01
His POV
It was a very cold night, so I decided to smoke. Kinuha ko ang pack ng cigarette sa loob ng jacket ko. Kumuha ako ng isang stick at binalik ang pakete. Inipit ko muna sa labi ko ang sigarilyo para kunin naman ang lighter ngunit hindi ko ito mahagilap. Wala sa jacket kaya naman sinubukan kong kapain sa bulsa ng pants ko. Napapikit ako sa irita nang hindi ko mahagilap ang lighter ko.
"f**k," I cussed.
Pinaglaruan ko na lamang ang sigarilyo sa bibig ko. My night was incomplete if I couldn't smoke. Inipit ko na ito sa dalawang daliri ko at balak na sanang itapon na lamang ngunit nabigla ako nang may sumulpot sa tabi ko at binuksan nito ang hawak na lighter saka itinapat sa sigarilyo na naiwan pa rin sa bibig ko para sindihan. Sinilip ko ang babae. She just smiled at me.
"I thought you might need some help," she said.
Nang kunin ko ang stick ng cigarette ay napatitig ako sa kaniya. Kung tama ang pagkakatanda ko, isa siya sa mga kaibigan na sinama ni Nicole nang magkayayaan kami magNight club. She's also the same person who keeps checking on me. Nahuhuli ko siyang nagnanakaw ng tingin sa akin habang nakaupo kami sa circular couch. Ang tagal ko ng nabubuhay ko mundo at hindi ako mangmang para hindi ma-gets kung anong ipinapahiwatig ng titig niya sa akin. She was clearly interested on me.
I smirked. "Thank you. Ikaw 'yung kaibigan ni Nicole, diba?" She nodded. "What's your name again? Wait, is your name Mine?"
"Huh?" Tumaas ang dalawang kilay niya sa pagtataka.
"Hindi ba? I thought you're Mine."
Nabigla pa siya ngunit napangiti rin naman siya nang maintindihan ang meaning sa sinabi ko. If only it wasn't so dark in here, I could see her cheeks turning bright red right now. Kailan ba ako pumalya sa mga ganito? Dalawang babae lang naman ang hindi nahulog sa alindog ko.
Binasa niya ang nanunuyong labi niya na may ngisi. "My name is Scarlett."
I brought the cigarette back to my mouth then inhaled and exhaled the smoke from it. "You know what, I've changed my mind. I don't need cigarettes anymore." I told her before tossing it to the ground and stepping on it to put out the fire.
"Why?" She asked curiously.
I turned my head to look at her. "'Cause I think your lips can satisfy me better than a cigarette."
She stayed standing next to me, staring at me. In an instant, she's no longer beside me, but on top of me, straddling my hips in the backseat of my car. I held her waist as she rode my d**k with her wet p***y.
"Ooh f**k, Traiden," she moaned. She's f*****g good at this. I watched our bodies unite as she kept slamming her womanhood against mine. Sinabayan ko na siya sa paggalaw na mas lalong nagpasarap sa ginagawa namin.
It was too dark outside, so it was impossible for us to be seen as we f****d. Wala rin naman katao tao sa paligid kaya hindi ako kinakabahan. I just hate it when her moan becomes louder. People might not see us, but they weren't deaf. In order to stop her from getting too much attention, I shut her mouth with a torrid kiss. Her moaning became softer as she pumped, moving in and out of me.
"I'm coming, baby." Mas binilisan ko na ang paggalaw para makalabas na. We were convulsing and had two more thrusts before I came. Napasandal na lamang ako sa upuan sa pagod habang siya ay bagsak ang katawan sa akin.
"You're so good," she commented breathlessly.
"I know." Hindi ko itinanggi because it was true. Sa dami kong nakaka-s*x, memorize ko na lahat ng compliments nila sa akin. Of course, hindi ko dapat sila biguin. I should give them the best s*x they deserve since it will be the first... and last. Maingat kong tinulak ang balikat niya para makita ang pagod niyang mukha. "Go get dress. Bumalik ka na sa loob. Baka hinahanap ka na."
"Can we just stay here? Or..." She seductively played her fingertips on my bare chest. "We can have round 2 in your house? What do you think?"
I smiled. "No," I said adamantly. "Thank you for your time, Scarlett." I tucked some strand of her hair behind her ear. "I had fun. And fun should only last once. Baka magsawa ka kapag paulit ulit na lang."
"No, hindi naman magsasawa—"
Tinulungan ko siyang umalis sa ibabaw ko dahilan para lumabas ang ari ko sa loob niya. Umupo naman siya sa tabi ko. "Magbihis ka na," utos ko sa kaniya.
