Lies of Yesterday

Kabanata Pito

#LOYChapter07

Pagkagising ko ramdam ko ang p*******t ng sentido ko. Siguro dahil madaling araw na naman akong nakatulog kagabi, mabuti na lang at tahimik akong naihatid nina Zandro at JP kagabi. Hindi na ako nagtanong pa non kay Zandro dahil alam ko na naman na iwas kong sumagot ito. Ewan ko ba don, mukhang sanay na siya sa ganoong sitwasyon. Katatapos ko lang kausapin si Trixie sa phone, ang gaga parang tanga kung makatawa sa mga pinagki-kwento sa kaniya.

Nakwento ko kasi yung mga nangyari sa'kin tungkol kina Lian at Zandro. Sabi niya...Jowain ko raw yung isa o kahit yung dalawa raw dahil gwapo naman daw at ma-pera raw. Loka-loka talaga ang babaeng 'yon, basta gwapo at pera ang pinag-uusapan subrang bastos ng bibig. Maiksi lang yung naging pag-uusap namin dahil nasa beach resort daw sila at may kailangan pang-puntahan na club kaya nagpaalam agad siya.

Pasado alas otso pa lang ng umaga kaya may oras pa ako para makapaghanda pagpasok sa trabaho. Linggo naman bukas kaya makakapag-pahinga ako buong araw.

...

Patayo na sana ako nang makita kong tumatawag si Jason kaya sinagot ko ito. Kapatid kong sunod sa'kin sa bilang.

" ? ?" wika ko sa phone.

" ... ' ℎℎ ...ℎ ℎ ℎ ...ℎℎℎℎ, ℎ ℎ."

Nagpakawala akong nang malalim na hininga. Oo nga pala, malapit na ang September...ilang araw na lang...tatanda na naman ang edad ko.

" ... ℎ. ? ?"

Nung huli naming pag-uusap naririnig ko siyang umuubo pero hindi namam daw malubha pero kahit na, nag-aalala pa rin ako ng subra.

" ... , ' ... ℎ ."

Nakahinga ako ng maluwag.

" -... . ℎ... ...- ... ...ℎ -- ℎ ! ... ."

Narinig ko ang malakas nitong pagtawa sa kabilang linya. Medyo...habulin pa naman ng 'yon kapatid ko na 'to. Bakit ba kasi siya lang ang biniyayaan ng na itsura, hindi naman ganoon ka perfect dahil wala naman talagang perpektong tao sa mundo...pero ibang-iba talaga ang itsura niya kumpara sa'min tatlo.

Minsan nga...tinutukso 'yon na anak daw sa labas ni Inay. Ang puti kasi at ang tanggad. Sabi Inay, pinaglahi raw si Jason sa gatas at sa walang sama ng loob, so...kami pinaglihi sa kape at sa sama ng loob ganoon?!

May mga binilin pa ako kay Jason bago ko binaba yung cellphone. Matino naman ang kapatid ko na'yon kaya may tiwala pa rin ako na hindi siya gagawa ng kababalaghan. Hindi ko naman makausap si Inay dahil nagpapahinga na sa kwarto. Ayos lang sa'kin ang magpagod sa trabaho basta magiging maayos ang pamilya ko, lalo na si Inay. Kailangan ko pa talaga ng isang racket para mas madaming pera sana ang maipadala ko sa pamilya ko kaya lang, linggo na lang nga ang bakante ko. Grabe naman kung pati Linggo mag-ta-trabaho pa ako...E...di na ang labas ko non...mas lalong kawawa ang pamilua ko kung wala na ako.

.

Pagkatapos kong kumain at maligo, lumabas na agad ako dahil nga baka maabutan ako ng traffic sa kalye. Minsan kasi hindi maiwasan ang engkwentro sa kalye na nagiging dahilan ng traffic. Pagkalabas ko sa condo, sakto namang bumukas yung pinto ng condo ni Lian. Namilog ang mata ko ng makita ang isang

batang babaeng medyo may hawig sa mukha ni Lian. Hindi kaya siya yung Lexi na tinutukoy niyang kapatid?

Mestisa... matangkad at mala-dyosa ang mukha, grabe na talaga! E..di sa kanila na ang lahat! Pamilyang mapalad talaga sila. Sana lahat talaga... Biniyayaan ng magandang itsura.

"Morning," bati ko sa kaniya nung magtama ang mata namin sabay kaway.

Ngumiti naman ito. Wow ah...hindi siya mataray?! Siguro kung hindi ako nagkakamali mga nasa 15 pababa ang edad niya. Sana hindi nga siya masungit gaya ni Lian.

