15
1023 Words
SOPHIA
Day by day, pawala nang pawala ang gana ni Paolo at kapag nag re-reklamo ako, nauuwi lang sa away kaya hindi nako nag sasalita dahil ultimo ako naririndi na sa pag aaway na walang katuturan. Isang buwan na na ganito ang set up namin. Isang buwan narin na wala kaming s*x dalawa.
Kagaya ngayon, text nang text habang nag to-toothbrush. Hindi magawang matapos dahil panaka nakang binibitawan ang brush para makapag text gamit ang kanyang dalawang kamay.
"Paolo. ako ang na s-stress na mga kilos mo. Ibaba mo nga iyang cellphone mo at tapusin mo muna 'yang ginagawa mo." Saway ko sa kanya.
Wala siya sinabi at nag mugmog na lamang pagkatapos ay naglakad pabalik sa loob ng kwarto nang hindi ako kinakausap. The heck. These past days, parang wala akong kasama rito sa bahay dahil halos hindi kami nag uusap na dalawa. Umaalis siya nang maaga at umuuwing late na late. Iyong late na matutulog na pag uwi, wala ng oras para mag kwentuhan.
Hindi narin nag paramdam sa chat si Manong at hindi ko na rin ito nakikita sa labas. Hindi ko alam kung ano na pinagkakaabalahan non at baka nakahanap na iyon ng ibang kakalantariin. Ano bang pake ko?
"Alis nako." tanging sabi ni Paolo sakin at lumabas ng bahay nang hindi man lang hinihintay ang isasagt ko.
Huminga nalang ako nang malalim at umiling sa set up naming dalawa. Kung hihiwalayan niya ako, okay, wala na rin akong pake. Basta, wala na akong pake sa lahat. Kung makahanap ako ng ibedensya na nag che-cheat na nga iyong si Paolo sakin. Ako na makikipaghiwalay.
Tanging pag e-exercise lamang ang ginagawa ko kapag mag isa rito sa apartment. Ayoko rin namang mag lalabas dahil baka makatagpo ko pa si Manong. Mahirap na at hindi ko kayang mag pigil kapag sa personal ako nilalandi.
Sabagay tinutoo naman ni Manong iyong sinabi niyang hindi na niya ako pipilitin. Iyon ang huling chat niya sakin at hindi na iyon nasundan pa. Minsan nga na te-temp pakong mag chat lalo na kapag nalilibugan ako at nag sasarili, mabuti nalang at napipigilan ko.
Kinagabihan, umuwi si Paolo at nagsimulang mag impake. Buong akala ko ay lalayas na siya ngunit hindi naman pala.
"May seminar nga pala kami, Sophia. Sa Cebu. Isang linggo ako roon." Paalam niya.
"Talaga ba?" Tinaasan ko siya ng kilay dahil mukhang pang dalawang buwang damit ang dala niya. "O baka naman ibang seminar gagawin mo roon?"
Tinignan niya ako ng masama. "Tss. Ayokong makipag away, Sophia. Trabaho ang pupuntahan ko kaya tumigil ka na sa mga naiisip mo."
Ang sarap sagutin kung trabaho nga ba ang gagawin niya. Kaso, ayoko ko rin makipag away at nakakadrain. Bahala na siya kung anong gagawin niya roon. Desisyon niya iyon gaya nang desisyon niya kung magloloko siya. What I did in the past month, I admit hindi iyon pagkakamali at desisyon ko iyon. Like how I decided to be good now ngunit mukha siya naman ang magpapawala nang desisyon kong maging mabuti dahil sa mga ginagawa niya.
Kinabukasan, habang naliligo siya ay tumunog ang kanyang cellphone at nakita ko sa lockscreen na text iyon ng intern na kabit niya. Nag chat na nasa airport na raw siya at bilisan na raw ni Paolo.
Nainis ako roon kaya pag labas ni Paolo sa banyo ay tinapon ko ang cellphone niya. Nasalo niya naman ito agad at kinunotan ako ng noo.
"Anong problem mo?!" Galit niyang tanong at nagmartsa patungong cabinet para kumuha ng kanyang damit at mag bihis.
"Nag hihintay na raw ang kabit mo sa airport. Bilisan mo na." Usal ko.
"Anong kabit?" Tinignan niya ang kanyang cellphone bumaling sa'kin. "Katrabaho ko to. Kung ano ano nalang pinag iisip mo. Nakita mo ba Intern nga nakasulat. Tch."
"Kabit mong intern kamo." Pabulong kong usal. Hindi niya ito narinig at nagpatuloy lamang sa pagbihis. Nagmamadali.
Hindi na siya nag agahan pa at umalis nang hindi man lang nag sasabi! Habang nasa banyo ako at naliligo, tsaka siya umalis at nag lagay nalang ng note sa ref na umalis na siya dahil ma la-late na raw! Ma la-late sa meet up nila ng kabit niya.
Sa inis ko sa kanya, binuhos ko nalang iyon sa pag yo-yoga. Mabuti pang ito nalang, para maging flexible. Ngunit kinahapunan, hindi talaga ako matahimik kailangan kong kumpirmahin na niloloko niya ako. Naisip kong libre na palang makapag search ngayon at lahat nasa internet na.
Binisita ko ang aking i********: at naisip na kung mag loloko iyong si Paolo panigurado sa IG iyon libreng mag loko dahil alam nong hindi ako pala i********:. Puro ako f*******:. Binuksan ko ang aking i********: at tumpak. Sa kanyang tag photos ay naroon mga tag nung Dahlia. Binisita ko ang profile nito at naka public kaya malaya ko nakikita mga post. May post siyang kasama ang ibang katrabaho, kasama ang kapatid at may isa ring kasama si Paolo na pinasalamatan niya, mentor niya raw kuno.
I viewed her myday at naroon nga kasama si Paolo nasa loob ng airplane at may caption na just the two us at off for vacation. Pag click ko sa next ay nag kiss pa ang dalawa tinabunan lang ng emoji ang labi nilang magkadikit. Akala ko trabaho?! Nakakainis ha. Vacation pala. Sige. Magbabakasyon rin ako.
Magbabakasyon ako doon sa kapitbahay. Tutal matagal nakong hindi nakakapag s*x. At tutal naglolokohan na kaming dalawa ni Paolo, edi, totohanin nalang at itutuloy k nalang. Nag martsa ako papasok sa kwarto at nagbihis ng pinaka sexy kong damit. Sinuot ko ang pinaka sexy kong lingerie. Iyong tanging n****e ko lang natatakpan at t-back panty na kitang kita ang pisngi ng p*ke ko. Chinat ko naman agad si Manong.
Ako: Nasaan ka, Manong?
Nag reply ito agad.
Seryo: Nandito lang, hija. Nag hihintay sa pagsuko mo. ;)
Kasabay pa ng reply niya ay larawan ng nakatayo niyang ari. Tayong tayo, kitang kita ang mga umbok na ugat. Napalunok ako roon at mas lalong nag init. Tangina. Pakiramdam ko namasa nako kahit wala pang nangyayari.
Hindi ko na nireplyan ang matanda at sinuot ko nalang ang bathrobe ko at lumabas para magtungo sa katabing apartment.
- Writer
