Chapter 8 ภาพยนต์ยั่วเพศ

1341 Words

Chapter 8 ภาพยนต์ยั่วเพศ ธีรติณณ์เข้าไปอาบน้ำ มิรินทร์จึงคิดบางอย่างขึ้นมา มิรินทร์มองเห็นผ้าห่มแล้วเธอก็ยิ้มขึ้นมาแล้วก็หยิบผ้าห่มหนึ่งผืนแล้วก็หมอนหนึ่งใบเดินลงไปชั้นล่าง “ใครจะไปอยากนอนกับคนแปลกหน้า เพิ่งจะรู้จักกัน” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็เลือกนอนที่โซฟาที่สามารถขยายเป็นที่นอนได้ เธอทิ้งตัวลงนอนแล้วก็ยิ้ม ๆ เหมือนกำลังมีความสุขมากที่ได้ทิ้งตัวลงนอนกับที่นอนที่เธอเลือก “รีบนอนดีกว่าหลับแล้วก็แล้วไป” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาคนเดียวแล้วก็ยิ้มออกมา มิรินทร์หลับตาไปไม่นานเธอก็นอนหลับทันทีเพราะความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน บนห้องนอน ธีรติณณ์อาบน้ำเสร็จเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาเดินมาที่เตียงนอนก็ไม่เห็นมิรินทร์นอนอยู่บนเตียงแต่เขาก็ไม่ได้กลัวเธอหนีหรืออะไรเพราะรอบบ้านมีคนเฝ้าเต็มไปหมด ธีรติณณ์จึงยกมือถือขึ้นมาโทรหาบอดี้การ์ดที่เฝ้าหน้าประตูของตัวบ้าน “เห็นมิรินทร์มั้ย” ปลายสายตอบกลับเขาพร้อมกับบอกว่าตอนนี้มิรินทร์กำลังนอนอยู่ที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่น “โอเค เอาอย่างนี้นะทำตามคำสั่งแล้วก็ไปบอกอีกสามคนให้ช่วยทำภารกิจในครั้งนี้ด้วย” ธีรติณณ์เอ่ยแผนให้กับลูกน้องของเขาเพื่อให้ทำตาม หลังจากที่สั่งลูกน้องเสร็จเขาก็ได้หัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่จะได้แกล้งมิรินทร์ในคืนนี้ “อยากทำตัวให้เรื่องมากนักใช่มั้ย ได้เจอดีแน่ยัยตัวร้าย” ธีรติณณ์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็นอนรอให้ภารกิจของเขาสำเร็จ มิรินทร์ตอนนี้ได้นอนหลับสนิทไปเรียบร้อยแล้ว ลูกน้องของธีรติณณ์เริ่มทำตามแผน และสิ่งแรกที่พวกเขาทำก็คือตัดไฟให้ไฟดับไปทั้งบ้าน เมื่อไฟดับทุกอย่างภายในบ้านก็มืดสนิท เสียงทุกอย่างเงียบสงบ เมื่อไฟดับเครื่องปรับอากาศก็ดับลง ทำให้ร่างกายของมิรินทร์เริ่มร้อนขึ้นจนทำให้เธอตื่นขึ้นมาในทันที “ทำไมมืดอย่างนี้ แล้วทำไมอยู่ ๆ ไฟถึงได้ดับอย่างนี้นะ” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาพลางหันซ้ายหันขวาแต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่มีแสงสว่างเลยสักนิด เธอตั้งใจที่จะหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อเปิดไฟฉายแต่มือถือของเธอดันแบตเตอรี่หมด “ทำไมแบตมาหมดตอนนี้นะ” มิรินทร์พูดจบก็มีเสียงสุนัขหอนดังขึ้นมาทั้ง ๆ ที่บ้านของธีรติณณ์ไม่มีสุนัขเลยสักตัว “ทำไมอยู่หมาหอนได้เนี่ย” มิรินทร์เริ่มรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่เธอร้อนจนสะดุ้งตื่นขึ้นมา “ทำไมมีลมมาโดนตัวเราได้เนี่ย อย่ามาหลอกกันเลยนะคุณผีเจ้าขา” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาเสียงสั่นเพราะเธอเป็นคนที่กลัวผีมาก ๆ แม้แต่นอนอยู่ที่บ้านของเธอเองก็ต้องนอนเปิดไฟ “แม่สาวน้อยเจ้ามานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไง เจ้าไม่รู้หรือยังไงว่าที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่หลับที่นอน” เสียงปริศนาทุ้มต่ำดังขึ้นมาคล้ายกับเสียงคนแก่ ยิ่งทำให้จิตใจของมิรินทร์แตกกระเจิง “เสียงใครอ่ะ คุณหรือเปล่าคุณติณณ์อย่ามาแกล้งกันเล่นอย่างนี้นะ ฉันไม่ตลกด้วยหรอกนะ” มิรินทร์ตะโกนถามกลับไปเสียงดัง แม้ว่าเธอจะมีความกลัวแต่ก็ยังถามกลับไป “ฮ่า ๆ ๆ เจ้าคิดว่าคนอย่างกูจะมาแกล้งเล่น ๆ อย่างนั้นหรือแม่หนู ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็มองมาข้างหลังของเจ้า” มิรินทร์ได้ยินอย่างนั้นเธอก็บ้าจี้หันไปตามเสียงนั้น