Love and War (OS#2)

I rolled my eyes on him. He always annoyed me. "If I go far away, would you miss me??" tanong sa'kin ni Marcious. "Mali iyong tanong." walang buhay kong sagot. I leaned my back at the swivel chair. His eyes became confused in what I've said. Bakit ba kasi siya nandito? Ang pagkakaalam ko may meeting siya ngayon. Pero nandito siya sa office ko nagtatanong ng walang kwentang bagay. "Mali?" takang usal nito. "Tanong mo dapat, magiging masaya ba ako kung aalis ka? Oo, magiging masaya ako." with a sarcastic tone. His lips locked together, and formed it so long. Kung inaakala niyang cute siya sa ganoon reaksyon niya, nagkakamali siya. Mukhang siyang janitor fish. "Ang sama mo naman sa'kin. Bakit hindi mo ako mamimiss? Ikaw din, mawawalan ka ng isang masarap at mabait na kaibigan." sounds disappointing. Umiiling-iling pa ito, na para bang hindi niya matanggap ang sagot ko. "Ang masama— binigyan kita ng bouquet ng may stand." hindi ko tuloy mainis sa kanya. Ang tahimik lang buhay ko kanina habang nagtatrabaho. Hanggang sa may asungot na dumating— imbes na ganahan akong magtrabaho. Hindi ko magawa dahil sa kanya. "Babe, don't be harsh on me." he held his chest, like his heart hurt. I got sighed. "You really want me to be harsh on you." seryosong usal ko rito. Napailing naman ito. "Umalis ka sa harapan ko. Hindi mo ba na kikita— I have a lot of things to do. Kaysa guluhin mo ko. Why don't you make yourself busy with your company?" seryosong usal ko rito. Naiinis na ako talaga sa kanya. Ang sarap niyang yakapin sa leeg hanggang sa magviolet siya jusko. "I don't want to. Ang boring doon— ang dami daming pinapipirmahan at business meeting na kailangan puntahan. Don't look at me like, I'm so annoying." pagmamakaawa nito sa'kin. He is f*****g puppy eyes on me. He really thought he is cute— f**k he is. "I do not care about your boredom. Lumayas ka sa harapan ko ngayon o sisirain ko kotse mo ngayon." bawat salita ay may diin. Napangiwi naman ito sa sinabi ko dahil doon mabilis siyang umalis sa harapan ko. Nakakainis siya! Dahil sa kanya na-distracted na naman ako sa mga bagay na dapat kong gawin. Susunod na inisin niya pa ako, tatakpan ko mukha niya ng unan ng magtino siya. Gusto ko tuloy butasin gulong ng motor niya. "Ma'am, kalma lang. Parang gusto mo ng sirain iyong bulaklak." biro sa'kin ni Syl. Natauhan naman ako dahil roon. "Sorry nakakainis lang kasi si Marcious." may diin ang pangalan ni Marcious. I heard his hard cough. "Ako nga dito." hinablot naman ni Syl sa'kin iyong ginagawa ko. Hindi na ako umalma, hinayaan ko na lang siyang gawin ang gusto niya. Lumayo na ako sa ginagawa niya, at nagtungo na ako sa loob ng office ko. I heard the chimes rings. Pero hindi na ako lumingon dahil wala akong gana. Binagsak ko lang ang katawan ko sa may mahabang sofa. "I'll kill you." Nagpunta ako sa may coffee shop para kahit pa-paano ay kumalma ako. I need a cup of coffee, to refresh my brain. "What's your order, Ma'am." masiglang bati sa'kin ng nasa counter. "Just a black coffee." usal ko rito. "Anything to add, Ma'am?" she said it politely. Umiling naman ako sa kanya. "What's your name, Ma'am?" "Sie." simpleng usal ko rito. "Ma'am, pwede po muna kayong umupo habang hinihintay ang order niyo. We will call your name after a minute." paliwanag nito sa'kin. Inabot ko na din ang payment ko para sa coffee. I followed her. Hindi na ko lumayo ng upuan. I'm sitting quietly while waiting for my order. Naging busy lang ako sa pagtingin ko sa mga social media ko. At bumungad sa'kin ang mga post ng hilaw kong kapatid. "For Se." saad ng nasa counter. Kaya mabilis akong tumayo at nilagay sa bag ko ang phone ko. Akmang kukunin ko ang coffee ko. Someone grabs it. "Hey, that's mine." my tone raised for a little bit. Hindi ito kumibo kaya tinignan ko ito. "This is not yours, Miss." walang