Banu, Emirhan’ın kapısına bakarken içeride neler olduğunu merak ediyordu. Bir süre sonra Emirhan’ın kahkahasını duydu. Ardından uzun bir sessizlik oldu.
Aniden kapı açıldı ve açıkça sinirli görünen Cemre ortaya çıktı. Hiçbir şey söylemeden hızla odanın kapısından uzaklaşıp çıkışa yöneldi.
“İyi geceler, Cemre Hanım,” dedi Banu kibarca.
Cemre cevap vermeden yürümeye devam etti.
Emirhan hemen telefonuna uzandı.
“Ahmet, ekipten birinin Cemre’nin binayı sorunsuz bir şekilde terk ettiğinden emin olmasını sağlar mısın?”
Telefonu kapatıp cebine koydu.
“Pekâlâ, bu mesele halloldu. Eve gidelim mi?”
Banu’nun aklında birçok soru vardı ama hepsini kendine sakladı. Emirhan’ı eski karısı hakkında sorgulama hakkına sahip değildi. Şimdi değil… belki de hiçbir zaman.
“Gitmeye hazırım ama…” dedi ter
