Lost and Found (Trazo Real Series 1)

Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual people, living or dead, or actual events is purely coincidental. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way. Prologue My mother is a housewife and my father is an engineer. Hindi kami pinagkaitan ng karangyaan sa buhay and I am very grateful for that. But the pressure of being the youngest daughter of Pedro Riqueza and keeping up with the achievements of my elder sisters makes me want to faint. "I want to be a businesswoman and not someone who just photocopies all these papers and distribute them to these employees", inis na bulong ko kay Lia, my friend and classmate. "Ako rin naman. Pero sa tingin mo ba sa edad nating ito ay ibibigay sa iyo ang posisyon ng CEO dito para sa work immersion mo?", patuya niyang sagot sa akin. I get her point though. It's just that I want to do real office work. Akala ko pa man din ay mararanasan ko ang trabaho sa opisina gaya ng nakikita ko sa mga empleyado ni Papa pero mali ako. Maling mali. "They gave us our cubicles but we barely used our computers. Kita mo Lia kung anong ginagawa natin? Taga-timpla ng kape, taga-photocopy, taga-abot ng ganito ganyan... Nakakainis!" Kung hindi lang talaga importante itong ginagawa ko ngayon ay baka nagwala na ako rito. If I had only known from the start that this is the "work" I'll do here ay sana pala'y sa kina Papa na lang ako nag-apply for my work immersion. "Hayaan mo na, I like it here. I'd rather be their photocopier s***h coffee maker s***h all around secretary here than balance all those accounting thingy", she rolled her eyes and I giggled. I remembered my conversation with Papa when I told him about my work immersion. I was inside his office in our house. Halatang abala siya sa trabaho but he made time to have a talk with me. He knows how eager I am to help him with our business. I want to take Business Management for college. Papa runs a food corporation and I think my "would be" knowledge in business will also be of help to him. Kasama sa plano ko ay magtayo ng sarili kong negasyo. I am interested with hotels and resorts so I am eyeing that as my potential business in the future. "You applied for Deltrazo Holdings for your work immersion and you were accepted?", he laughed heartily. I can see the amusement in Papa's eyes. "Yes, Pa. I wanna try. Ang sabi mo sa akin, you're bestfriends with the CEO. I want to give it a shot with your bestfriend's company", I smiled at him. "Ayaw mo ba talaga sa atin? You won't fail your work immersion in Riqueza Food Corporation, hija", taas ang kanyang isang kilay ay kita kong sinusubukan ako ni Papa. I rolled my eyes. "That's exactly the reason why I won't do it in RFC, Pa. I want to experience the real work. Kahit pa utusan mo ang mga iyon na bigyan ako ng trabaho, it will be awkward". Papa smiled. He finished his last sip of coffee and glanced back at me. "Kung 'yan talaga ang gusto mo, then go for it. After all, Deltrazo Holdings, if not the richest, is one of the richest companies in the country. You'll definitely learn there. And don't worry hija, I won't tell Christoffer Deltrazo that the daughter of his bestfriend will have her work immersion in Deltrazo", he laughed again. I smiled, contented and happy about my decision. Muntikan ko nang malamukos ang ang papel na hawak nang maalala ang usapan namin ni Papa. Really, Calista? You don't seem to be happy right now. And you are obviously regretting your decision! Kunot noo kong nilingon ang sinumang kumalabit sa akin. Nang makita na ito ay isang empleyado rito, I immediately tried my best to smile. I probably look constipated now. "Pwede bang pakidala nito sa opisina ng u-uhm Vice General Manager?", isang lalaking nakasalamin at may gusot na polo ang nakaharap sa akin ngayon. Judging by his looks, late itong pumasok. "Ano po ba ito? Baka kasi tanungin ako...", I asked. Aba'y mabuti nang malaman ko kung ano at para saan ang mga dokumentong ito. "May pinaresearch kasi sa akin si Sir at late ako kaya... Basta! Iabot mo na lang", nagmamadali itong umalis. I heaved a sigh. Another utusan scenario for me. We were oriented before we started our immersion here. Ang pagkakatanda ko ay nasa 9th floor ang opisina ng Vice General Manager. Katabi nito ang sa General Manager. Nang makasakay sa elevator ay agaran kong pinindot ang 9 at pinindot ang close button. Ayaw kong maraming kasabay sa elevator. "Excuse me po, saan po ang office ng Vice General Manager?" tanong ko sa nakasalubong na empleyado. "Diretso ka lang. May nakalagay naman sa pinto na Vice General Manager". "Thank you po", I politely thanked the employee. Tumungo