She looked confused but I didn't bother. Tinanggal ko lamang ang condom sa akin at tinapon sa may maliit na basurahan dito sa kotse ko. I smelled the aftermath of s*x. I'll remind myself na maglinis sa loob ng kotse. Binalik ko sa pagkakataas ang boxer and pants ko at nagzipper na.
"Hindi ka na ba babalik sa loob?" Tanong niya.
"No. Uuwi na ko."
"Pwede sumama?" She asked.
I sighed heavily. "There's one thing you should know, baby," I reminded her. Sinuot ko na rin ang black sweater ko. "I never f****d the same woman twice. Once is enough. So never expect another round from me." I glanced at her and smiled sweetly. "Be contented. At least I gave you the s*x you've been waiting for since the first time you laid eyes on me." I brought my hand to her cheek and gently caressed it. "Thank you for a wonderful night, baby." I gave her one last smile before I nod my head towards the direction of the door next to her.
She was so disappointed. Her face says it all. But I don't care. She gets what she gets. I get what I want. Hindi naman siya lugi. She had s*x with Traiden Oliveros. She should be grateful that I gave her time to please her.
Nang makapagbihis na siya ay lumabas na siya ng kotse ko. Lumusot na lamang ako sa pagitan ng front seats para makaupo na sa driver seat. Binuksan ko na ang makina at pinaandar na ang kotse paalis ng Club. Sinilip ko ang rear-view mirror to watch her. She was just left there standing. Then my gaze went back to the front.
Flirt, then f**k. Ito ang naging takbo ng buhay ko ever since I've experienced two heartbreaks. The first one was very painful. She was my first love. Hindi na nga siya naging akin, tuluyan pa siyang kinuha sa amin. Dahil doon, I just decided to enjoy my life without falling in love. s*x all night with different women.
Then another woman came into my life. It felt real. Ngayon lang ako nagka-interesado ulit sa babae na hindi agad s*x ang pumasok sa isip ko. However, I got unlucky because she's already taken. Wala na akong pag-asa simula't sapol. Naisip ko baka hindi sa akin ang serious commitment. Wala namang napupunta sa akin. So I just stick to who I really am. I'll just stay as a f*****g sexy, hot pastry chef who can make a woman moan at night.
Flirt here. s*x there. f**k here. Moan everywhere. Mas maganda pa 'to kaysa maghangad ako na may darating sa akin na babae na para talaga sa akin. Iyong babae na inaakala ko ay para sa akin ay kinuha na ng isang lalaki, which happened to be my bestfriend. No third party involved. Sadyang siya lang ang minahal. I don't actually hate him. He deserves it. If I'm going to compare myself to him, he's on another level. That's why I praise him and also envy him. How could someone like him exist in this world? Dalawang babaeng nagustuhan ko ay napunta sa kaniya.
Iniisip ko tuloy kung anong kulang sa akin. Baka hindi lang talaga para sa akin ang pagiging seryoso sa relasyon. So here I am, ended up as a single man with zero interest in serious relationship, but has high s*x drive.
Minsan lang akong nakakatulog sa kama sa bahay. Kadalasan kasi ay nagigising ako sa kama sa isang hotel, katabi ng isang magandang babae. We were both naked under the comforter. Bago pa siya magising, iiwan ko na siya. I don't want any attachment. One night was enough. Sa oras na humabol pa, mas lalo lang akong lalayo. The more kasi na paulit ulit kaming nagkikita at paulit ulit na may nangyayari, I might lose. Ayokong dumating sa point na ako naman ang maging clingy at hahanap hanapin ang babae. Kaya kahit kailan, hindi ako nakikipag-s*x sa kanila ng higit pa sa isa.
I knew s*x would also put me in the biggest trap I didn't want to put myself in. Hirap na nga akong makaalis noong una, sa pangalawa kinaya pa, sa pangatlo... No! I'm f*****g traumatized kaya tama na.
Tumingin pa ako sa wall clock sa kwarto nang makalabas ako ng banyo after taking a bath. It was 7:25 in the evening. I was still wearing a towel around my waist with no clothes. Basa pa ang buhok ko kaya pinunasan ko iyon ng isa pang maliit na towel na hawak ko.
May event ako na pupuntahan ngayong 8pm. I was invited to the party of a famous solo artist. Kilala ko ang manager nito na si Steven since ka-batchmate ko rin at ako rin ang kinuha nilang partner when it comes to serving cake and pastries kapag mayroon silang event. They will have a big celebration tonight for the successful album launch, so Steven invited me.
Nakatingin ako sa repleksyon ko sa salamin nang masuot ko na ang bagong bili kong blazer. It was one of the expensive black blazers with gold lining on its edge. Not gonna lie, this clothes look good on me. Kinuha ko pa ang silver masquerade mask saka itinali ang strap nito palibot sa ulo ko. Napangisi ako nang makita ang kabuuan na hitsura ko. Why do I still look hot even with a mask on?
