Şu an yaptığımı abim öğrense kesin kafamı kırardı. Ama yapmasam içimde dert olarak kalacaktı. Abimle arabayla uzaklaşınca eve girmeden geri çıktım. Selim'i o barda tek başına bırakmak istemiyordum. Aslına bakarsan Selim' den hiç bir ışık alamamıştım. Ama olsundu ilk denemem de vazgeçecek halim yoktu. Kendimi gözüne, gözüne sokup bir şekilde dikkatini çekmeyi başaracaktım. Yani başarmalıydım. Taksi durağına gittiğimde neyseki boş taksi vardı. Adresi söyledikten sonra yarım saatlik yolumuz vardı. Umarım ben gidene kadar oradan gitmemiş olurdu. Kendime bahane bile bulmuştum. Tek korkum gittiğimde yanında kadın görmekti. Buna kendimi hazır hissetmiyordum. O an ne yaparım hiç bilmiyorum. Taksiden hadi bismillah diyerek indim. Zaten taksiciye sinir olmuştum. Resmen soyguncuydu neredeyse tüm para
