Love and War (OS#2)

Chapter 18

I felt so much tiredness because of what we did. Kahit gustuhin kong tumutol— hindi ng katawan ko. Para niya akong nahihipnotismo sa bawat haplos, at init na binibigay niya sa'kin.

I'm f*****g lost.

Paano ako makakawala kung umaabot na ako sa ganito? Tang-ina! malaking gulo na naman ito!

Pero— how can I survived? if hinayaan kong malunod ako sa mga ginagawa niya.

Matapos ang mainit na tagpo namin sa balsa. Ilang beses niya pa akong inangkin. Wala na ako sa matinong pag-iisip dahil sa pinaggagawa niya. Hinayaan ko lang siya. Lahat ng katas niya sumabog sa loob ko

Doon namuo ang takot sa puso ko— sa buong pagkatao ko. Hindi kami gumagamit ng kahit anong condom or contraceptives. Kaya madaming agam-agam sa puso ko ngayon. Paano na lang? Hindi possibleng mangyari iyon, dahil nasundan na.

Sumasabay sa pangamba ko ang panginginig ng katawan ko dahil sa lamig. Pansin ko nakatitig siya sakin. Ayokong salubungin ang mga titig niya dahil pakiramdam ko bibigay ako anumang oras. Kaya naman niyakap ko na lang ang sarili ko.

He helped me to wear two piece— hindi na ako tinamaan ng hiya kanina. Kaya hinayaan ko na lang siya sa mga gusto niya.

Naramdaman kong gumalaw ang balsang sinasakyan namin. Kaya naman napatingala ako sa kanya at pinupunta niya pala ito sa dulo. Pagkarating namin, binuhat niya ako at dinala ako sa may cottage.

Pinaupo niya ako at binalot niya ako ng tuwalya. Iba't ibang emosyon ang bumabalot sa buong katawan ko, at nararamdaman ko din ang p********e ko. Though, it was the second time, I still felt something— stretch inside me. Muli ako nitong binuhat paupo sa hita nito at pinasandal nito ang ko sa dibdib niya.

"Sorry for making you tired, Honey." malambing na tinig nito.

Natigilan ako dahil doon. Rinig ko ang malakas na kabog ng dibdib niya— but it won't bothered me.

Siniksik ko lamang ang sarili ko sa kanya. Gustong matawa sa mga pinaggagawa ko, gusto kong umiwas sa kahit anong gulo pero nilalapitan pa din ako.

"Are you tired, Honey?" muling usal nito sa'kin.

Napairap naman ako rito. "Nagtanong ka pa talaga." talagang may lakas siyang magtanong sa'kin ng ganoon.

He kissed my hair and rubbed it slowly. "Sorry, ang sarap mo kasi." saad nito. Parang nangigigil pa ito.

Ramdam ko naman ang pag-init ng pisngi ko dahil roon. Kaya siniksik ko lalo ang mukha ko dahil ayokong makita niya. f**k! Umakyak na ata sa mukha ko ang lahat ng dugo ko. Ito na naman ang puso ko— nagwawala na namn siya.

"K-kung ano ano sinasabi mo." angil ko rito. "Kaya siguro mo ko dinala dito para angkinin." deretsang saad ko rito. Posible! Hindi na nakakapagtaka!

Natawa ito. "Hindi naman. Pero inaakit po kasi ako lagi."

Kasalanan ko pa!

"Excuse me! Sabihin mo malibog ka lang." galit kong usal rito.

"Yeah! Yes, you are making me hardcore, Honey." deretsang saad nito sa'kin. Natampal naman ako sa dibdib nito.

"Manyak mo." sabi ko rito.

Tumawa lang ito sa'kin. Nanatili akong nakasandal sa dibdib niya dahil pakiramdam ko nakakuha ako ng pahinga. Nakayakap na ito sa'kin.

I was really comfortable rested in his chest. The beat of his heart sounds like music in my ears. The rhythm of affections that we shared made me feel something I wanted to avoid.

Hanggang kaylan tatagal ang ganitong bagay sa pagitan namin— nasasanay na ko.

Naging tahimik kami panandalian ang tunog lang na maririnig, ang tubig sa talon at t***k naming dalawa.

"Gusto mo bang bumalik na tayo sa mansyon." malumanay na usal nito.

Umiling naman ako rito. "Mamaya na-- sayang naman kung aalis na tayo. Hindi manlang na'tin nasulit ang maligo." paliwanag ko rito.

