คำเตือน: เนื้อหาต่อไปนี้มีการบรรยายฉากร่วมรักอย่างโจ่งแจ้งและอาจไม่เหมาะสมสำหรับผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
Chapter
11
เอานะ
“ค่ะ...เอาค่ะ” มิรินทร์ตอบรับเสียงแผ่วเบา แต่คำนั้นกลับก้องกังวานในหัวใจของธีรติณณ์ราวกับเสียงเพลงที่เขาปรารถนาจะได้ยินมานานแสนนาน ในความยินยอมนั้นมีความสั่นไหวของความกลัวเจืออยู่ แต่แววตาของเธอกลับหนักแน่นจนเขารู้สึกถึงความเชื่อใจที่มอบให้
ดวงตาคมกริบของธีรติณณ์จ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของมิรินทร์ ราวกับต้องการยืนยันความยินยอมจากเธออีกครั้ง เขาเห็นความกังวลฉายชัด แต่เมื่อสบกับความมุ่งมั่นที่ซ่อนอยู่ เขาก็โน้มตัวลงประกบริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง จูบนี้เริ่มต้นอย่างอ่อนโยน ทว่าแฝงไปด้วยความปรารถนาที่เก็บกดมานาน ความโหยหา และความเสน่หาที่เริ่มก่อตัวขึ้นในหัวใจของคนทั้งคู่
มือสากค่อย ๆ ลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบางของมิรินทร์ เริ่มจากหัวไหล่
