Lara's revenge Episode 10.

1674 Words
“ A-ayos ka lang ba?” nauutal na tanong ni Marco, nang maitayo siya nito. " Oo, ayos lang salamat," naiilang n'yang sabi. Hinawakan nito ang kanyang kamay “ Halika may ipapakita ako sa’yo,” sabi nito sabay hila sa kanya. Gusto niyang bawiin ang kamay mula sa pagkahawak ng binata pero hindi niya nagawa, tila ba nay sarili itong buhay, na nagkusa humawak din sa kamay ni Marco, kaya nagpa tianod na lamang siya. Hindi niya mapigil ang sarili mamangha sa kanyang nakita ng dalhin siya nito sa Batis. Tumambad ang kulay green na tubig mula sa batis. Buong buhay niya ay inakala niya sa tv lang mapapanood ang ganitong klaseng ganda ng lugar na nasa harapan niya ngayon. "Kapag gusto kong mapag-isa dito ako nagpupunta,”sabi ng binata na naglakad palusong sa tubig. Sumunod siyang naglakad rito." Mukhang secret place mo ito, in short special sa'yo? Ang swerte ko naman naisama mo rito dahil subrang ganda talaga dito Marco," seryuso n'yang sabi. Humarap ito sa kanya, malambing ang mga mata naka titig sa kanya." Masaya akong ibahagi ito sa'yo Lara, kasi special ka at hindi ako magsasawa sabihin iyon sa'yo dahil mahal kita." Hindi niya mapigil ang sarili mapa ngiti sa sinabi nito “ Kaya mo ba ako dinala rito para dito kita sagutin?” natatawa niyang tanong. Napa ngiti na rin ito. ” Para romantic ang panliligaw ko sayo. Matagal-tagal na din naman ako nanliligaw sa'yo baka pwedi muna akong sagutin?” nangungusap ang mga mata nito na nakikipag titigan sa kanya. “ Mahal na mahal kita Lara, kung gusto mo pakasalan na kita para hindi mo iisipin na niluluko lang kita." Seryuso, pa rin ang mukha nito. Hindi niya alam kung nagbibiro lang ba ito or seryuso ito sa sinasabi, gusto niyang matawa. " Kasal agad? Hindi pa nga kita sinasagot," dinaan niya sa biro ang pagka ilang sa bawat titig nito sa kanya " Ang lakas ng tama mo sa puso ko Lara, kung sasagutin mo lang ako, hindi ko hahayaan na may umagaw sa'yo mula sa'kin kaya itatali na kita sa paraan ng pagpapakasal. Masiguro ko lang na sa'kin ka,” sabi nito na halos hindi na kumukurap. Natigilan siya at sinusuri niya ng maigi ang mukha kung seryuso ba ito, pero mukhang seryuso ito sa mga pinagsasabi ” Hindi ba ito ang gusto mo Lara, ang paibigin siya?” naitanong niya sasarili. “ Paano kung isa lang itong patibong?” kuntra ng isipan niya. “ Well! Lara, you know how to play the games, unless kung natamaan kana rin sa kanya,” nagtatalo isipan at damdamin niya. “You're playing with fire Lara!” ang sigaw ni Cheska, ang nagpabalik sa kanya sa katinuan. Naalala niya ang unang reaction ng kaibigan ng sabihin niya rito ang plano niya para kay Marco. “ Hindi ako nagpunta rito to love him, I came for revenge!” sigaw ng kanyang kalooban. “ Lara, please bigyan mo sana ako ng chance, na maka pasok sa puso mo,” pukaw ni Marco, sa kanyang pag-iisip. Ngumiti siya at malambing ang kanyang mga mata tinitigan ito." Ang dali mo naman ma in love sa'kin." “ Dahil hindi ka mahirap ibigin Lara, please just let me love you,” nagsusumamo ang boses nito. “Siguro, kung wala ka lang nagawang kasalanan sa akin, malamang naniniwala na ako sa mga sinabi mo,” gusto niyang sabihin