PATRONUN GÖLGESİNDE

Banu eve döndüğü için çok minnettardı.Is gezileri sırasında patronunun içine giren şeytanı bir türlü anlayamamıştı. Herkese çok zorlamıştı.Planandan bir gün erken eve dönmüşlerdi ama onun yanında olamamak Banu için büyük rahatlamaydı. Patronuyla birlikte ofise döneceğini düşünmüştü. Ama patronu şaşırtıcı bir şekilde ona öğleden sonra izin verdi.Belki de ikisininde bir molaya ihtiyacı olduğunu düşünmüştü. Banu için bu gayet iyiydi. Son zamanlarda patronu tam bir baş belası olmuştu. Sinirli ve talepkardi.Onu evinin kapısına bıraktığında neredeyse el hareketi yapacaktı. Durdu patronunun dikiz aynasından el hareketini görüp görmediğini merak etti . Emirhan'ın her şeyi sezme gibi bir huyu vardı. Sanki arkasında gözleri varmış gibi. Yakışıklı olmanın onu daha katlanılır yapacağını sanırsınız. Ama hayır. Aksine bu onu daha da zor biri yapıyordu. Çok çekiciydi ve bunu biliyordu .Çoğu insan onu memnun etmek için ayaklarına kazpanırdı . Banu ne olduğunu anlamiyordu. Emirhan son bir kaç aydır daha sinirli görünüyordu. İki yıldır onun için çalışıyordu ve bu son iki ay en kötüleriydi. Eğer maaşı bu kadar iyi olmasaydı ve bu şehirde kalmak için paraya ihtiyacı olmasaydı ona defolun gitmesini söylerdi. Bana olumsuz anlamda başını salladı. Emirhan bazen kötü davranışlar sergilesede çalışanlarına iyi bakardı. KRC holdingde sağlanan avantajlar harikaydı. İnsanlar bu avantajlar için nelere katlanazmazdi ki. Banu çantasını aldı ve kuzeni Lara ve nişanlısı Deniz ile paylaştıkları evlerinin kapısına yöneldi. Kapıya ulaştığında saatine baktı. Deniz bir kaç saat boyunca daha evde olmayacaktı. Ona romantik bir akşam yemeği sürprizi yapmayı planlıyordu. Lara nadiren akşamları evde olurdu sürekli partilere katılırdı. Kuzeni bir modeldi - supermodel değil ama yine de çok güzeldi. Güzelliğini nasıl kullanacağını biliyordu. Banu ise kıyafetlere ve makyaja fazla ilgi duymuyordu. Ikiside farklı nedenlerle şehre tasinmislardi. Lara modellik kariyerini sürdürmek için, Banu ise KRC holding gibi harika bir şirkette çalışmak için gelmişti. Anahtarını ararken evrak çantasını, el çantasını ve valizini desteklemeye çalışıyordu. Banu kapıyı açıp , el çantasını ve valizini merdivenin dibine bıraktı. Banu mutfağa yöneldi akşam yemeği için hazırlık yapmayı planlıyordu. Merdivenin dibinden geçerken aniden yukarıdan bir ses duydu. Evde başka biri mi vardı? yoksa g hırsız mı diye düşündü. Kaçmak için ön kapıya doğru bir adım attı. Ancak o anda bir şey farketti. Lara .. Banu ve Deniz gibi tipik çalışma saatlerinde çalışmıyordu. Sık sık geç uyur. gündüzleri öğlene kadar uyurdu .Şimdi seslenmeli mıydı? yoksa kuzeni değil miydi ? Gözleri kendini savunmak için odayı taradı. Gözleri geceleri evde yalnızken ön kapının yanında tuttuğu merhum babasının beyzbol sopasına takıldı. Bu onu güvende hissettiriyordu . Sopayı aldı ve elinde tartti .Merdivenlere adimm attığında herhangi birinin gicirdayip gicirdamadigini düşündü. Kalbini yatıştırmak için yavaş yavaş adımları çıkmaya başladı. Merdivenlerini başına ulaştığında herhangi bir ses için kulak kabarttı . " Lütfen Lara sen ol , lütfen sen ol benim korkutmak için bekleyen maskeli bir adam olma " diye mırıldandı kendi kendine . Koridor ileride uzaniyordu , dört kapı vardı. Üçü yatak odalarına ve bir tanesine banyoya açılıyordu. Aralık olan kapı sadece kendisi ve Deniz' in yatak odasıydı. Tam