ako sa pintong sinasabi niya. This is my very first time to see face to face an employee with a high position here in Deltrazo. I held the door knob and I knew already that it was not locked. But still, I know I need to knock. I knocked three times but I hear no response. I knocked once more pero walang sumasagot. Nilapat ko ang tainga sa pinto at kahit pa sa kapal ng pintuang ito ay rinig ko ang tawa ng isang babae. I thought the VGM is a "Sir"? O baka mali ang dinig ko kanina. Baka babae naman ang VGM? Ewan! Without hesitating, I opened the door and saw a sexy, elegant woman with her boobs almost being revealed because of that daring neckline. The VGM on the otherhand looked surprised of what he is seeing and if my guess is right, he is looking at me. Wala pang segundo ay nagbago agad ang expression nito. He immediately recovered from the shock and became serious. "What are you doing here?" How rude! "A-an employee asked me to u-uhm deliver this to your office, Sir". I really want to smile but I can't. Naiirita ako sa nakikita ko ngayon. "Leave it here", he commanded and still looked at me intently. I swear kung yelo ako ay baka kanina pa ako natunaw dito. Why so serious, Mr. Vice General Manager? Iritang irita ka sa presensiya ko ah? Naistorbo ko ba kayo ng babae mong kinapos yata sa tela ang damit? "O-okay po", pinatong ko ang envelope sa table at muling binalingan ang babaeng nakaupo sa tapat ng mesa. Tusukin 'ko yang dibdib mo e! "I can sense you have more officework to do. I'll visit some other time. It was a nice conversation, Xy. I'll go now", tumayo ang babae. Nararamdaman kong aalis na agad ito ngayon kaya nagsalita na ako. "Bye na rin po", I exited immediately. Sa sobrang irritable ko ay dala ko ang kunot ng noo ko hanggang makabalik sa aking cubicle. Really? Ganyan na pala rito ngayon? Kung lalake ako, hinding hindi ako maglalandi ng babae sa loob ng company ni Papa! Napakaseryoso pa manitig ng lalakeng iyon. Wala naman akong ginagawang masama. "That guy looks familiar. Nakita ko na iyon. Malandi ang isang iyon kaya baka nakita ko na minsan sa bar. Probably kissing and dirty dancing with some hoes out there - ", wala sa sarili kong sambit habang iniikot ang pasta sa aking tinidor kaya napalingon sa akin si Lia. "Sino?" "N-nothing", umiling ako at ngumiti. Hitsurang nagtataka at nalilito siya kaya naman, "Try this! This tastes good", alok ko sa kanya para ibaling sa iba ang kanyang atensyon. It's a Saturday and good thing about my work immersion in Deltrazo ay wala kaming pasok kapag weekends unlike their real employees. I was really planning to rest all day sa bahay pero may kailangan pa pala akong kunin na libro sa locker ko sa school. Kaya kahit Sabado ay pinilit kong bumangon para lamang sa isang libro. "Cali, diretso uwi ka ba?', si Ate Crisa habang kumakain ng breakfast. "Hindi ako sigurado, Ate. Pero magtetext ako kung hindi agad ako makakauwi", sambit ko habang chinecheck kung nasa bag ko ba ang wallet ko. "Alright. Asikasuhin natin ang college application mo mamaya. Hindi ka ba mag-aalmusal?", nilingon ko muli si Ate. "Hindi na, Ate", iling ko at lumapit sa kanya para bumeso. Si Ate Crisanta ang pangalawa sa aming magkakapatid. Mas matanda siya sa akin ng anim na taon at ang panganay naman namin ay si Ate Cassiopeia, na mas matanda sa akin ng walong taon. Mas malapit silang dalawa sa isa't-isa dahil sila ang magkalapit ng edad. Ako naman, bunsong bunso nila pero hindi ako katulad nilang dalawa na nakakapagsabi ng kahit anong bagay sa kanila. The age gap really makes the difference but I am fine with that. I have my friends to talk to at isa pa ay wala naman akong kailangan i-open sa pamilya ko. They know everything about me. "Manong Rey, sandali lang po ako. Kahit wag na po kayo umalis dito", paalala ko sa driver namin. Baka kasi akala ni Manong Rey ay magtatagal pa ako rito sa school. "Sige po, Ma'am", tumango ito at ako naman ay naglakad na papunta sa building ng senior high school. May iilang estudyante ako na nakasalubong at ngumiti sa akin. Most of them are student athletes. They train here even on weekends kaya namamangha ako sa kanila. Kayang kaya nila pagsabayin ang academics at sports. "Hi, Cali! May class ka ngayon?", that is Tyrone, a friend from college. "Wala. May kukunin lang", tumango ito at nilagpasan ko siya. Rinig ko ang hiyawan ng mga kasama niyang barkada. Napailing na lang ako. Diretso sa building namin ay sumakay ako sa elevator. Nasa 8th floor pa ang room ng section namin kaya hinding hindi ko iyon hahagdanin. Never! Tumigil ang elevator sa 3rd floor at may ilang mga babaeng college students ang sumakay at papunta sa gymnasium