"Krung..." naibaling ang tingin niya sa lumabas na aso. Ang cute talaga ni Krung. Hinintay kong lumabas si Lian pero wala pa rin ito. Nagulat ako ng lumapit sa'kin yung aso at tumahol. Nakikilala niya kaya ako? Tumingin muna ako sa batang babae para kuhanin ang kaniyang pagsang-ayon. Ngumiti na man ito at tumango. Nakangiti akong lumuhod para himasin ko ang balahibo ni Krung na subrang bango...mas mabango pa ata ang shampoo nito kaysa sa'kin.

Ang cute talaga nito ni Krung...talagang mamahalin ang balahibo niya. Ang sarap niya sigurong alagaan. At ang sarap yakapin.

"Hi Krung...Belated Happy birthday, hindi kita nabati nung nakaraan ah, pasensya na, huli na akong dumating." sabi ko habang patuloy na hinihimas ang balahibo nito. Tumahol-tahol naman ito at parang naiintindihan ang sinasabi ko.

"So...your ate Jaz?" napaangat ang tingin ko sa batang babae. Tumayo ako.

"Kilala mo ako?" pagtataka kong tanong. Ngumiti naman ito.

... . Tangkad e.

"Yeah. Btw I'm Lexi, youngest sibling ni Lian." pakilala nito sabay lahad ng kanang kamay niya. Nakangiti ko itong inaabot at nakipag-kamay sa kaniya ng ilang minuto.

! ! - ...

"The last time kasi na pumunta ako dito nung birthday ni Krung, kuya Lian told me na may isa pa kaming hinihintay na guest, , ... so...ikaw pala 'yon?"

Biglang namilog ang mga mata ko sa sinabi niya...Naku naman...nahiya tuloy ako... Hinihintay pala talaga nila ako non...Sayang naman... Mukha pa namang mabait 'to si Lexi.

Ngumiti ako. Mabuti na lang ℎ, hindi ako mahihirap sumagot sa kaniya.

...

"Oo nga e...pasensya ka na, marami kasi akong ginagawa non kaya hindi ako nakapunta agad, huli na nung dumating ako, nakaalis na kayo ni krung."

"Ahmm...so...your saying, you came here that night?" hindi makapaniwala niyang tanong.

Tumango ako. May ngiting gumuhit sa labi niya at pasimpleng napangiti. Hala siya! Baka iba yung pagkakaintindi niya sa sinabi ko. Huwag niyang sabihin na nag-ge-green minded siya sa lagay na niyan?! Naku naman...

"Lex...mom called me, we nee--."

Sabay kaming napalingon ni Lexi kay Lian na kakalabas lang din. Hindi naman ito nagulat nang makita niya ako. "Hello," bati ko kay Lian habang nakangiti. Pinasadahan lang niya ako ng tingin at parang initsapwera yung pagbati ko at agad din ibinaling ang tingin kay Lexi.

"Kuya...ito pala si ate Jaz," biglang sabi ni Lexi.

Tumingin ulit sa'kin si Lian.

"Yeah... We need to go in a hospital," sabi nito kay Lexi na ikikunot ang noo nito. Ni hindi man lang pinansin yung sinabi ng kapatid niya. "Okey...but before that, eat muna tayo kuya, gutom na ako e."

Nag-isip pa si Lian bago tumango kaya ngumiti na ulit si Lexi, ang bait niya namang kuya pero masungit nga lang. Kinuha muna nito si Krung at ipinasok na sa condo na parang hangin pa rin ako sa paligid. Grabe naman siya... Okey naman kami nung nakaraan, ano kaya ang nakain non at parang galit na naman na hindi ko maintndihan kung bakit?! Hindi na kami nakapag-usap ni Lexi dahil nga mukhang nagmamadali si Lian.

Nakasunod lang ako sa kanila hanggang sa makaabot kami sa lobby. Kumaway pa ako kay Lexi nung maghiwalay na kaming daan pero bigla itong nagsalita.

"Ate Jaz, where are you going?" tanong nito. Tumingin muna ako kay Lian na abala na rin sa paglagay ng gamit sa itim niyang tsikot.

"Sa trabaho," sagot ko.

"Ah...wala kang car?"

Nagulat ako sa tanong niya, ang daldal niya naman na bata. Porket ba nakatira sa condo mayaman na? Ngumiti na lang ako.

"Wala e."

Kumunot ang noo nito.

"Lexi, let's go." sabat naman ni Lian.

"Saan ka sasakay?" tanong niya ulit at hindi pinansin si Lian na nasa loob na ng sasakyan.

Bumuntong-hininga ako.

"Sa jeep, sige na, sakay ka na, hinihintay ka na ng kuya mo." sabi ko sabay turo sa sasakyan nilang mamahalin!

"Kuya...wala raw sasakyan si Ate Jaz, sabay na lang natin siya."