o sırada Lara' nın gülüşünü ve ardından derin bir erkek iniltiisi duydu. Göğsüne bir rahatlama yayıldı. Hırsız değildi. Lara eve birini getirmişti. Banu tam geri dönmek üzereyken, Lara'nın yanında erkeğin sesini duydu. ""Ah evet devam et " diye inliyordu. Banu dondu kaldı, hayır bu olamazdı.. " Lara çok seksisin " Denizin sesi yatak odasından geldi . Gözleri büyüdü Deniz kendi yatak odalarında Lara ile birlikte..Midesi bulandı. Bu olamazdı. Sessizce koridorda ilerledi, yatak odasının kapısının önünde durdu , bunun korkunç bir yanılgı olmasını diledi. Titreyen elleriyle kapıyı itti. Gördüğü manzara karnına bir yumruk yemiş gibi hissettirdi.Geriye doğru sendeledi , gördüklerini zihni isleyemedi. Yatağın üstünde sırt üstü yatan Deniz vardı, Lara tamamen çıplak olarak onun üstünde oturuyordu .Lara Denizin üstünde hareket ediyordu , onun göğüs kıllarını okşuyordu. Bu açıdan Banu , Denizin Lara 'ya girip çıktığını görebiliyordu.Sanki bir porno film sahnesi izliyor gibiydi. Deniz'in elleri Lara'nın kalcasında onun hareketlerini yönlendiriyordu. " Evet beni daha sert sik.." diye inledi Lara. Banu çığlık atmamak için elini ağzına götürdü. Hayır...hayır...hayır... Deniz'in kavraması Lara'nın kalcasinda sıklaştı. Banu Lara'yı daha önce hiç çıplak görmemişti, ama şuan nişanlısının üstündeydi ve bu önemli değildi. Bunu nasıl yapabilirdi ? İkiside Lara'nın babası Cihan'ın annesini aldatmasını defalarca şahit olmuştu. Banu on yıl önce uçak kazasında ailesini kaybedince onlarla birlikte yaşamaya başlamışlardı. İhanetin yıkımını en iyi Lara'nın anlayacağını düşünmüştü. Bu bir kabus olmalıydı. Deniz her zaman Lara dan nefret etmişti. Ona fahişe diyerek kıyafetlerine kötü gözle bakmıştı.Onun sığ ve gerçek konuşma yapamayacak biri olduğunu söylemişti. Hepsi yalan mıydı? Hayatında ki adamları kıskandığı için mi öyle davranmıştı ml? Bir şey kesindi .Deniz'in annesi Pervin Hanım Lara'yı asla gelin olarak kabul etmezdi. Lara’yı oğlu için uygun bir eş olarak kabul etmezdi. Ama artık bunların hiçbir önemi yoktu. Ne yapması gerekiyordu? Biri böyle bir durumu nasıl idare ederdi? Bu, D sınıfı bir film sahnesi gibiydi. Görmemiş gibi yapamazdı. Deniz’i artık istemiyordu. Şimdi, bu olaydan sonra asla. Onu geri almak mide bulandırıcı olurdu. Bu ne kadar süredir devam ediyordu? Beş aydır birlikte yaşıyorlardı. Deniz, düğünden önce para biriktirmek için onun ve Lara’nın yanına taşınmıştı. Bütün bu süre boyunca Lara’yla birlikte mi yatıyordu? Lara " Benim vajinam Banu’nunkinden daha mı iyi?” diye sordu. Banu’nun kalbi duracak gibi oldu. Burada olduğunu biliyor muydu? Bunu bilerek mi sormuştu? Sesini çıkarmamak için elini ağzına bastırdı. Bekâretini Deniz’e vermişti. Bunun onun için ne anlama geldiğini biliyordu. Bugün evde olmayı bile planlamamıştı; onu şaşırtmak istemişti. Şaşıran kendisi olmuştu. Midesi bulandı, cildi soğuk bir terle kaplandı. Diğer eliyle kapı çerçevesine tutunarak dengesini sağladı. Avucuna sert bir şey battı: bir beyzbol sopası. Bir an için onu kullanmayı, yataktaki o iki kişiyi parçalamayı düşündü. Ama o, böyle biri değildi. Beyzbol sopasını kapı çerçevesine dayadı. Fikrini değiştirip kullanmaya karar verirse diye. Bu düşünce omurgasını dikleştirdi. Öfkenin onu çelik gibi yapmasına izin verdi. Sonunda konuştuğunda sesi sakin, buz gibi ve duygusuzdu: “İkiniz işi bitirdikten sonra akşam yemeğini hazırlayayım mı?”