Yemek masanın sonunda oturmuş, önümdeki eti ve pilavı deşekliyordum..Canım hiç bir şey istemiyordu ama, Alara'ya saygısızlık olmasın diyede kalkıp gidemiyordum..
Alperenin gözlerinde gördüğüm o kırılmışlık, beni içten içe kahretmişti..
Ama ne dile getirebiliyordum..Nede yüzümün karasını görmezden gelip arayabiliyordum..
Alperen çekip gidince, Gökhan abimde Semihi yaka paça dışarıya atmıştı..
Okanda Semihin ardından çıkmış ve hala geriye dönmemişti..
Babamın, annemin, yada benim itirazlarımın hiç bir faydası olmadı..Ama Semihin değilde, en çok Alperenin sessiz sedasız gidişi koydu..
Yine o bilinmezlik içeren hisler, mideme ve kalbime baskı yapıyordu..
" Sanada çok mahçup olduk kızım, kusura bakma ne olur..Bu deliler bir gün yüreğime indirecek benim.." diyen annem, masada Alaranın ger
