Chapter 37
"Sino ba kayo? Please, let me go," pakiusap ko sa mga dumukot sa akin.
"Kami? Kilala mo kami," wika ng isa kaya lalo akong natakot at napaisip kung sino ang traydor sa paligid.
Ilang sandali pa ay narinig kong nag-ring ang cellphone ng isa sa kanila kaya sumigaw-sigaw ako para humingi ng tulong.
"Tulungan niyo ako! Please help me!"
Ngunit hindi ako pinansin ng mga ito.
"No, she's safe. Hindi namin pinahirapan," rinig kong wika ng isa sa kausap. "We'll be the in 40 minutes," dagdag niya sa kausap.
Sa paglipas ng oras ay hindi na ako tumalak pa saka pinikit ang mga mata. Kailangan kong mag-ipon ng lakas para manlaban mamaya.
"Gisingin mo na para may ambag ka naman," rinig kong utos ng isa.
"Bakit inuutusan mo ako? Dàmn you, àsshole. Hindi ako pinanganak para maging utusan