buhay nitong usal. I fakely laugh. "Don't be stubborn, Mr. That's mine." inis kong usal rito. I don't care if he is f*****g damn handsome. Anong karapatan niyang kunin ang hindi sa kanya? Walang emosyon ang mga mata nitong nakatingin sa'kin. Pero sa paraan ng pagtitig niya para akong nanghihina. f**k! "Didn't you hear. I'm Sie." usal ko rito. "Are you only Se here?" sarkastikong usal nito. Natigilan naman ako dahil roon. At nagsimulang uminit ang ulo ko. Gusto ko siyang buhusan ng mainit na tubig sa mga oras ito. "Ma'am, sorry po. This is your coffee." natigilan naman ako sa biglaang pagsasalita ng nasa counter. I heard the man smirks. Nilingon ko ito at binigyan ng masamang tingin bago kunin ang kape. Pagkatapos umalis na din agad ako sa loob coffee shop. Anong kagagahan ang ginagawa ko? Pinagtitinginan tuloy kami kanina. Tang-ina! Akala ko mawawala na lahat ng inis ko sa katawan. Hindi pala. Kasi nadagdagan pa ng kahihiyan. Kaya imbes na gusto kong uminom ng kape. Binigay ko na lang iyon sa kasalubong kong babae. When I got home. Napansin ko naman busy si Nanay Selly. Kaya nilapitan ko siya. "Nanay." masigla kong usal sa kanya. Napalingon naman ito sa gawi ko. Mabilis ko siyang nilapitan at niyakap. "Ikaw talagang bata ka. Huwag mo nga akong yakapin at pawisan ako." umiling naman ako. "Hindi naman. Amoy baby nga ikaw." usal ko rito. Pinalo naman nito ang braso at natawa ako sa reaksyon niya. "Ikaw talagang bata ka. Bitaw na at madami pa kong dapat gawin." saad nito. Humiwalay ako ako ng pagkakayakap. "Bakit, Nay?" curious kong tanong rito. "Nagpahahanda ang Papa para hapunan mamaya." sabi nito. "Bakit may bisita ba mamaya?" usal ko sa kanya. "Oo, Anak.. Dadating ang mapapangasawa ng kapatid mo." hindi ko maiwasan mapakunot ng noo dahil sa sinabi niya. "Si Saina?" saad ko rito. Sino pa nga bang kapatid? Siya lang naman kapatid ko sa kasamaang palad. "Aba'y malamang, Anak. Ikaw talagang bata ka.." saad ni Nanay sa'kin. Napanguso ako rito. Naninigurado lang naman ako malay ko bang may ibang anak pa si Papa sa iba. "Nanay naman." para akong batang napagalitan. "Puro ka kasi kalokohan." saad nito sa'kin. Mas humaba ang nguso dahil roon, si Nanay naman hindi mabiro. "Sino naman po iyong malas na lalaki na iyon?" tanong ko rito. Natawa naman ito sa sinabi ko. "Anak, ang grabe ka naman sa kapatid mo. Hindi ko kilala, wala naman nabanggit ang Papa niyo sa'kin kanina. Ang bilin niya lang ay maghanda para sa darating na bisita. Pero dahil sa kadaldalan ng kapatid mo nabanggit niya na mapapangasawa niya nga ang darating." paliwanag nito sa'kin. Hindi ko maiwasan maawa sa lalaking magiging asawa nun. "Ang malas niya naman, pumili siya ng ikakasira ng buhay niya. Dapat pinag-iisipan ng lalaking iyon ang desisyon niya sa buhay." mahinang sagot ko naman sa sinabi ni Nanay. Pinalo naman niya ang braso ko. "Sierra, ikaw bata ka.." suway ni Nanay sa'kin. Natawa lamang ako sa kanya. At nagpaalam na ako magtutungo ako sa may kwarto. Habang paakyat ako sa hagdan, tanaw ko ang malapad niyang ngiti. Kaya hindi ko maiwasan mapangiwi dahil doon. Talaga naman! Sasabay pa siya ngayong araw. Wala na— sirang sira na talaga. "Why are you looking at me?" mataray na usal niya sa'kin. Napalitan ang masayang reaksyon nito ng masasamang tingin sa'kin. "Wala naman." walang buhay kong saad Napataas naman siya ng kilay na parang hindi siya naniniwala sa sagot ko. "Really? Or you are getting jealous because I'm happy right now." mayabang na usal nito sa'kin. Napailing naman ako rito. Hambog! Akala niya siguro kaselos-selos siya. Isip bata! "Come on, Saina. Walang kaselos-selos sa pagiging masaya mo." I said it with a bored tone. Her jaw dropped. Gusto ko tuloy tawanan siya, kasi ang epic ng reaksyon niya. Pero nakipagtitigan ito ng masaya. Naghintay ako ng masasakit na salita na pwede niyang sabihin ngayon. Pero