Namilog ang mata ko sa sinabi ni Lexi kay Lian. Bakit ba ang kulit niyang bata. Tumingin ako kay Lian na parang hindi pabor sa sinabi ni Lexi. Kaya nagsalita na ako.

"Huwag na Lexi...mag-je-jeep na lang ako." pagtanggi ko. Ayoko naman sumakay kung ganyan ang mukha ng driver... nakabusangot! Nakakahiya naman.

Tatalikod na sana ako ng magsalita si Lian.

"...!"

Hala siya!

Mabilis akong napatingin sa gawi niya na halatang napilitan sa sinabi, nag-ta-talon naman si Lexi habang nakalapad ang ngiti sa'kin.

Bumuntong-hininga ako.

"Oh..ate Jaz, okey na raw." masayang sabi sa'kin ni Lexi at nag-thumbs up pa. Pakiramdam ko super close na kaming dalawa. Bakit ba ang gaan ng loob niya sa'kin, kabaliktaran naman kay Lian na kunti na lang sasabihan niya ako ng ' '.

Wala na rin akong nagawa dahil hinatak na ako ni Lexi papasok sa sasakyan, tatabi sana ako sa kaniya sa likod pero pinilit niya akong maupo sa unahan kung saan katabi ni Lian.

ℎ ?! ℎ , . .

Grabe...subrang ganda at bango ng sasakyan niya...amoy pabango ni Mr. Sungit at ang lamig grabe, mabuti nalang may dalang jacket ako lagi.

"Wear that," napatingin ako kay Lian.

"Huh?"

Kumunot ang noo nito.

"I said wear that," kunot noo niyang tinuro sa'kin ang seatbelt. Napatango na lang ako sa subrang hiya ko. Bakit ba kasi nakaka-distract an aura niya?! Para kasi akong nagagayuma kapag nagsasalita siya, yung tipong nasa ibang planeta ka na sa subrang ganda ng tanawin.

Ganoon 'yun!

Akala ko magiging maingay sa loob ng sasakyan dahil sa kadaldalan ni Lexi pero buti na lang abala ito sa kakanuod ng kung ano sa cellphone niya habang naka-earphone. Hindi naman ako komportable sa kinauupuan ko dahil mukhang walang balak magsalita ang katabi ko. Simula nung umandar ang tsikot niya...wala nang salita ang lumabas sa bibig niya.

Inilabas ko na lang yung cellphone kong basag na basag na pero nagagamit pa rin kahit papaano.

:

.

Kumunot ang noo ko ng mabasa 'yun. Mabilis akong nag-reply sa kaniya, mabuti na lang ay hindi pa expire yung load ko.

:

?

:

...! ℎ ℎ .

Huh?! Mabilis akong napatapik ng bibig dahil muntik na akong tumawa ng malakas sa reply niya. Bahagyang napatingin sa'kin si Lian pero hindi ko na lang ito pinansin at muli kong itinuon ang tingin sa cellphone.

:

ℎℎℎ. ! . ℎ , ! ℎℎℎℎ.

:

! ', , , ℎ ℎℎ !! -... !

Ngumiti ako.

:

! Panigurado... ℎ ' ℎℎℎℎ.. ! ! ℎℎℎ.

Pagkatapos non, itinago ko na ulit yung cellphone sa bag ko. Alam ko na naman na hindi magpapatalo ang Gaga na 'yun dahil palaban 'yun grabe! Siya kaya ang Victor Magtanggol ko ning high school kami kaya sanay sa riot 'yun. Never pa 'yun, nagpatalo!

Ibinaling ko ang tingin sa likod pero nanunuod pa rin si Lexi sa cellphone niya, si mr. sungit naman, ayon! nakapokus lang sa daan. Na walang balak magsalita.

Automatikong napatingin ako sa kaniya ng biglang tumunog ang phone niya, hindi ko sinasadyang mapatingin doon kaya nakita ko kung sino ang tumatawag. Si Lhira, kumunot ang noo ni Lian at hinayaan lang na matapos yung tunog ng tawag. Ilang segundo lang ang nakalipas nang tumunog ulit ito, alam kong si Lhira ulit iyon dahil hinayaan ulit niyang matapos yung tawag hanggang sa inoff niya ng tuluyan ang phone.

Tahimik lang ako hanggang sa makaabot sa Restaurant dahil mukhang nabadtrip lalo si Lian. Ewan ko kung bakit? Siguro dahil kay Lhira dahil halata naman kung gaano nag-iba ang mukha niya nung tumatawag si Lhira. Hindi na rin ako nakapagpaalam kay Lexi dahil busy pa rin ito sa phone, si sungit naman, walang sagot sa 'pasalamat mood' ko.

Problema non? Love problem ata.

Nawa'y lahat may love problem. Lol!