ASMİN
Belki de Ferman bizi Mirana karşı koruyabilirdi. Arkamda duracak kimsem kalmamıştı. Evli de olsa bebeğim ve kendim için Fermandan başka çarem yoktu.
Başımı “tamam” anlamında sallarken Fermanın gözlerinin içi parladı. Alnıma bi öpücük kondururken hemen ayağa kalkıp kapıya yöneldi. Benim üzerimde hastahane kıyafeti vardı. Bu halde mi nikahım kıyılacak diye düşünürken Diba, içeri girdi.
“Yenge, bunu babannem yollatmış.” Diye elinde beyaz bi baş örtüsü bana uzattı. Sonra üzerimdeki hastane kıyafetine bakıp, “dur ben senin için bir şeyler getirmiştim.” Deyip köşede ki çantanın içinden bir şeyler aramaya başladı. Eline aldığı siyah bi şalı getirip omuzlarımdan dolayarak beni içine sardı. Önüme bıraktığım oyalı baş örtüsünü de saçlarımı geri atarak başıma örttü.
“Wey Maşallah, tu bi
