Pagod na tinitigan ko ang aking telepono. Nang makitang walang kahit isang mensahe o tawag ay napabuntong hininga ako.
Hindi ko magawang matutukan ng maayos ang trabaho. Lumilipad ang isip ko. Ilang oras na akong nakatunganga.
Simula ng magtalo kami ni Drix ay hindi pa kami ulit nakakapag-usap. Hindi pa kami ulit nagkikita.
Umuwi ako ng gabing iyon na luhaan at labis na nanakit ang dibdib.
Hindi ko maiwasang hindi isipin ang mga salitang binitawan sa akin ni Drix. At ang masakit pa, ng sabihin ko na bigyan muna namin ng espasyo ang isa't isa ay umasa akong tatanggi siya o kokontrahin man lang niya ang sinabi ko.
Pero hindi. Sa halip ay umalis siya ng wala man lang kahit anong sinasabi.
Hindi ako umaasa na babawiin niya ang mga sinabi niya. Masakit marinig na isinasampal sa'yo ang is