pero pinigilan niya ang sarili. “ Naku, baka sinasabi mo lang 'yan para sagutin kita, pero kapag tayo na paiiyakin mo lang din pala ako.” Humakbang siya sa unahan nito. Naramdaman niyang sumunod ito sa kanya at huminto sa kanyang likuran. “ Hindi naman ako marunong manakit ng babae.” “ Sinungaling! Hindi mo makuhang manakit pero nagawa mo akong gahasain kasama ng mga kaibigan mo” sigaw ng kanyang isipan. Naglakad ito papunta sa harapan niya “ Kapag binigyan mo ako ng pagkakataon, papatunayan ko sa'yo na totoo ang mga sinasabi ko.” Tinignan niya ito. “ Alam mo kayong mga lalaki matatamis kayong magsalita, 'yong binibitawan n'yong mga pangako, hanggang sa dulo lang ng dila niyo,” hindi niya inalis ang tingin sa mata nito. “ Ang sakit naman nu'n!” sabi nitonh humawak sa dibdib. “ Kaya gustong gusto kita dahil sa pagiging straight to the point mo Lara,” sabi nito. Hindi niya ito sinagot ibinaling niya ang tingin sa tubig. Naramdaman niya ang paghawak nito sa baba niya at bahagya nitong inangat. " Please? Sagutin muna ako, tayo na?" nangungusap ang mga mata nito. Napa ngiti siya." Sige na nga! makulit ka rin eh, sinasagot na kita." Nayakap siya nito sa tuwa” Not so fast mr. Martinez, kakasagot ko lang sa'yo, nag take advantage kana,” aniya. Natigilan ito sa kanyang sinabi, at napa kalas ng yakap sa kanya. Agad n'ya rin na realised ang huli niyang sinabi, baka na offend niya ito. “ Biro lang, payakap nga!” natatawa niyang sabi at nagkusa na siyang niyakap ito. Naramdaman niya ang pagyakap nito ng mahigpit sa kanya, lihim siyang napa ngiti. “Isa-isahin ko kayo, matapos kitang mapa bagsak, isusunod ko ang mga kaibigan mo,” bulong niya sa sarili. Napa kalas siya ng yakap rito ng biglang bumuhos ang malakas na ulan, napa ngiti siyang napa tingala sa kawalan at hinayaan ang ulan bumagsak sa kanyang mukha. Muli siyang napa tingin sa binata na mariin nakatitig sa kanya. Walang pasabi-sabi na kinulong ng dalawang palad nito ang kanyang mukha. " I love you," sabi nitong inilapit ang mukha sa mukha niya. Napa pikit siya ng dumampi ang labi nito sa labi niya. Napayakap siya sa baywang nito at hindi na pigilan ang sarili gantihan ang bawat halik nito. Naging mapusok ang mga halik ni Marco, sa kanya. Marco, is a really good kisser, pinapainit nito ang kanyang katawan. Napa ungol siya ng ipasok ng binata ang palad sa loob ng kanyang blousa. “ I want you,” pabulong nitong sabi at muling inangkin ang mga labi niya. Tuluyan na siyang nagpalunod sa mga halik ng binata na tila ba nakalimutan na niya ang kanyang tunay na pakay kay Marco. Hindi niya makuhang tumutol ng dahan-dahan siya nitong ihiga sa gilid ng batis. At mabilis itong pumaibabaw sa kanya na muling inangkin nito ang labi niya. Marahan nitong tinaas ang dalawa niyang kamay at bumaba ang halik nito sa kanyang leeg. Bigla niyang naalala ang mukha ng lalaki nakapa-ibabaw sa kanya noon. " H'wag!" aniya at malakas na itinulak si Marco, palayo sa kanya. Natigilan ito sa kanyang ginawa, nakita niya sa mukha nito ang pagtataka. “ I'm sorry, pwedi bang bumalik na tayo sa bahay?" pakiusap niya sa natigilan na binata. " I'm s-sorry kung naging mapusok ako," hinging umanhin nito ng