บทที่ 4 ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง
1431 Words
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา – คฤหาสน์แวนเดอร์บิลต์ เปล่งประกายท่ามกลางแสงไฟ
คืนวันงานมาถึงเร็วกว่าที่ใครหลายคนคาดคิด คฤหาสน์แวนเดอร์บิลต์ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะส่วนตัวในลองไอส์แลนด์ ถูกตกแต่งใหม่ทั้งหมดเพื่อรองรับค่ำคืนที่หรูหราที่สุดของปี “The Golden Serengeti Gala” งานเลี้ยงเปิดตัวเพชรสีเหลืองหายากที่ทั้งนิวยอร์กจับตามอง
จากบนฟ้า คฤหาสน์ทั้งหลังส่องสว่างด้วยไฟประดับสีทองและขาว ผสมผสานกับแสงไฟจากโคมระย้าที่ห้อยระย้าตามทางเดิน ทุกมุมของเกาะถูกจัดแต่งด้วยความประณีต ลานหน้าคฤหาสน์มีพรมแดงทอดยาวต้อนรับแขกคนสำคัญ ทางเดินริมสระว่ายน้ำถูกประดับด้วยโคมไฟแก้วคริสตัล บรรยากาศโดยรวมหรูหราและทรงพลัง
การเตรียมงานเริ่มตั้งแต่เช้าตรู่ แม่บ้านและพ่อบ้านในคฤหาสน์กว่า 20 คนทำงานกันอย่างแข็งขัน เชฟและทีมงานครัวระดับมืออาชีพเตรียมอาหารชั้นเลิศสำหรับแขกกว่า 200 คน พ่อบ้านฮาร์ริงตันตรวจสอบการจัดวางที่นั่งอย่างเข้มงวด ส่วน เดเร็ค หัวหน้ารปภ. ควบคุมทีมรักษาความปลอดภัยและตรวจสอบระบบกล้องวงจรปิดเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีช่องโหว่
บรรยากาศหน้างาน – แขกเหรื่อทยอยมาถึง
19:00 น.
รถลีมูซีนและโรลส์รอยซ์ทยอยจอดที่หน้าประตูทางเข้า แขกทุกคนต้องผ่านด่านตรวจรักษาความปลอดภัย ซึ่งมีทั้งเครื่องสแกนโลหะ และทีมบอดี้การ์ดที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษ
สุภาพบุรุษในชุดทักซิโด้หรู และสุภาพสตรีในชุดราตรีที่ส่องประกายระยิบระยับก้าวลงจากรถ เสียงแฟลชจากกล้องนักข่าวส่องวาบไปทั่ว แขกหลายคนเป็นนักธุรกิจระดับโลก นักการเมืองจากวอชิงตัน ดี.ซี. และเจ้าของบริษัทอัญมณีที่อยากมาสัมผัสความงดงามของ “The Golden Serengeti” ด้วยตาตัวเอง
บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยท่ามกลางแชมเปญที่ไหลรินไม่ขาดสาย บริกรในชุดสูทสีดำเดินถือถาดค็อกเทลผ่านกลุ่มแขก ดนตรีแจ๊สบรรเลงคลอเบา ๆ สร้างบรรยากาศหรูหรา
ลอว์เรนซ์ แวนเดอร์บิลต์ ยืนอยู่ที่ทางเข้า คอยทักทายแขกแต่ละคนด้วยรอยยิ้มอันภูมิใจ