"Okay, rest for a while then." sabi nito.

Pinakalma ko ang sarili ko sa panlalambot. Nang makabawi ako ng kunting lakas, nag-aya na akong kumain para makapagswimming na ulit kami. Kung kanina sobrang lamig ng tubig, ngayon hindi na masyado dahil din sa sinag ng araw.

Ilang oras kaming nanatili doon. We didn't talk so, pero nakaalalay lang siya sa'kin. His little gestures give so much impact in my whole system. Nang makaramdam ako ng sobrang pagkapagod nag-aya na akong umuwi.

I almost slept in the car. Pero pigilan ko lang dahil basa ang buhok ko at maliligo pa ako ulit. I'm wearing his shirt right, and he covered the towel around my body.

When I'm done showering. Hindi ko maiwasan mapapikit habang pinatutuyo ko ang buhok ko. Kahit antok na antok kailangan kong patuyuin ang buhok ko.

"Honey, let me dry your hair." malambing na usal nito. Tumango na lamang ako.

Tumayo ito sa likudan ko. Inabot ko sa kanya ang blower na hawak ko. I didn't help not simply smile.

"Kasalanan mo 'to." reklamo ko sa kanya.

"Oo, Honey... Sorry for making you tired. Don't worry, next time I won't ask for more rounds." usal nito sa'kin.

Napairap naman ako. Natawa naman ito sa ginawa ko. "Heh! tumigil ka.. You didn't even use any protections. What if?" mahinang ko rito.

Huminto ito saglit and he kissed my hair. "Don't worry, I'm ready to take all the responsibilities, Honey." malumanay na usal nito.

His voice sounds so sincere. Kaya hindi maiwasan na bumilis ang t***k ng puso ko.

"P-paano si Saina?"deretsang saad ko rito.

Pinatay nito ang blower at marahan na inikot ang upuan ko. Hinarap ako sa kanya. Lumuhod ito sa harapan ko at mariin akong tinignan. He held my hands and kissed it. Hinawi niya ang mga takas kong buhok na tumatabing sa mukha ko at inipit ito sa likudan ng tenga ko.

"Saina is out of context.. Don't think about her." sabi nito sa'kin.

"I have questions." saad ko rito.

"Ano iyon?" he reached my cheeks and caressed it gently.

"B-bakit mo ako dinala rito talaga? Anong motibo mo?" sunod sunod tanong ko rito. Ngumiti ako rito.

"You didn't even remember." sabi nito. Umiling ako rito.

Ang naalala ko lang ay nagmakaawa akong isama niya na lang at hinalikan ko siya. After, wala na akong naalala sa mga nangyari.

"The only things I remembered, I asked you to take me at your house." sabi ko rito.

"You were devastated that time.. You look so stressed so I take you here. I'm very concerned about you-- I know how your sister treated you." sabi nito sa'kin.

Hindi ko maiwasan mapangiti. I didn't know--- he will notice that. I felt relief, kasi I know what his reason.

"Concern ka lang pala--- pero bakit may bembangan na kasama." saad ko rito.

Tumawa naman ito kaya hindi ko maiwasan hampasin siya. "I can't help, Honey.. I'm tempted whenever you are." deretsang saad nito.

Tinaasan ko siya ng kilay. "Manyak mo." saad ko rito. Jusko! Ang bibig niyang akala ko-- puro kamanyakan ay umiiral na. Magkaibigan nga sila ni Marcious.

"Sayo." sabi nito. Sinamaan ko siya ng tingin. Kitang kita niya sa salamin ang reaction ko. Pero nanatili lang siya sa ginagawa niya. Bagkus pinatingala niya ako at hinalikan ng marahan ang noo.

"Please, don't think I'm getting close to Saina or other things that could cause you to be hurt... Just wait for me to tell you everything. I'm just fixing everything." sabi nito sa'kin.

Hindi ko maiwasan mapatitig sa kanya. Naguguluhan ako sa mga sinasabi niya. Pero may parte sa puso ko na dapat magtiwala ako sa mga sinasabi niya.

"Should I trust?" deretsang saad ko rito.

Tumango ako rito. "Yes, just trust me.. This is all for you, Honey." sabi nito.

It is a thing that I could not explain clearly. But--- blasting some affections made me unsteady for awhile. Why would I do?

Binuhat ako nito, bridal style, at marahan akong hiniga sa kama. Kinumutan niya ako, at marahan na hinaplos ang pisngi nito.