Tinanggal ko na lang ulit ito at dinala na pababa ng hagdan. Masquerade ang theme ng party nila since related daw sa theme ng album na ni-release. I mean I don't care. Kung pwede lang sana hindi umattend kaso nakakahiya kay Steven. Besides, baka makaisa pa ako roon.
Nang makasakay ng kotse ay tinabi ko muna ang maskara sa passenger seat. Pinaandar ko na ang sasakyan patungo sa destinasyon ko. Naabutan pa nga ako ng traffic. I was 20 minutes late nang makarating ako sa hotel kung saan gaganapin ang pagdaraos. Pinakita ko lang ang invitation card ko sa isa sa mga staff at naintindihan agad nila kung ano ang pinunta ko. Only VIP guests were invited. Sinuot ko muna ang mask bago buksan ng mismong staff ang pinto sa hall. I gave him a nod before I walked inside the hall.
Malumanay na musika agad ang sumalubong sa akin. Tingin ko ito siguro 'yung isa sa mga kanta sa album nung singer. Pansin ko pa ang mga sopistikadong mga suot ng mga taong narito. Black and silver masks ang mga pumapalibot sa akin. Ngiti at tango ang pinambabati ko sa mga nakakasalubong ko. Wala akong kilala sa kanila lalo na ngayon na bibig at mata lamang ang tangi kong nakikita sa kanila. I tried to find Steven since siya lang ang kakilala ko.
Where is that guy?
Sa kakahanap ko sa paligid ay nauhaw na lang ako. Saktong may dumaan naman na waiter at kumuha ako ng champagne sa dala nitong tray. I looked around again, hoping to see Steven.
Mayroong stage sa unahan at napansin kong may umakyat doon na lalaki. Naningkit pa ang mata ko para makita nang maayos ang suot 'to. It made me chuckle. We have the same design of blazer. What a coincidence. Sa gilid nito ay napansin ko ang pamilyar na buhok ng isa pang nakatayo roon. It must be Steven. Sa ayos pa lang ng buhok masasabi mong siya ang umubos ng stock ng hair wax sa store. Slick back na slick back ang buhok e. Iyong lalaki siguro na tumayo sa gitna habang nakaharap sa mic stand ay 'yung artist. Kung tama ang pagkakatanda ko, he's Andrei. Tatlong taon na ata siyang namamayagpag sa music industry. Yeah aaminin ko, he's good looking pero wala paring palag sa kagwapuhan ko.
Ang lahat ng atensyon ay napunta na sa kaniya nang simulan niyang i-tap ang microphone. Gumawa pa ito ng matinis na ingay nang mag-feedback. He apologized for that. It was a very long speech at pinilit kong hindi humikab. Karamihan sa mga bisita na rito, babae ang mas interesado na makinig sa sinasabi nung artista. Halos magkinangan ang mga mata nila habang pinapanood si Andrei. Kasabay ng pagkinang ay pagflash naman ng mga camera mula sa mga photographer na narito.
Nang matapos ang speech niya ay bumalik na ulit sa kaniya-kaniyang mundo ang mga bisita. Napapagod na ako tumayo kaya naman nagpunta na ako sa mesa. Pinagmasdan ko na lamang ang paligid habang nainom ng champagne. Sa mga bisitang narito, isa lang ang umagaw ng atensyon ko. Napaayos ako ng upo nang mapansing ang babaeng nakasuot na black dress at white mask papunta sa pwesto ni Andrei na kasalukuyang may kausap. I couldn't see her face but she really caught my attention. Ang lakas ng dating ng lakad niya. Tipong mapapalingon ka talaga.
Napangisi ako sa loob ko nang mabilis kong suriin ang suot nito. She was so sexy in her dress lalo na't backless ito at kitang kita ang kaputian at pagiging makinis niya. Hanggang lagpas balikat ang kulat itim nitong buhok. Sakto ang tangkad niya pero hindi ko sure lalo na't nakasuot siya ng heels. Nacurious tuloy ako kung anong hitsura niya. It was really hard to find out lalo na dahil sa mask. Palihim kong pinagmasdan ang hubog ng katawan niya. She has a nice body figure lalo na't manipis ang bewang niya. Holy... even her booty, hindi nagpapatalo.