เขา ยืนอยู่กลางห้องรับรองของคฤหาสน์ ดวงตาคมกริบสีฟ้าน้ำทะเลกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างพึงพอใจ ชายวัย 65 ปีในชุด ทักซิโด้สีดำจาก Tom Ford ดูสง่างามไม่แพ้ชายหนุ่มวัย 40 เขาสวมเสื้อเชิ้ตขาวที่รีดเรียบไร้ที่ติ เนกไทสีทองเน้นย้ำถึงความมั่งคั่งที่แสดงออกโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
เขาสวมแหวนทองคำประดับเพชรเม็ดเล็กบนมือซ้าย นาฬิกา Patek Philippe รุ่นพิเศษที่ผลิตขึ้นเพียง 10 เรือนในโลกสะท้อนแสงไฟแชนเดอเลียร์ ลอว์เรนซ์ดูเหมือนราชาผู้ครองบัลลังก์แห่งวงการธุรกิจ แต่รอยยิ้มของเขาเปี่ยมไปด้วยอำนาจมากกว่าความอบอุ่น
มือข้างหนึ่งถือแก้วบรั่นดี Louis XIII ขณะที่มืออีกข้างยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู แม้จะอยู่ท่ามกลางแขกเหรื่อระดับสูง ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปที่มุมห้องอย่างครุ่นคิด
“ฉันบอกแกไปแล้วเฮนรี่ ธุรกิจมันไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา แต่มันคือการตัดสินใจ” เสียงของเขาเยือกเย็น ขณะที่ฟังลูกชายคนโตแก้ตัว
ปลายสาย เฮนรี่พยายามอธิบายสถานการณ์ที่ดูจะเลวร้ายลงทุกที “พ่อ ฟังผมนะครับ มันไม่ใช่ความผิดของผมทั้งหมด ตลาดมันมีปัญหา ผมกำลังหาทางแก้ไข ”
ลอว์เรนซ์ถอนหายใจยาว ก่อนจะจิบบรั่นดี “หาทางแก้ไขงั้นหรือ? หรือว่าแค่รอให้โชคช่วย?”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความไม่พอใจ
“แกทำให้ฉันผิดหวังไม่ได้หรอกเฮนรี่ เพราะฉันไม่ได้คาดหวังอะไรกับแกตั้งแต่แรก”
ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว วิคตอเรีย แวนเดอร์บิลต์ ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มแขกผู้มีอำนาจ เธออยู่ในชุดราตรีสีแดงเพลิงจาก Valentino ขับเน้นรูปร่างที่สง่างาม สร้อยไข่มุกเรียงตัวสวยรอบลำคอของเธอ แม้จะยิ้มอย่างนุ่มนวล ท่าทีของเธอสงบเสงี่ยมราวกับหญิงผู้สูงศักดิ์ แต่ดวงตาของเธอกลับเต็มไปด้วยแรงกดดัน
ข้างกายเธอคือ โรเบิร์ต สแตนฟอร์ด สามีนักการเมืองของเธอ ชายวัย 50 ปีในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม เขาส่งยิ้มกว้างให้ผู้คนที่เดินผ่าน แต่เมื่อไม่มีใครมอง เขากระซิบเสียงแข็งใส่ภรรยา
“ฉันบอกให้เธออยู่ห่างจากนักข่าวพวกนั้นไม่ใช่หรือ?”
วิคตอเรียหัวเราะเบา ๆ พลางจิบแชมเปญ “ฉันเป็นแวนเดอร์บิลต์ ฉันไม่ต้องหลบใครทั้งนั้น”
โรเบิร์ตหันมายิ้มให้แขกที่เดินผ่านก่อนจะกระซิบตอบกลับ “ถ้าเธอยังคิดจะเล่นเกมนี้ต่อไป เธอจะต้องเลือกฝั่งให้ดี”
วิคตอเรียหันไปสบตาเขา “และถ้าฉันเลือกผิดล่ะ?”
