Gözlerim yaşadığım şok ile sonuna kadar açıldığında, Alperende abime doğru eğildi ve " o iş bende, hallettim merak etme" dedi..
Koca bir yumru oturdu gırtlağıma..Yutkundum gitmiyor, nefes alsam batıyor..
'Alara, yüzük, Alperen..?'
Allahım bedenimdeki titremeye mani olamıyordum ve kulaklarım feci şekilde zonkluyordu..
Abim ve Alperenin birbirlerinin omuzlarına vurarak kahkaha attıklarını gördüm bulanıklaşan görüşüm ile..
Sonra bana dönüp bir şeyler dedi Gökhan..Ama anlayamıyordum..
Beynimde hala aynı cümle dönüyordu..
"Yüzüğü aldın değil mi, Alara birazdan burada olur.."
"Nesli, neyin var abicim.."
"Yo-yok bir şeyim, şey ben..Ben bir kötü oldum..Evemi dönsem acaba.." derken Alperenden gözlerimi kaçırıyordum..
Ama o dibimize biraz daha girmiş, dikkatle yüzüme bakıyor ve hafif çatt