Dahil sa maintinding antok, mabilis akong nakatulog. I'm felt safe and peace. Hindi ko alam--- kung anong pwedeng mangyari. Pero alam kong may mga bagay na hindi na'tin kalkulado.

Kinabukasan na ako nagising dahil siguro sa pagod. He didn't even bother me. Kaya naman matiwas ang naging tulog pero paggising ko nasa bisig niya na ako. Ilang minuto ko dins iyang tinitignan hanggang sa magising siya.

Umalis siya ulit pero babalik din siya mamayang gabi. Nagsimula akong magtaka kung saan siya nagpupunta at anong ginagawa niya. Naguguluhan ako sa dapat kong maramdaman.

Pero nilibang ko na lang ang sarili ko. Para kahit pa-paano ay mabaling ang atensyon ko sa mga bagay bagay.

"Mag-aani bukas ng dragon fruit, Ate. Gusto mong sumama?" usal ni Athalie habang nagkakape.

Nandito kami ngayong dalawa sa sala. Dito kamo nagpasya magkwentuhan dahil madalas puro sa kusina na lang kami.

"Sige, sasama ka ba?" mabilis itong tumango sa'kin.

"Oo naman, Ate." saad nito sa'kin.

I getting comfortable in his rancho. Iniisip ko nga! Ang hirap ng umalis rito, kasi naman ang sarap sa pakiramdam ng ambiance dito. Tapos---- ang sariwa ng hangin at walang din populated na to dito.

Ilang linggo na din ako rito. At sa hindi inaasahan may taong hindi ko akalain na tatawag sa'kin.

"Sierra! Hello!" seryosong usal nito.

"Yes? What do you need?" deretsang sagot ko rito.

"Where the hell are you, Sierra? Wala ka na bang balak umuwi. You have been staying to your friend house." anng tono ng boses nito ay galit na.

I rolled my eyes. Sounds concern! Parang ang cringe.

"Why do you care?" walang buhay kong usal rito.

"Sierra! Don't use that voice... Matagal na akong nagtitimpi sayo. Umuwi ka na." seryosong usal nito.

Natawa ako. Anong bang gusto niya? Para naman siyang--- totoo nag-aalala.

"Papa, hindi ba kayo masaya na wala na ako dyan. Tutal-- iyon naman ang matagal niyo ng gusto." sabi ko rito. I'm not getting emotional, dahil immune na ako sa mga ganyang paandar niya.

"Sierra. Tigilan mo iyan.. You should now need to go home." maawtoridad na usal nito.

"Stop bothering me." saad ko rito.

"Bothering? Huwag mo kong sagutin ng pabalang. Umuwi ka na." tunaas na ang boses nito.

"Papa, anong bang kailangan mo? Kasi kung wala papatayin ko na. At pwede tigilan mo iyang concern ka kunwari sa'kin." deretsang saad rito.

I heard his sigh. At natahimik ito sa sinabi ko. I ended up the call. I don't have enough energy to talk to him. Mag-aaway lang din naman kaming dalawa— kaya tama lang na iwasan ko siya.

Nawalan tuloy ako ng gana sa buong araw dahil sa nangyari. Naiinis ako habang iniisip iyong mga nangyari. Ayokong isipin na nag-aalala siya kasi hindi naman talaga.

Ginagawa niya lang iyon para kontrolin ako. Pero hindi ako tulad ng kapatid kong uhaw sa atensyon at inggetara. I'm doing something that— they cannot imagine I can.

"Hey, Honey." nagulat naman ako dahil sa marahan na paghalik sa balikat ko. Nakasandal kasi ako ngayon sa sliding door dito sa may veranda.

I didn't notice him. "H-hi. Kauuwi mo lang?" mahinang usal ko rito.

Wala akong panahon para lingunin siya. Nanatili akong nakasandal hanggang sa maramdaman kong pumulot ang braso nito sa bewang ko. At nakapatong ang baba nito sa balikat ko.

"Are you okay?" marahan naman ako tumango rito.

I'm so tired for the things— I've been through. Kahit nakakaramdam ako ng kapayapaan dito, may bagay akong hinahanap pa din.

"Talaga?" malambing na usal nito. f**k! couldn't even stop this feelings. Pero sobrang comfortable ako sa piling niya!

I closed my eyes, feel the moment and his warm. My heavy heart suddenly— fades away.

____________________________________

HAPPY READING kaWETness 💙