Bazen kendimi sakladığım her şey yüzünden kötü hissediyordum. Sanki ailemi kandırıyormuş hissi beni yoruyordu. Aslında kandırıyordum. Ama teknik olarak kandırmıyordum da. Öyle bir çıkmazın içindeydim ki anlat kurtul diyordu içimdeki ses. Ama neyseki o içimdeki sese uymuyordum. Zaten ne geliyorsa başıma o içimdeki ses yüzündendi. Bazen ben en karamsar düşüncelere sokuyor, kendimi kötü hissetmemi sağlıyor. Bazende en edepsiz düşüncelerin ortasına bırakıyordu. Bir tek o zamanlar içimdeki sese kulak verip dinlemek istiyordum. Sanırım benim sorunumda buydu.
Geçen bir ayın sonunda işler daha da bir karışmıştı. Şahin' le oturup ciddi bir şekilde konuşmuştuk. Çünkü kendimi arafta gibi hissediyordum. Duygularım, hissettiklerim varken her şey normalmiş gibi davranmak zor gelmeye başlamıştı. Bende