mahimasmasan. " It's alright." Pilit ang kanyang ngiti ng tulungan siya nitong maitayo. Magka holding hands silang bumalik sa rest house. “ Lara, what had happened down there, I hope hindi mo mamasamain, na dala lang ako sa naramdaman ko," sabi nito ng matapat sila sa kanyang silid. Binuksan niya ang pintuan, saka niya ito nilingon, nakita niya ang pag-alala sa mukha nito na baka nagalit siya. Humakbang siya palapit rito at nilapat niya ang dalawang palad sa dibdib ni Marco, marahan niyang hinagod pataas at pababa ang dibdib nito papunta sa tiyan saka niya ipinupulupot ang kamay sa leeg ng binata. " H'wag mo nang isipin 'yon," sabi at siniil niya ito ng halik bago pa maka sagot si Marco. Hindi pa siya nasiyahan sa paghalik, she put her tongue in na halos mawala na sa katinuan ang binata sa ginagawa niya. Muli niyang pinaglakbay ang isang kamay sa dibdib nito papunta sa ibabang bahagi ng katawan ni Marco. Niyakap siya nito ng mahigpit dinig na dinig niya ang bawat paghinga nito. Hinagilap ng dalawa n'yang kamay ang pang-upo ni Marco, at pinisil-pisil niya iyon, habang magkalapat pa rin ang kanilang mga labi. Naramdaman niya ang matigas na bagay, na tumutusok sa kanyang puson. “ Nakakabaliw ka Lara," anas nito. Marahan niyang kinagat kagat ang pang ibabang labi nito, hindi nakaligtas sa kanyang pandinig ang pag-ungol nito. Naka ngiti siyang binitawan ang labi nito ni Marco, “ Maligo na ako,” sabi niya at mabilis na pumasok sa kanyang silid. Nilingon niya muna ito bago tuluyan sinara ang pintuan, nakita niya ang pagkamot ng binata sa ulo. Pakiramdam niya'y nagwagi siya sa kanyang plano, na paiibigin ito. MAAGA bumalik sa Maynila si Lara at Marco, kinabukasan. Agad na pumasok si Marco, sa opisina dahil sa may kinakailangan pa itong tatapusin na trabaho. Masigla nagtatrabaho si Marco, sa opisina, hindi maalis sa mukha niya ang saya na sa wakas ay sinagot na rin siya ni Lara. “ Hanip ang sigla ng mukha mo!” bungad sa kanya ni Anton, ng mapasukan siya nitong naka ngiti mag-isa. “ Bakit kayo naririto?” kunot noo n'yang tanong sa dalawang magkaibigan, na magkasunod na naglalakad palapit sa kanyang mesa. “ Kahapon pa nga kami nagpunta rito, ang sabi wala ka daw, out of town,” sabad ni Michael. “ Saan ka ba nagpunta at sino ba ang kasama mo para maging ganyan ka kasaya?” ani Anton. Napa sandal siya sa kanyang upuan, “ Mga tol kami na, officially kami na talaga," masaya n'yang sabi sa dalawa naka tunga-nga. " And I, think I’m going to marry her.” Hindi pa rin maalis ang mga ngiti sa kanyang labi. “Sino ba 'yang kaawa-awang babae?” curious na tanong ni Anton, sa kanya. “ Basta! makilala niyo rin siya pagdating ng panahon," aniya na ibinaling ang tingin sa mga papers nasa kanyang harapan. " Papuntahin mo kaya dito ng makilala namin, curious talaga kaming makita iyan eh," ani Michael. " Naku! delikado iyan baka aagawin 'yan ni Michael, alam mo naman manyak iyang g*g* na 'yan!" natatawang sabad ni Anton. " Mga luko kayo lubayan niyo na nga lang ako. Ano ba kasi ang sadya niyo rito?" nagtataka n'yang tanong kung bakit bigla na lang sumulpot ang mga kaibigan sa opisina.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD