Mutfak masasında arasına peynir ve domates doldurduğum ekmeğimi yerken, annemde biriken bulaşıkları makinaya yerleştiriyordu..
Duble doldurduğum çayımdan küçük bir yudum alırken, laf açmak için an kolluyordum..
Bana annemden başkası yardım edemezdi..Babamın kalp kapakçığını yerinden oynatan tek varlık, nede olsa anamdı..
Altı gündür yüzüme bakmıyordu koca yörük..Sofraya önce ben oturduysam o oturmuyor, bahçede beraber hazırladığımız çay köşemizi terk ediyordu ben yanlarına gidince..
İnadımın kime çektiğini sormalarına gerek yoktu aslında..Babam kendi klonuyla mücadele etmeye çalışıyordu..Sonrada kime çekti bu kız diyorlardı..
Küçük çaplı sinir krizlerimde yanımda Gökhan abimden başkası olmuyordu..Bizi bu hale sokan sırık ise, halinden gayet memnun hala evimizde konaklamaya devam ediyo
