Chapter 26
Literal kaming nanatili sa kubong ‘yon. Si Manong na nakausap naming kanina ay hindi na naming nakita. Siguro ay sumilong siya sa ibang lugar dahil sa bawat minutong lumilipas ay lumalakas na naman ang ulan at hangin. May pakiramdam ako na hindi kaagad ito titigil at matatagalan ang pananatili naming dito.
“How long are you going to stand there, Will?” tanong nito habang nakakunot ang noo sa akin. Nasa kabilang sulok kasi ako dahil nakaupo siya roon sa matress. Pinagpagan niya ulit muna ‘yon bago pumwesto ng upo. Nakita ko pa ang pag-isod niya sa kabilang gilid kung kaya’t nagkaroon ng espasyo sa tabi niya.
“Sit here beside me,” utos niya sa akin. Umawang ang labi ko sa kanyang sinabi at dali-daling umiwas nang tingin. Nararamdaman ko na naman ang pag-iinit ng magkabilang