dahil pinindot ang pinakamataas na floor ng building namin. "Did you see that? Theo Deltrazo was there. Buti na lang talaga nagcanteen tayo", tili ng babae. Nakakarindi. "Oo! But hey, kung pogi si Theo, pogi rin ang kuya niya. His older brother went to La Salle kaya hindi natin naging schoolmate. Sayang", tsismis ng isa. "Talaga? Graduate na ba?" "Yup. But I heard from my uncle who works in Deltrazo that he is planning to study for his masters. Hindi nga lang alam kung kalian at saan". Wow, alam na alam mo girl? "Gusto ko tuloy magpalahi sa kanila. Kahit kay Theo na lang!" Sa irita ko ay nakailang ikot ang mata ko kakairap sa mga babaeng ito. Buti na lang ay nasa likuran nila ako kaya hindi nila ako nakikita. Nang makarating sa 8th floor ay bumukas ang elevator. Lumabas ako roon at naglakad patungo sa locker area. Inalala ko ang code ng aking padlock at nang maalala iyon ay bumukas na nga ang locker ko. "I heard you're in Deltrazo?", kinuha ko ang libro at sinarado ang locker. Tama ang hinala ko. Theo Deltrazo is here. "Ang tagal na. Ngayon mo lang nabalitaan?" ngumiti ako. He is a friend. Matagal na kaming magkakilala ni Theo. We were schoolmates in this school since elementary. Madalas ding magbatian ang mga magulang namin kapag may mga awarding at events dito sa school. He is a 3rd year Civil Engineering student. Minsan na kaming nalink sa isa't-isa dahil lagi raw nag-uusap ang mga magulang naming dalawa. Sa school naman, kilala si Theo sa pagiging babaero. He does not do girlfriends. He only likes flings. Kaya kapag nakikita ng mga tao rito that he is very gentle to me, he laughs with me, and sometimes dines with me in the cafeteria ay iniisip nila na baka girlfriend niya na ako. "Nope. Matagal ko nang alam. Wala lang pagkakataon para makipagkwentuhan sa'yo", he opened a bottled mineral water and drank from it. "Don't you have a phone to text me?", tawa ko. Sumandal ako sa locker at siya naman ay katapat ko. "Right. I lost my phone so I also changed my number when I got a new one. Ano nga ulit ang number mo?" Iniabot niya ang kanyang phone sa akin and I typed my number. Kung sino man ang titingin sa aming dalawa ay pagkakamalan kaming magkarelasyon. "So, how was Deltrazo?" Theo Deltrazo is really handsome! Maswerte ako dahil sa tagal na naming magkakilala ay kaya kong titigan ang malalalim niyang mata. His nose is pointed. His eyebrows are thick and that makes him very manly. He has a well-groomed hair kaya malinis na malinis siyang tingnan. His lips are thin but looks really pink. Parang ang lambot. Isama mo pa ang tangkad niya. I bet he's more than just 6 foot. His body is lean and it fits him so well. "Fine. Kaso hindi naman nila ako binibigyan ng trabaho. Tagatimpla lang ng kape, tagaprint, tagaphotocopy. In other words, utusan. I want real work, Theo". I complained. Baka naman magagawan niya ng paraan. Isa siya sa mga tagapagmana. He laughed. Theo, kung hindi ko lang alam kung gaano ka ka-gago sa mga babae, matagal na sana kitang nagustuhan. "Anong klaseng trabaho ba ang gusto mo? Saang department?" Pinatong nito ang kamay sa locker at ako naman ang nasa baba nito. "Kahit saan. Basta gusto ko 'yung may pinapagawa talaga sa akin", I replied and he nodded. "I'll try, Calista". Now it's time for another complain. "Oh! I almost forgot. 'Yung Vice General Manager ng DH, seryoso ba iyon sa trabaho? I mean, he accepts lady visitors during office hours. Plus, the lady that I saw wears a very tight dress with a plunging neckline. She's obviously seducing the VGM. And, and... The VGM likes it, kitang kita. Kung hindi siguro ako kumatok, baka nakaluhod na ang babaeng iyon sa-" He laughed really loud this time. Oh my goodness! Napatingin tuloy lalo ang mga dumaraang estudyante. Wala namang klase ngayon sa floor na ito dahil walang pasok ang senior high school but this floor also has the computer laboratory. May mga college students! "What's funny Theo?" kunot noo kong tanong sa kanya. "You really made my day, Calista", tawa niyang muli. I don't know what's funny pero napapangiti ako sa mga tawa niya. "Will you be okay with a secretarial position? You'll train with a secretary. Magtitimpla ka pa rin ng kape, magphophotocopy, magpprint, at kung anu-ano pa but you'll also do office work. The only difference is that you'll only work for one person. A real secretary will train you". "I'm okay with that. Is that really possible, Theo?" I smiled brightly at him. "It is. Ako na ang bahala". Ngumiti rin ito. Isang nakakalokong ngiti. "Thank you! I'll go now. See you around, Theo", I kissed him on his cheek and bid goodbye. Papasok sa elevator ay dinig ko pa rin ang mga halakhak niya. Baliw.