Nang malapitan niya si Andrei, napansin kong nawala sa mood ang hitsura ni Andrei. Maganda ang pwesto ko para makita ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha nung lalaki. Naglakad 'yung Andrei paalis sa hall. Wala pang isang minuto nang sumunod naman ang sexy na babae sa direksyon kung saan nagpunta 'yung Andrei. I don't know pero mukhang hindi maganda ang tensyon na mayroon sa kanila. Ngunit hindi ko na lamang binigyan ng pansin. Iba na lang ang pinagkaabalahan ko. Naghanap ako ng pwedeng ma-target ngayong gabi. But it felt weird that I don't find anyone attractive, unlike the woman earlier. Pareho rin naman silang mga nakamask pero siya lang ang nag-iisang nakapukaw ng atensyon ko.
What if she'll be my next target? Let's see. If ever na makita ko ulit siya tonight, I'll use that as a sign to talk to her and flirt her. Napangisi ako. I have nothing to worry about flirting. Ang poproblemahin ko lang ay kung makikita ko ba ulit siya rito sa party ngayon na naglaho siya.
"Traiden."
Nilingon ko ang tumawag sa akin. Si Steven pala. Sa wakas, nagawa na rin niya akong mahanap. Kunot noo niya pa akong tinitigan lalo na nang matignan niya ako mula ulo hanggang paa.
"What the f**k are you wearing?" He furiously asked nang makaupo sa katapat kong upuan.
"Ah clothes?" Matinong sagot ko.
"Sa dami ng damit bakit iyan pa?" Mahina pero may diin niyang bulong.
"What do you mean?" Naalala ko ang suot ng alaga niya. "Oh you're referring to your artist. I mean, bakit parang kasalanan ko kung pareho kami ng damit?"
"That's a f*****g limited blazer, Traiden," sumbat nito.
I shrugged. "And I have enough money to buy it. So what's wrong?"
Gusto niyang mapikon pero hindi niya magawa. He knew I have nothing to feel sorry kung pareho kami ng damit ng alaga niya. As if naman sinadya ko. Like what he said, it was limited. Para namang inexpect ko na may kapareho nga ako e sa limited nga.
"I'll just tell him to change," sagot niya.
"What change?" Biglang sulpot na tanong ni Andrei.
Nakabalik na siya. Tumayo agad si Steven kaya naman napatayo rin ako. Hinanap ko ang babaeng kasama niya kanina ngunit wala naman ito sa paligid. Where was she? Bumagsak ang tingin ni Andrei sa akin. Gumuhit ang pagkadismaya sa mukha niya nang mapansin na magkapareho kami ng suot, but he successfully hit it behind his sweet smile. Though nahuli ko naman na.
"Hi. I'm Andrei," pakilala niya saka inilahad ang kamay sa akin.
Kinuha ko naman iyon saka nagpakilala rin. "Traiden."
"Oh wait. Siya 'yung nagprovide sa cake, right?" Tanong niya kay Steven.
Steven nodded. "Yes. He's one of the well-known pastry chefs."
"I see. Nice meeting you," pagbati niya.
"Nice meeting you, too." It was really our first time meeting each other. Kadalasan kasi ay si Steven ang kausap ko when it comes to transaction. "And also, congratulations on the success of your album."
Andrei smiled. "Thank you." Then he took a deep sigh. "Ah may nakalimutan din pala ako. Alis muna ako. Nice meeting you again, Traiden." Paalam niya saka naglakad na paalis sa akin.
Wala pa atang ilang segundo nang umalis siya ay may narinig kaming ingay hindi kalayuan sa direksyon namin. Nakita ko si Andrei na pinupunasan ang suot nitong blazer habang ang waiter sa harapan niya ay paulit ulit ang pagyuko, as if he's apologizing to him. Andrei just tapped his shoulder before he walked out of the scene. Bahagya lamang kumunot ang noo ko.
Naiinip na ako sa party na 'to lalo na't hindi ko na rin makita 'yung babae kanina. Siya lang naman ang dahilan kung bakit pa ako nag-stay sa lugar na 'to. Where the hell is she? Inangat ko ang sleeve ko para mabasa ang oras sa relo ko. Mag-iisang oras na akong naghihintay ngunit wala pa rin. Tumayo na nga ako para hagilapin siya but she's nowhere to be found.
Sumuko na lamang ako. Nagpaalam na lamang ako kay Steven. Nahuli ko pa ngang bumalik na si Andrei at iba na ang suot. Bumaba na ako at papunta na sana sa parking area ng hotel nang may biglang humawak sa tela ng sleeve ng suot kong blazer. Paglingon ko ay bumungad sa akin ang babae kanina. She's still wearing a mask. Bigla ko tuloy naalala na suot ko pa rin pala ang mask ko. Huhubarin ko na sana ngunit hindi ko na naituloy dahil sa ginawa niya. Hinawakan niya mismo ang kamay ko para pahintuin ako sa gagawin ko. Then she shook her head.
"Come with me," she muttered.
Shit. Target locked.