ก็ต้องทำให้เธอตกใจเพราะหน้าผียืนอยู่ข้างหลังของเธอ ในตอนนั้นมิรินทร์ไม่ได้คิดเรื่องว่าใครจะแกล้งหรือไม่แกล้งเพราะผีที่ยืนอยู่ข้างหลังของเธอมันน่ากลัวเหลือเกิน “กรี๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ช่วยด้วย ๆ ๆ ๆ อย่ามาหลอกกันอย่างนี้เลย กรี๊ด ฉันกลัวแล้ว กลัวแล้ว” มิรินทร์กรีดร้องเสียงดังไปลั่นบ้านแล้วก็วิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปที่ห้องของธีรติณณ์ แม้ว่าทางจะมืดแค่ไหนเธอก็สามารถวิ่งไปถึงหน้าห้องของธีรติณณ์ได้ ธีรติณณ์ที่อยู่ในห้องนอนเขี่ยมือถือเล่นไปมา เอาแต่นอนหัวเราะอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งเด็กดื้อที่หนีเขาไปนอนข้างล่าง ก๊อก!!!! ก๊อก!!!! ก๊อก!!!! เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นมาจากการเคาะของมิรินทร์ที่เคาะรัวเร็วและเคาะแรงมาก ๆ “คุณติณณ์เปิดประตูให้ฉันหน่อย ฉันกลัว คุณติณณ์” ก๊อก!!!! ก๊อก!!!! ก๊อก!!!! มิรินทร์ยังคงรัวเคาะประตูอยู่อย่างนั้นแต่ดูเหมือนว่าธีรติณณ์ทำทีเดินไปเปิดประตูช้า ๆ เพื่อทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับเรื่องราวทั้งหมด ธีรติณณ์เดินยิ้มมาที่หน้าประตูแล้วค่อยเป็นสีหน้าเป็นนอนเพิ่งตื่นแล้วเขาก็เปิดประตูให้กับเธอ “อะไรของคุณ หายไปไหนมา” ธีรติณณ์พูดจบไฟภายในบ้านก็ติดพร้อมกับที่ธีรติณณ์เปิดประตูออกมาหามิรินทร์ หญิงสาวรีบแทรกตัวเข้าไปภายในห้องนอนของธีรติณณ์ในทันที “นี่คุณเป็นอะไร ทำไมหน้าซีดอย่างนี้” “ก็ที่บ้านของคุณมีผี” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็มองไปรอบ ๆ ห้องนอนของธีรติณณ์ด้วยความกังวล “ผีอะไรของคุณ ผมอยู่ที่นี่มาหลายปีไม่เห็นมีผีสักตัว” ธีรติณณ์เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับกลั้นหัวเราะไว้ “มีก็คือมีไปเอาน้ำมนต์มาไล่ผีเลยนะ” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง “อะไรของคุณผมนับถือคริสต์” “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมนต์มาไล่เอง ไม่ได้อย่างนี้ฉันอยู่ไม่ได้แน่” “อยู่ไม่ได้ก็แค่ไม่อยู่แต่ครอบครัวของคุณก็คงแย่หน่อยนะ อาจจะไม่เหลือเลยสักคน” มิรินทร์ได้ยินอย่างนั้นอยู่ ๆ เรื่องผีก็เบาลงทันทีเพราะชีวิตของพ่อแม่และน้องของเธอสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ “ขอนอนก่อนนะ ฉันเหนื่อยแล้วก็ตกใจ” มิรินทร์เอ่ยขึ้นมาเสียงเบา ๆ อย่างน่าสงสาร ก่อนที่เธอจะทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วธีรติณณ์ก็ทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ เธอแล้วก็แอบอมยิ้มที่ทำให้มิรินทร์ขึ้นมานอนบนห้องได้ ธีรติณณ์ปิดไฟห้องเปิดไว้แค่ไฟข้างเตียงที่แสงสลัว ๆ เท่านั้น อยู่ ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นมาทำให้เขาต้องเปิดอ่าน “อือ อ่า ซี๊ด อ่า ที่รักขา อ่า อือ เสียว อือ อ่า” เสียงครวญครางของผู้หญิงดังขึ้นมาจากมือถือของธีรติณณ์ มิรินทร์ที่นอนหันหลังให้กับเขาหัวใจเต้นแรงขึ้นมาในทันที หน้าของเธอร้อนผ่าวและเริ่มแดงก่ำขึ้นมา ธีรติณณ์เลยแกล้งมิรินทร์ด้วยการไม่ยอมปิดคลิปวิดีโอผู้ใหญ่ที่เพื่อนส่งมาแกล้งเขา เพื่อนคนนั้นก็คือ เค กฤษดา วัฒนากร เพื่อนสนิทที่สนิทกันมากกับธีรติณณ์แค่มองตาก็รู้ใจกันทันที แต่ดูเหมือนว่าธีรติณณ์จะแกล้งมิรินทร์แต่ก็เหมือนแกล้งตัวเองด้วย เพราะตอนนี้เขาเริ่มปวดหนึบที่เจ้าโลกของเขาขึ้นมาอย่างไม่อาจจะห้ามมันได้ ธีรติณณ์เอามือไปสะกิดที่ไหล่ของมิรินทร์เบา ๆ แต่เธอสะดุ้งสุดตัว

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more