoiled daw ako sa mga magulang ko dahil nakukuha ko lahat ng gusto ko ang hindi nila alam hindi lahat ng gusto ko nakukuha ko. how can they say that ganon na lang ba ako kagaling mag tago? marami pa akong nalalaman sa kanila. may mga taong naiinggit sakin dahil sa estado ng buhay kung anong meron ako. sa tingin ko nga mabibilang ko sa daliri ko kung kelan ako ngumiti ng totoo. even i have friends, family i still feel lonely pero syempre walang nakakaalam nun dahil i always try to make myself happy infront of them. I just hope Davao will make me happy kahit konting paramdam ng kasiyahan lang kahit labag sa kagustuhan ko ang gagawin ko doon.