โรเบิร์ตโน้มตัวเข้ามาใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ถ้าเธอเลือกผิด เธอจะเป็นคนเดียวที่ต้องรับผิดชอบ”
ทั้งคู่ยิ้มให้กันเหมือนคู่รักที่สมบูรณ์แบบ ก่อนจะหันไปทางอื่น ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เจมี่ แวนเดอร์บิลต์ ยืนอยู่มุมห้องด้วยสีหน้าที่บ่งบอกชัดเจนว่าเขาไม่ได้อยากมา เขาสวมสูทสีเทาคลาสสิก ไม่ได้สนใจปรับเนกไทให้เรียบร้อยเหมือนพี่ชายคนโต มือหนึ่งถือแก้วไวน์ อีกมือหนึ่งซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกง
เขาไม่ได้สนใจบทสนทนาทางธุรกิจ หรือเกมการเมืองที่เกิดขึ้นในห้องนี้ ดวงตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย
“น่าเบื่อ...” เขาพึมพำกับตัวเอง
เขาเดินไปที่มุมห้อง คว้าไวน์แก้วที่สองจากบริกร ก่อนจะเอนตัวพิงกำแพงอย่างไม่ใส่ใจ
ดร.วินเซนต์ ฮาร์เปอร์ – สัตวแพทย์ผู้อ่อนโยน
ไม่ไกลจากเวที ดร.วินเซนต์ ฮาร์เปอร์ ยืนเงียบ ๆ มองเพชรในแท่นแสดงด้วยสายตาครุ่นคิด
เขาสวมสูทสีดำเรียบหรู เสื้อเชิ้ตขาวสะอาด แต่ไม่มีเนกไทเหมือนแขกคนอื่น ๆ ท่าทางของเขาสุภาพและสงบ เส้นผมสีน้ำตาลเข้มถูกหวีอย่างเรียบร้อย แว่นกรอบบางสะท้อนแสงไฟในห้อง
เขาส่งยิ้มให้กับแขกที่เดินผ่าน บางคนจำเขาได้ว่าเป็นสัตวแพทย์ประจำคฤหาสน์ของแวนเดอร์บิลต์ และมักเข้ามาถามไถ่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงของพวกเขา
“คืนนี้จะเป็นค่ำคืนที่ไม่มีใครลืมได้ลง” ลอว์เรนซ์พูดกับหนึ่งในนักข่าวที่เข้ามาสัมภาษณ์
การเปิดตัวงานเลี้ยง – ภายในคฤหาสน์
20:00 น.
แขกทุกคนถูกเชิญเข้ามาภายในคฤหาสน์ ห้องจัดเลี้ยงหลัก ถูกเนรมิตให้เป็นดินแดนแห่งความหรูหรา เพดานสูงประดับด้วยโคมไฟแชนเดอเลียร์คริสตัลยาวกว่า 10 เมตร ผนังด้านข้างตกแต่งด้วยกระจกเงาสะท้อนแสงไฟ สร้างบรรยากาศราวกับอยู่ในพระราชวัง
โต๊ะรับรองแต่ละตัวถูกคลุมด้วยผ้ากำมะหยี่สีทอง และจัดแต่งด้วยแจกันดอกลิลลี่สีขาว แชมเปญที่ดีที่สุดจากฝรั่งเศสถูกเสิร์ฟอย่างต่อเนื่อง
พิธีกรเปิดงาน & การเผยโฉมเพชร
เมื่อถึงเวลาสำคัญ พิธีกรหญิงในชุดราตรีหรูหราก้าวขึ้นบนเวทีขนาดใหญ่ที่จัดเตรียมไว้ตรงกลางห้อง
“ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี” เสียงของเธอดังก้องไปทั่วห้อง ทุกสายตาจับจ้องไปที่เธอ “ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนพิเศษที่เราจะได้เป็นสักขีพยานของความงามที่หาได้ยากที่สุด”
“เพชรที่ถูกขนานนามว่าเป็น ‘แสงอาทิตย์แห่งแอฟริกา’...” เธอหยุดเว้นช่วง “The Golden Serengeti”
เสียงปรบมือดังขึ้น ทันใดนั้น ไฟในห้องค่อย ๆ หรี่ลง เหลือเพียงแสงสีทองอ่อน ๆ ที่ส่องลงมายังแท่นกลางห้อง
แท่นแก้วนิรภัยเริ่มเปิดออก
และที่นั่น...
“The Golden Serengeti” ส่องประกายอยู่ภายใน
เพชรเม็ดงามขนาดใหญ่สะท้อนแสงจากทุกมุม เสียงฮือฮาของแขกดังขึ้น หลายคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพขณะที่ดวงตาของพวกเขาจับจ้องอยู่ที่อัญมณีหายาก
ลอว์เรนซ์ แวนเดอร์บิลต์ ก้าวขึ้นบนเวที
เขายิ้มกว้าง ขณะที่มองไปรอบห้อง
“นี่คือความภาคภูมิใจของฉัน” เสียงของเขาหนักแน่น “มันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ ความมั่งคั่ง และสิ่งที่หายากที่สุดในโลก... และในค่ำคืนนี้ มันเป็นของฉัน”
เสียงปรบมือดังสนั่น แขกหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย บางคนกระซิบคุยกันถึงความงามของเพชร บางคนสงสัยว่าความปลอดภัยของมันจะสูงแค่ไหน
- Writer