nagsimula na siyang naglakad at binangga ang balikat ako. Childish as always! Napailing na lang ako habang naglalakad papalayo sa kanya. Hindi na siya nagkakaroon ng character development. Pagkarating ko sa loob ng kwarto ko, mabilis akong nagtungo sa kama ko at doon binagsak ang katawan ko. At napahinga lang ako saglit para magshower. Dahil itutulog ko na lang siguro ito, dahil nawawalan ako ng interes alamin ang pwedeng mangyari mamaya. Ang tagal ng naging tulog ko— dahil doon nawala ang inis ko sa katawan. Nakaramdam naman ako ng panunuyot ng lalamunan. At pagtingin ko sa may inumin ko dito sa kwarto, saktong wala itong laman. Alangan naman akong lumabas ng kwarto dahil baka nandyan na ang malas na lalaking mapapangasawa ng kapatid ko. Pero hindi ko na ito kayang tiisin. Paglabas ko ng kwarto wala akong nakitang tao sa sala at dining table, siguro nasa library sila. When I entered the kitchen, I smelled a man's scent that touched my nose. I felt my heart beat a little fast. Nakatalikod ito at sinuri ko kung anong ginagawa niya. Huwag mong sabihin na, ito iyong lalaking mapapangasawa ng kapatid ko? "W-who are you?" kabado kong usal rito. Dahan dahan naman itong lumingon sa'kin. Nanlaki naman mata ko dahil sa nakita ko. Anong bang ginagawa kong masama ngayon araw? Puro na lang mga panira ng mga araw ang nakikita ko. f**k! "Are you done scanning me?" his deep voice sounds so hot. Scan niya mukha niya! Tang-ina niya! Mas nanuyot naman ang lalamunan ko dahil roon. Akmang ibubuka ko aking mga labi, bigla naman sumulpot ang kapatid ko kung saan. "Sebastian, you were here lang pala." she tries to make her voice sound cute. Kaya naman bumalik ang wisyo ko. Ang sakit sa tenga ang boses niyang ipit. Doon ako umiwas ng tingin sa lalaki, pero alam kong nanatiling nakatingin ito. "Oh-- my dear Big Sister... I didn't notice you." her voice sounds sarcastic. Napangiwi na lamang ako rito at umiwas ng tingin. Kita ko naman kung paano siya kumapit sa lalaki. Para siyang tuko. Bagay sila dahil pareho silang panira ng araw ko. "Who is he?" deretsang usal ko rito. "I forgot to say---- he is Sebastian Moran, my future husband." maligalig na usal nito. Sebastian's forehead is a little bit folded. The only thing, I could say, they are good to each other, "they are both annoying." ______________________________________ All rights reserved. This story is published subject to the condition that it shall not be reproduced or retransmitted in whole or in part, in any manner, without the written consent of the copyright holder, and any infringement of this is a violation of copyright law. This story is published subject to the condition that it shall not be reproduced or retransmitted in whole or in part, in any manner, without the written consent of the copyright holder, and any infringement of this is a violation of copyright law. Warning: Read at your own risk. _______________________________________ Welcome to Love and War (OBSESSION SERIES #) _______________________________________ Author's Note: These series are about the obsessions of the group of men to their women. Each of them has different stories, heartbreaks and flaws. But they have in common, they would express their love bringing their women into the place they both reach heaven. Nawa'y magustuhan niyo ang aking story . Hindi man ako kasing galing ng ibang author, yet I still did my best to make you c*m--- mali pala.... to make you kilig and laugh. (The photo I used as my book cover is not mine right credits to the rightful owner.) Muli niyo po akong samahan sa bagong librong magbubukas. Kayo ang dahilan kung bakit ako muling makakagawa ng bagong story. Spread your legs wider!! and feel the hot juices blasting inside you!! just moan until you reach the taste of heaven!! Spread love not hate!!! Muahh !! ILY HAPPY READING KAWETNESS ❤️